Onze Micky wordt oud

[valerieenchris]

Het lijkt alsof het gisteren was: een klein boevenpupje van 7 weken dat onzeker en zoekend door de kamer loopt.

Inmiddels zijn we een dikke 11 jaar verder en ons boeffie is er gelukkig nog altijd. Maar wat wordt hij oud. Het lopen gaat niet meer zo heel best en na een tijdje liggen komt Micky vaak moeizaam rechtop. Hij slaapt heel erg veel en lijkt zijn interesse is schoenen kapotmaken, theedoeken pikken en ander kattekwaad voorgoed verloren te hebben. Hij lijkt soms wat verward te zijn. Staat opeens midden in de kamer te blaffen om helemaal niks en plast zo af en toe in huis. Hij eet gelukkig nog altijd als een varkentje(l) en vind het heerlijk om lekker vaak genuffeld te worden. Van stoeien moet hij niet veel meer hebben. Kruipt liever lekker op de bank tegen het vrouwtje aan. Vooral mensen die hem een poosje niet hebben gezien, geven aan dat ze hem achteruit zien gaan. Dat is natuurlijk logisch, maar het voelt zo onbehaagelijk.

Ik werk met dementerende ouderen en maak daarom dagelijks achteruitgang in geest en lichaam mee. Ik sta vrij nuchter in het leven en ik besef donders goed dat mijn lieve Micky geen 20 zal worden, maar toch....

Het idee dat ik mijn boefje binnen niet al te lange tijd zal moeten gaan missen, maakt me erg verdrietig. Hij is mijn allesie en samen met mijn man het belangrijkste in mijn leven. We hebben nog nooit zo,n trouw maatje gehad.

Er is op dit moment gelukkig nog geen sprake van pijn of andere zeer zware ongemakken. Maar ik zie hem lichamelijk wel achteruitgaan en dat doet pijn.

[Joani]

het idee dat je iets ooit een keer moet laten gaan wat je erg dierbaar is, is altijd een vervelende gedachte. dat vind ik altijd zo vervelend van dieren, ze leven lang niet zo lang als een mens dat doet dus je maakt een paar keer wel zon verlies mee. zo heb ik afgelopen jaar 3 kanjers moeten missen, allemaal ook ouwe doosjes. nu heb ik zelf een hond en de gedachte dat ik echt een eigen hond ooit moet laten gaan, is een gedachte dat gelukkig (hopelijk) ver voor me ligt.:o

[Catootje]

Hoi Valerie,
ik weet (en velen hier met mij) precies wat je voelt.
Ik heb het met Nikie mee gemaakt, die werd 12,5 en ik ga het nu ook aan Jazz merken. Zij is 9,5, nog niet superoud, maar je merkt dat sommige dingen niet meer zo makkelijk gaan en dat het enthousiasme t.o.v. lange wandelingen en zo minder wordt.
Niet teveel bij stilstaan meid, elke dag is er één.

[annebasco]

Hoi Valerie,

De meesten van ons hebben het ook al een of meerdere malen meegemaakt, maar geniet nog maar lekker van Micky zolang hij geen pijn heeft en nog zin in het leven zou ik ook zeggen pluk de dag! Dikke knuf van Basco!

[valerieenchris]

Dat vind ik nou zo heerlijk bij jullie. Jullie snappen precies wat ik voel, maar kunnen wel relativeren. Bij mensen zonder huisdieren is er vaak weinig begrip want: "het is maar een hond!".

Ik geniet zeker nog met volle teugen van ons lieve boefke. Hij heeft trouwens net een flinke portie chinees op:)b en ligt nou lekker bij de baas op de bank. Vrouwtje moet maar even ergens anders gaan zitten(l)

Bedankt voor jullie reacties!

Dikke knuffel van Micky:)$

[annebasco]

Wat een bofkont die Micky hhhmmmm chinees en dan op de bank wat wil je nog meer als bouvier zijnde.....en het vrouwtje, inderdaad even ergens anders gaan zitten!
Heerlijk genieten samen, dikke knuf voor Micky van Basco!

[Dazzle]

Helaas al meerdere malen meegemaakt.
maarrrr.....
Jullie nu 11 jaar al samen, wat een mooie herinneringen hebben jullie al opgebouwd.
Heerlijk zo'n maatje om je heen en belangrijk.... hij is er nog!!!
En als de tijd daar is, hoe moeilijk afscheid nemen ook is, je "gunt" je maatje een pijnloos en waardig afscheid.
Het laatste bewijs van het tonen van de liefde is om hem te kunnen laten gaan en dan is het vroeg genoeg om te rouwen.
Nu alleen dus maar genieten én genieten én genieten van je trouwe maatje!!!

[Linda & Kenneth]

Ik weet precies wat je bedoeld!
Toen onze Boef 11 jaar werd begon ik me al zorgen te maken
dat hij nu wel echt oud begon te worden.
Ook met die zelfde klachten als jou Boeffie heeft.
Nu is hij al ver over de 14 1/2 jaar oud.
En loopt hij nog steeds rond.
Weleens waar vaak doeloos en dement, maar kan hij nog steeds
genieten van onze aandacht, koekjes, eten en onze wandelingen(l).
Vorige week was hij ineens heel erg ziek.
Hele erge diaree en rillen.:)sick
Hij lag in zijn eigen ontlasting en reageerde nauwelijks meer.
Als we dan (als hij gewassen was) weer een klein rondje maakte viel hij
gewoon om.
Dat was wel erg heavy.
Maar nu gaat het weer goed na een flinke medicijnen kuur.
Dus op naar een nieuw jaar met onze grote lieve schat!
Ook voor jou boeffie een dikke knuffel!