M.Clavan
1 maart 2003, 11:23
Zijn er bouvierbezitters die ervaring hebben met de clicker methode?
Zo ja wat is de ervaring hiermee?
Ik wil zelf mijn pup met de clicker methode gaan trainen.
Op welke leeftijd kan ik het beste met de clickertraining gaan starten?
imported_bella
1 maart 2003, 11:28
Hoi clavan,
Met mijn boef werkte het dus niet, hij vond het geluid zo interessant dat hij geen link legde tussen geluid en opdracht. Van andere weet ik dat het soms wel werkte. Je zou in de dierenwinkel een clicker kunnen kopen, kost haast niets, en het gewoon proberen.
succes en groetjes, Bella
Heb je wat aan het onderstaande artikel???
Gegroet: ROB ( bouvierlover)
De clicker is een klein plastic apparaatje dat werkt zoals men vroeger kikkertjes hadden. U drukt op het metalen plaatje dat in het plastic kastje zit en u hoort een klik-klak geluid. Op zich niets bijzonders. Het bijzondere zit hem in de manier waarop u ermee gaat werken om uw hond gedrag aan te leren.
De clicker is afgekeken van het trainen van grote oceaandieren als dolfijnen en orka's. Omdat die dieren zich niet laten dwingen (zoals een hond wel gedwongen kan worden mbv een halsband en wat duw en trek werk), moest men op zoek naar iets anders. Men wilde een manier bedenken om de dolfijn te laten weten dat het getoonde gedrag juist was. Om dat te doen zou u eigenlijk moeten belonen met een visje op het moment dat de dolfijn het juiste gedrag vertoont. Dat is nogal lastig als je wilt dat de dolfijn hoog over het water springt. Men bedacht toen een hulpmiddel, een fluitje. De dolfijn werd geleerd dat als hij het fluitje hoorde, hij dan een visje kreeg van de verzorgers aan de kant van het bassin. Toen de dolfijn dat begreep gingen zijn trainers hem proberen te leren boven het water uit te springen. De dolfijn zwom wat rond en om wat aandacht te trekken stak hij zijn neus boven het water uit. Het fluitje klonk en de dolfijn kreeg een visje. Dat ging zo een aantal keren door, totdat de dolfijn consequent zijn kop boven het water uit liet komen om een visje te verdienen. De trainers gingen toen hun eisen verhogen (dit proces heet shaping, het "vormen" van gedrag). Dus, er werd niet meer gefloten voor neus boven water uit. De dolfijn wist dat nog niet en stak zijn neus boven het water uit. Al wat er gebeurde, geen fluitje en dus geen vis. Daar moest de dolfijn over nadenken en hij probeerde het nog een paar keer. Uiteindelijk was hij ervan overtuigd dat die mensen hem vast niet goed gezien hadden en liet zijn kop een heel eind boven het water uitkomen. Fluitje! De dolfijn heeft nu geleerd dat hij zijn kop hoger boven het water moet laten uitkomen. Daarna wilden de trainers dat hij met zijn hele lijf boven het water uitkwam en ook hier gingen ze weer wachten tot de dolfijn wat hoger uit het water kwam dan de paar keren ervoor. Uiteindelijk kwamen ze aan in het gedrag dat ze wilden zien.
Ditzelfde principe hanteren we ook bij honden. De hond wordt geleerd dat de click (het klik-klak geluid van het kikkertje) betekend dat hij iets lekkers/leuks heeft verdient. Als hij dat eenmaal weet gaan we hem gedrag aanleren. We beginnen bij een fractie van het gedrag en gaan dan stapsgewijs (!) de moeilijkheidsgraad opvoeren.
Het opvoeren van de moeilijkheidsgraad vereist nog wat uitleg. Het is nl zo dat een hond u niet in de maling zal nemen. Een hond doet iets niet omdat hij niet weet wat u bedoelt (in die situatie) of omdat de hond niet gemotiveerd genoeg is om het juiste gedrag te vertonen.
Als de hond niet weet wat de bedoeling is, maakt u het ietsje makkelijker en kijkt of het dan wel lukt. Het kan zijn dat u te grote stappen vooruit wilt in de hond zijn gedrag. Een voorbeeld is een hond die kan gaan liggen als u op uw hurken zit en een voertje op de grond houdt. U kunt dan niet verwachten dat als u rechtop gaat staan en niet meer uw hand op de grond doet en geen voer meer laat zien, dat de hond dan snapt wat de bedoeling is. Beter zou zijn om eerst het voer uit uw hand weg te laten (is een stapje moeilijker) dan uw handgebaar naar de grond langzaamaan te verminderen en weg te laten en dan meer rechtop gaan staan. Dat zijn veel begrijpelijker stappen voor uw hond. Daarnaast dient u rekening te houden met de omgeving van de hond. Een hond die bv perfect kan zitten op commando, kan misschien niet gaan zitten in een rijdende bus. De situatie lijkt niet op de situatie waarin u steeds oefent en dus begrijpt hij niet wat u bedoelt. Het kan ook zijn dat de hond alleen zit kan als u voor hem staat en niet als u naast hem staat. Kortom, de situatie speelt een grote rol in het leerproces.
Als uw hond niet gemotiveerd genoeg is om de oefening uit te voeren, dan dient u aan de motivatie kant iets te veranderen. U kunt er bv voor kiezen om de hond geen eten te geven voordat u gaat trainen, zodat hij gemotiveerder is om te werken voor een brokje dan wanneer hij een volle buik heeft. Ook kunt u de beloning meer de moeite waard maken, door ipv een aaitje over zijn bol, de hond een klein stukje hondenworst te geven. En als laatste kunt u nog de beloning die ander gedrag oplevert wegnemen. Bijvoorbeeld een hond die speelt met andere honden, zal minder snel komen als u roept, omdat het spelen met andere honden op zich al belonend voor de hond is. Dan kunt u er dus voor zorgen dat u niet gaat oefenen als de hond de kans heeft om te gaan spelen met andere honden.
Nadat u de moeilijkheidsgraad gecontroleerd verhoogd heeft tot een voor u acceptabel niveau, dan pas gaat u de hond leren dat het gedrag alleen nog maar wordt beloond (geclickt) indien u erom heeft gevraagd en niet meer als de hond het spontaan vertoond. Dit noemen we het aanleren van een commando.
Als uw hond het gedrag perfect beheerst, hoeft u niet meer te clicken voor het gedrag. Click betekend immers dat de hond geweldig presteert en een ordinaire zit is voor een jonge of onopgevoede hond geweldig knap, maar voor een getrainde hond, is dat helemaal niet zo knap, zeker geen "hoogtepunt" in gedrag. Wel dient u regelmatig de commando's die de hond beheerst te belonen met iets lekkers. De hond moet gaan leren dat hij het beste maar kan doen wat u zegt, want hij weet nooit of hij nu misschien wel dat lekkers krijgt. Het fruitautomaat effect. We blijven guldens in fruitautomaten gooien omdat we weten dat er vroeg of laat iets uitkomt. Dat werkt hetzelfde met uw hond. Hij weet niet wanneer en hij weet niet wat, maar er volgt een keer iets leuks omdat hij braaf is.