Volledige versie bekijken : Dag mijn grote lieve vriend, we missen je ontzettend hard.
Twee bruine ogen
als twee bruine ogen vragen,
help me want ik voel me niet zo fijn,
mag je omdat je voelt dit is het einde,
egoistisch zijn?
als je van de dierenarts hoort,
dit komt nooit meer goed,
en hij krijgt steeds meer pijn,
mag je dan omdat je hem niet kunt missen,
egoistisch zijn?
als twee trouwe ogen zich sluiten voorgoed,
en je zonder hem naar huis toe moet,
met een halsband in je hand,
en je hart vol pijn,
dan probeer je jezelf te overtuigen,
ik mocht niet egoistisch zijn.
al die tijd met zen tweetjes,
elke dag samen was een feest,
en in al die tijd,
is hij zelf niet één keer,
egoistisch geweest
Zoltan ik mis u, zo als op de foto zal ik u altijd blijven herinneren. 14 februari 2001-25 december 2009
http://i946.photobucket.com/albums/ad309/wendyschneider/DSCN0610.jpg?t=1274621038
loraine
23 mei 2010, 14:49
Heel veel sterkte.
zie dat het een half jaar geleden is, maar het blijft toch een leegte...in alles wat je doet en voelt....
annebasco
23 mei 2010, 15:05
Hoi Wendy,
Heel veel sterkte met het verlies van Zoltan, en het is een heel mooi gedicht, die bruine ogen geven aan wanneer het genoeg is geweest.
Troost je met de gedachte dat Zoltan nu bij onze sterretjes aan het spelen is.
Troostknuffel van Basco!
Een heel mooi gedicht wat je liefde voor Zoltan weergeeft.
Het gemis zal blijven maar Zoltan heeft voor altijd een plekje in je hart.
Sterkte met het verwerken van het verlies van Zoltan
Elly de Roos
23 mei 2010, 22:30
Twee bruine ogen
als twee bruine ogen vragen,
help me want ik voel me niet zo fijn,
mag je omdat je voelt dit is het einde,
egoistisch zijn?
als je van de dierenarts hoort,
dit komt nooit meer goed,
en hij krijgt steeds meer pijn,
mag je dan omdat je hem niet kunt missen,
egoistisch zijn?
als twee trouwe ogen zich sluiten voorgoed,
en je zonder hem naar huis toe moet,
met een halsband in je hand,
en je hart vol pijn,
dan probeer je jezelf te overtuigen,
ik mocht niet egoistisch zijn.
al die tijd met zen tweetjes,
elke dag samen was een feest,
en in al die tijd,
is hij zelf niet één keer,
egoistisch geweest
Zoltan ik mis u, zo als op de foto zal ik u altijd blijven herinneren. 14 februari 2001-25 december 2009
http://i946.photobucket.com/albums/ad309/wendyschneider/DSCN0610.jpg?t=1274621038
Hoi Wilma, toen ik dit las, moest ik gelijk weer aan mijn ouwe trouwe Bica denken. Toen wij hem in september 2008 moesten laten inslapen, kreeg Angelique van een collega dit gedichtje. Toen verschrikkelijk gehuild. het gedichtje staat boven in een kamer, waar al zijn bekers staan, maar nog steeds als ik het lees krijg ik de waterlanders over mijn wang. Terwijl ik zonder die tranen zo kan vertellen hoe het de laatste dagen vergaan is met hem. Ook al had ik binnen een week een nieuwe pup, vergeten doe ik hem niet, maar ook niet zijn voorgangster die 11,5 jaar is geworden. Ik weet wat je bedoeld.
Groetjes Elly en een knuff van Keiko
anitaheijnen
24 mei 2010, 06:07
Hoi Wendy,
Uit het oog maar niet uit mijn hart.
Heel veel sterkte met het verlies.
Een prachtig ontroerend gedicht wat heel herkenbaar is.
Heel veel sterkte.
Monster&Me
24 mei 2010, 09:25
Heel veel sterkte met het verlies van je lieve hond.
Het zal een plekje krijgen maar vergeten doet een mens het nooit veel sterkte.
Ingeborg
25 mei 2010, 10:06
Wir wünschen viel Kraft.
Wir fühlen mit euch.