PDA

Volledige versie bekijken : Mijn kindje, waarom



cruella delieve
7 december 2010, 16:57
Sorry dat ik jullie lastig val , heb nog nooit gereageerd en ben nog maar net lid, maar ik moet dit even kwijt
Het is 5 dec en mijn boefje net 7 jaar en een paar maanden
Hij was die dag niet lekker, beetje moe, beetje grieperig en leg rustig te slapen.
De nacht breek aan en we gaan naar bed
Wensen hem weltrusten.
Ik leg nog geen tien minuten in bed.
Hoorde een harde piep ben gaan kijken.
Hij lag te shocken . ik raakte in paniek heb me vriend geroepen en in die 30 seconden was hij overleden.
Mijn maatje, vriendje, kindje is niet meer
Wat nu, het is stil . geen eigenwijzen donder meer
Geen knuffel s'morgens als ik in me bed leg of hij zeggen wou, kom nou moet plassen.
Gaat deze pijn ooit nog weg.
Mijn god ik weet het niet meer

rust zacht jongen, ik mis je

annebasco
7 december 2010, 17:26
Hoi Cruella,


Allereerst van Harte Welkom op het forum fijn dat je ons gevonden hebt.
En Nee hoor, je valt ons niet lastig en je mag dit grote verdriet met ons delen. Gedeelde smart is immers halve smart.
Wat een verschrikkelijk verhaal, zo plotseling, zo snel.....vreselijk.

De meesten van ons hebben ook al een of meerdere keren hun vriendje, maatje verloren, dus helaas ook ervaren hoe het is om die te moeten missen.

Hij was ook nog zo jong, zoiets verwacht je nog niet! dat maakt de klap des te groter.

Ik wens je heel veel sterkte de komende tijd en geloof me de pijn zal slijten en het gemis zal zwaar zijn,
denk vooral aan de mooie dingen die je met hem hebt beleefd dat zal je steunen.

Rust zacht lieverd en voor jou een dikke troostknuf van Basco!

loraine
7 december 2010, 17:35
Welkom, op forum.
Lastig vallen???? Echt niet, had zelf ook nooit getypt, totdat ons maatje kwam te overlijden...
Helaas, weten velen wat dit is. 7 Jaar is erg jong en dan nog zo plotseling. Heel veel sterkte bij deze.
Wil je toch wat kwijt, je kunt hier altijd alles typen, daar is dit forum tenslotte voor.

Anita
7 december 2010, 18:33
Hartelijk welkom op het forum , natuurlijk moet je dit grote verdriet delen je bent op de juiste plek waar iedereen dit begrijpt , dus een sorry is beslist niet nodig.
Lieverd deze pijn gaat over het zal een plekje krijgen , maar zoals met alles heeft het zijn tijd nodig maar het gaat je lukken , vele hier incl ik zelf weten hoe het voelt je maatje te moeten missen , praat er veel over daar ben je hier voor op de juiste plaats.

Heel veel sterkte in deze moeilijke tijd.
Rust zacht maatje.

Linda & Kenneth
7 december 2010, 19:19
Ook vanuit het zuiden een hartelijk en warm welkom!
Wij weten echt als geen ander hoe het voelt en hoe vreselijk het is om je trouwe maatje te moeten verliezen!
Maar erover schrijven helpt een beetje om je verdriet te verzachten.
Dus laat je vooral gaan.

Liefs Funske & Linda

Lyts Boefke
7 december 2010, 20:48
Het is ook niet eerlijk, zo jong nog. Ik weet er alles van....
Heel veel sterkte met dit grote verdriet.

Jantina

Champ
7 december 2010, 20:53
Ik weet niet goed wat ik moet schrijven
Natuurlijk val je ons niet lastig.
Het is juist goed om sommige dingen van je af te schrijven.
Je bent welkom,maar wat een klap voor je.
Ik kan niet meer dan je sterkte wensen met het verwerken van je verdriet.

Chanel
7 december 2010, 21:12
Ook wij hebben een paar weken geleden afscheid moeten nemen van onze Samyrah. Zij was net een paar dagen 8 jaar.
Helaas had onze Sam een tumor en heeft veel pijn moeten doorstaan.
Ik weet wat je voelt en welk gemis het geeft, ik voel het nog dagelijks.

Heel veel sterkte.

anitaheijnen
8 december 2010, 05:55
Heel veel sterkte met het verlies van jouw lieve maatje.

campcolla
8 december 2010, 08:26
ook van ons heel veel sterkte met dit grote verlies.

sterkte en boeventroosknuffies van brenda enzo en britney

vera
8 december 2010, 08:58
Heel veel sterkte met het verlies van jullie kanjer.

Ruben en Loes
8 december 2010, 14:14
Hoi Cruella,
Dat is juist zo fijn dat je deze dingen met elkaar kan delen...we weten bijna allemaal hoe het voelt als je boeffie overlijd. Onze Boris is 3 jaar geleden ook maar 5.5 jaar geworden. En heb toen hier ook vele reactie gekregen en dat voelt zo fijn dat je je verdriet kan delen. Het vult niet je huis maar het verwarmt wel je hart.
Heel veel sterkte en een supertroostknuffel van onze Xero

Loes Ruben en Xero

Wilma
8 december 2010, 17:14
Ik sluit mij aan bij de andere.
Ondanks alles welkom op het forum.

Pakkie
9 december 2010, 05:38
heel veel sterkte!!

kenter
9 december 2010, 13:19
Heel veel sterkte beiden met het verlies van jullie lieve boeffie..en nee, je valt ons nooit lastig met wat je ook op je hart hebt , dus schroom niet en gooi het er maar uit..
Heel veel boeventroostknuffels van ons drietal.. xxx

Dazzle
13 december 2010, 10:09
Ook ik spreek helaas uit ervaring... het is een cliché maar tijd heelt gelukkig wonden...... geef het de tijd om het een plaats te geven.
Het is ook niet mis zoals het bij jullie is gelopen, op zo'n niet van te voren zien aankomende overdonderende manier bij jullie weggevallen en nog zo jong!
Schrijf en praat er zoveel mogelijk over, zodat het een plek kan vinden.... denk ook aan de mooie herinneringen, die nooit weg zullen gaan en er altijd zullen blijven!!
Wens jullie heel veel sterkte met het verwerken van dit voor jullie zo plotselinge ingrijpende verlies!
STERKTE!!

Margret
15 december 2010, 12:03
Ook wij weten wat het is,veel sterkte. Margret.

Monster&Me
15 december 2010, 12:41
Heel veel sterkte met het verlies van je lieve hond.

thecla
15 december 2010, 22:40
veel sterkte met het verlies

cruella delieve
16 december 2010, 17:32
Ik wou jullie allemaal bedanken voor jullie vriendelijke en troostende woorden en gelijk me excuus aanbieden dat ik zo laat reageer. De verdriet in huis is enorm, de stilte is zo groot.
Ik ben er van overtuigd dat ik hem steeds hoor lopen of gaan liggen. Mijn volle verstand zeg dat dat niet zo is. Maar wat doe je eraan als je het hoort. Barry (dat is zijn naam) was het kind die we nooit genomen hebben. Hij werd verwent tot in zijn nieren. Hij was dan zeven en nog steeds wou hij beloont worden als hij terug kwam van het uitlaten. En als wij weg gingen zonder hem en kwamen dan terug, dan moest hij echt wat hebben en niet iets wat we al hadden. We moesten echt altijd een bot of speelgoed voor hem kopen. Wij hebben daar graag aan toegegeven. Want de liefde die hij daarvoor terug gaf, was gewoon onbetaalbaar. Moet ook zeggen dat ik jullie hele dappere mensen vind. Want ik lees toch ook dat jullie een ander boefje ergens genomen hebben en dat jullie gewoon die boefjes alle liefde kennen geven. En ik flip al bij het idee. Hoe kan ik nou nog ooit zo om een andere hond geven. Ik wil me kind terug, heb er alles voor over om hem weer bij me te hebben. Ik weet dat het zo niet werkt. Nogmaals bedankt voor jullie lieve woorden, het is fijn te weten dat er mensen zijn die begrijpen hoe wij ons voelen

Liefs Cruella

Champ
17 december 2010, 20:47
Natuurlijk is het moeilijk om nu al na te denken over een vervanger voor Barry.
Je moet eerst je verdriet verwerken en dat kost tijd.
Uit je bericht weet ik 1 ding zeker, je bent een persoon van goud die elke hond zich kan wensen om als baas te krijgen.
Sterkte.

annebasco
18 december 2010, 18:31
Hoi Cruella,

Basco is mijn 5e hond dus telkens weer dat verdriet, maar ook telkens weer die onbetaalbare en onvoorwaardelijke liefde die ze je geven en vooral ook
de troost die het je geeft als je weer moet lachen om die gekke fratsen die ze uithalen!!
En nee, dapper hoef je daar niet voor te zijn, ikzelf had steeds heel snel een nieuwe lieve vriend en was telkens weer blij met hem.

Nogmaals heel veel sterkte en een dikke troostknuf van Basco!

MaraJade
19 december 2010, 10:22
HoI Cruella

Wij hebben helaas 2x al de beslissing moeten nemen om twee van onze honden te laten inslapen en we hebben beide keren nooit lang zonder hond gezeten juist vanwege de stilte. Tussen Tarzan en Oscar zaten 9 dagen, tussen Oscar en Beau maar 6 dagen (ze was ons kerstcadeautje, we hebben haar 2de Kerstdag opgehaald).

Maar ik kan me je gevoel wel indenken hoor. Je vraagt je af kan ik zo onvoorwaardelijk van een andere hond houden? Ik kan zeggen van ja, dat is tenminste mijn ervaring. Elke hond is uniek, elke hond zal je andere dingen geven en soms zullen er ook overeenkomsten zijn. En je zult nog vaak aan Barry terugdenken. Maar ik ben blij dat we elke keer een hond in huis gehaald hebben, het maakte in ons geval het verdriet wat draaglijker, je hebt een reden om naar buiten te gaan, je hebt weer iets om te zorgen. Zo heb ik het ervaren. En ondertussen hebben we twee grote boiuviers in huis, dat was niet gepland maar ben er wel blij mee en van de tweede hou ik net zo onvoorwaardelijk als van de eerste en ik zal onze twee overleden honden ook nooit vergeten...

En zoals Anneke hierboven al schrijft, je hoeft er niet dapper voor te zijn.

Heel veel sterkte meid met het verwerken van dit grote verlies.

Gr. Mara, Beau en Chica.