Lijnen / Kennels met stembandverlamming

[Monique]

Hallo,

Ik heb een bouvier gehad met stembandverlamming. Zij is 13 jaar en 4 maanden oud geworden. Nu ben ik op zoek naar de stambomen van andere bouviers met stembandverlamming. Ik wil de stambomen vergelijken en proberen een beetje uit te zoeken in welke lijnen / kennels het voor komt (voor kwam???). Ik heb al een beetje zoekwerk verricht en weet in ieder geval al 1 kennel waar het uit voortgekomen is.

Dus als je me wilt helpen graag een mail naar cinthanouckaya@hetnet.nl .

Bvd voor de medewerking

[marloes]

Wat is dit voor aandoening en hoe kan ik het herkennen???

[Mark Hazelaar]

Stembandverlamming oftewel larynxparalyse is ernstige benauwdheid gepaard gaande aandoening, die de laatste tijd vooral bij Bouviers en af en toe ook bij Leonbergers voorkomt.

De aandoening is progressief verlopend, d.w.z. dat de benauwdheden steeds ernstiger worden.

De ademnood ontstaat, doordat de spieren die de stembanden uit elkaar behoren te trekken in toenemende mate verlamd worden.
De stembanden blijven daardoor tegen elkaar staan, waardoor de passage van lucht van en naar de longen verhinderd wordt.

Het kan operatief verholpen worden (stembanden worden vastgezet tegen de buitenkant van het strottenhoofd), met als gevolg dat de hond zijn stem grotendeels verliest.

Stembandverlamming is een erfelijke aandoening, die dominant is.
Het fokbeleid van de bouvier is niet gericht op het onderzoeken van bloedlijnen waar larynxparalyse in voorkomt.
Dat betekend dat larynxparalyse zich kan verspreiden zonder dat het direct opvalt.
Niet alle honden die erfelijk belast zijn ( drager zijn van het Gen)krijgen larynxparalyse.
Bij fokken wordt het wel doorgegeven aan de volgende generatie.

Mark Hazelaar
Student dierenarts fac.Utrecht

[Monique]

Hoi Mark,

Fijn zo'n deskundige uitleg. Mijn Cintha (de boef waar deze vraag door ontstaan is) heeft (gelukkig) haar stem wel gehouden. Het was wel een wat minder zware bouvier blaf geworden, maar ze heeft tot haar dood (13 jaar en 4 maanden) kunnen blaffen.

Zij had een erge zware hijg. Iedereen dacht altijd dat ze al veel gerend had. Verder dachten mensen dat ze al moe was, en dat als we net aan de wandeling begonnen. Dat was dus door het geluid dat ze maakte.

Ze is tweemaal geopereerd in Utrecht.

Groeten Monique