Ruud B.
19 oktober 2011, 22:22
http://www.bouvierforum.nl/images/styles/bouvier/misc/quote_icon.png Oorspronkelijk geplaatst door corry van veen
hoi allemaal
ik zag net op de site van het dierenasiel dat er weer een hele leuke blonde kanjer in Breda zit.
hopelijk krijgt hij snel een lieve baas.
groetjes Corry
Hoi Corry,
Ik kan je gerust stellen, die kanjer is sinds twee weken bij ons. Onze laaste boef is dit voorjaar overleden en nadat we in de afgelopen 35 jaar 5 honden hadden gehad dachten wij het zonder hond te kunnen stellen. Niet dus.
Toen wij besloten weer aan een boef te beginnen en weer uit het asiel (daar horen ze niet!!!!!!) kwamen wij via Stichting Dierenasiel terecht bij Breda.
Welnu, deze hond was gevonden(?!?!) en het eerste wat opviel was zijn angst voor een commando en ook voor alles wat in zijn richting kwam. Vreselijk om zo'n grote lobbes zo bang te zien.
Thuisgekomen waren we van mening dat we deze levenloze oudere (7jr?)hond hopelijk nog een gelukkig laatste levensjaar zouden kunnen bezorgen.
Maar dat veranderde per dag.
We zijn nu twee weken verder en onze Gijs is geworden tot een levenslustige, vriendelijke, ongelooflijk aanhankelijke trouwe goeierd waar we nog lang plezier van hopen te hebben. Groet Ruud
----------------------------------------------------------------------------------
Zo begon vijf jaar geleden onze kennismaking met het Bouvierforum.
Nu, terugkijkend kunnen we stellen dat onze Gijs op het moment dat we hem uit het asiel haalden hoogstwaarschijnlijk hooguit twee jaar is geweest.
Hoe kan je een dier naar de knoppen helpen.
hoe kan je van een mooi dier een verwaarloosd stuk vuil maken en zijn lieve karakter voor de rest van zijn leven verminken.
Ja, lieve mensen, dat is met onze Gijs gebeurd.
Hij stond bol van de trauma's toen wij hem kregen.
Bang. Niemand vertrouwend en alles wat je maar kunt bedenken zien als bedreigend. Bang vooral voor grote zwarte schoenen. Moet ik nog meer vertellen over een uiterst dramatisch verleden?
Dat zal me geen moeite kosten, maar ik vertel liever hoe wij (Gijs en wij) samen er aan hebben gewerkt om weer vertrouwen in de mens te krijgen. Weer te genieten van het leven zoals een normale hond zou moeten hebben.
Dat is niet vanzelf gegaan.
Daar is veel in geinvesteerd, maar..... de beloning was zo groot....Het bleek zo'n prachtig karakter te zijn!!! Wij hielden zo veel van elkaar.
Door emotie kan ik er niet te veel woorden aan besteden, maar jullie begrijpen mij wel.
Vandaag hebben wij afscheid van onze kanjer moeten nemen.
Hij heeft de strijd met een kwaadaardige tumor verloren.
Ruud
hoi allemaal
ik zag net op de site van het dierenasiel dat er weer een hele leuke blonde kanjer in Breda zit.
hopelijk krijgt hij snel een lieve baas.
groetjes Corry
Hoi Corry,
Ik kan je gerust stellen, die kanjer is sinds twee weken bij ons. Onze laaste boef is dit voorjaar overleden en nadat we in de afgelopen 35 jaar 5 honden hadden gehad dachten wij het zonder hond te kunnen stellen. Niet dus.
Toen wij besloten weer aan een boef te beginnen en weer uit het asiel (daar horen ze niet!!!!!!) kwamen wij via Stichting Dierenasiel terecht bij Breda.
Welnu, deze hond was gevonden(?!?!) en het eerste wat opviel was zijn angst voor een commando en ook voor alles wat in zijn richting kwam. Vreselijk om zo'n grote lobbes zo bang te zien.
Thuisgekomen waren we van mening dat we deze levenloze oudere (7jr?)hond hopelijk nog een gelukkig laatste levensjaar zouden kunnen bezorgen.
Maar dat veranderde per dag.
We zijn nu twee weken verder en onze Gijs is geworden tot een levenslustige, vriendelijke, ongelooflijk aanhankelijke trouwe goeierd waar we nog lang plezier van hopen te hebben. Groet Ruud
----------------------------------------------------------------------------------
Zo begon vijf jaar geleden onze kennismaking met het Bouvierforum.
Nu, terugkijkend kunnen we stellen dat onze Gijs op het moment dat we hem uit het asiel haalden hoogstwaarschijnlijk hooguit twee jaar is geweest.
Hoe kan je een dier naar de knoppen helpen.
hoe kan je van een mooi dier een verwaarloosd stuk vuil maken en zijn lieve karakter voor de rest van zijn leven verminken.
Ja, lieve mensen, dat is met onze Gijs gebeurd.
Hij stond bol van de trauma's toen wij hem kregen.
Bang. Niemand vertrouwend en alles wat je maar kunt bedenken zien als bedreigend. Bang vooral voor grote zwarte schoenen. Moet ik nog meer vertellen over een uiterst dramatisch verleden?
Dat zal me geen moeite kosten, maar ik vertel liever hoe wij (Gijs en wij) samen er aan hebben gewerkt om weer vertrouwen in de mens te krijgen. Weer te genieten van het leven zoals een normale hond zou moeten hebben.
Dat is niet vanzelf gegaan.
Daar is veel in geinvesteerd, maar..... de beloning was zo groot....Het bleek zo'n prachtig karakter te zijn!!! Wij hielden zo veel van elkaar.
Door emotie kan ik er niet te veel woorden aan besteden, maar jullie begrijpen mij wel.
Vandaag hebben wij afscheid van onze kanjer moeten nemen.
Hij heeft de strijd met een kwaadaardige tumor verloren.
Ruud