Gea Zieleman
6 juli 2004, 16:41
Hallo allemaal,
als alles goed gaat wordt begin augustus dit jaar mijn Cerberushofboefje geboren, ik ben zo hartstikke blij!!!!!!!!!!!!!!!!
Vorig jaar december moest ik mijn allergrootste vriend en maatje Inca Crum van de Cerberushof
in laten slapen, bijna 12 jaar oud. Dat slaat een gat in je hart, ik weet niet hoe ik dat anders moet zeggen.
Dankzij een oproep op dit forum kwam ik te weten dat de familie Harmers (waar Inca vandaan komt) na jaren niet gefokt te hebben, nog één keer een nestje zou fokken (als dat zou lukken). Volgens mij heeft Incy vanaf een wolkje daarboven hiervoor gezorgd, want het ziet er naar uit dat ik in september mijn babyboefje kan ophalen. Dat kleine lijntje naar mijn Incy, want hij is onvervangbaar en ik weet dat ik straks helemaal opnieuw moet beginnen met m'n boefjesbaby, maar ik ben er zo blij mee. Misschien idioot gezegd, maar ik heb het gevoel dat mijn allergrootste vriend steeds over mijn schouder met mij meekijkt. Ik moest dit even kwijt want de meeste mensen begrijpen niet dat je zo verdrietig kan zijn om het verlies van "een hond".
Groetjes aan allemaal!
als alles goed gaat wordt begin augustus dit jaar mijn Cerberushofboefje geboren, ik ben zo hartstikke blij!!!!!!!!!!!!!!!!
Vorig jaar december moest ik mijn allergrootste vriend en maatje Inca Crum van de Cerberushof
in laten slapen, bijna 12 jaar oud. Dat slaat een gat in je hart, ik weet niet hoe ik dat anders moet zeggen.
Dankzij een oproep op dit forum kwam ik te weten dat de familie Harmers (waar Inca vandaan komt) na jaren niet gefokt te hebben, nog één keer een nestje zou fokken (als dat zou lukken). Volgens mij heeft Incy vanaf een wolkje daarboven hiervoor gezorgd, want het ziet er naar uit dat ik in september mijn babyboefje kan ophalen. Dat kleine lijntje naar mijn Incy, want hij is onvervangbaar en ik weet dat ik straks helemaal opnieuw moet beginnen met m'n boefjesbaby, maar ik ben er zo blij mee. Misschien idioot gezegd, maar ik heb het gevoel dat mijn allergrootste vriend steeds over mijn schouder met mij meekijkt. Ik moest dit even kwijt want de meeste mensen begrijpen niet dat je zo verdrietig kan zijn om het verlies van "een hond".
Groetjes aan allemaal!