Kendra
29 december 2005, 09:25
Helaas gaat het met Pieps ook niet goed. Ze is een Boerenfoxje van een jaartje of 10. Een aantal maanden geleden kreeg ze ineens een hele dik dijbeen (links). En op het onderbeentje een zacht bobbeltje.
Natuurlijk naar de dierenarts. Ze hadden dit nog nooit gezien en hebben van alles onderzocht.
Uit biopsie is gebleken dat het kleine bobbeltje voortkomt uit een auto-immuunziekte. (panniculitis). Ze heeft hiervoor prednison gekregen.
Maar.... het helpt niet. Er treedt géén verandering op. Het bobbeltje is zelfs ietsjes gegroeid.
De dikke dijbeen zou volgens het onderzoek een reactie zijn op een verstuiking of iets dergelijks. een trauma dus. Zo ver wij weten is er niets met Pieps gebeurd. En ze loopt ook nooit alleen weg, dus ze kan ook niet door iemand getrapt zijn of een ongeluk met auto of iets dergelijks gehad hebben. Nu een maand of twee verder heeft ze dus nog steeds dat dikke dijbeen.
De dierenartsen weten het niet meer. En ik ook niet.
Pieps heeft er geen last van. Tenminste, dat laat ze niet merken.
ze rent en doet nog alles, zonder te manken en dergelijke.
En dan afgelopen week: Pieps is een hondje wat met recht het felle van de terriër heeft.
Ze luisterd wel goed naar me, dat is niet het probleem.
Wat dan wel? Ze heeft twee dagen geleden uitgevallen naar ons zoontje.
Zomaar....
Nu zullen jullie zeggen: een hond valt niet zomaar uit, dan moet het kind wel iets gedaan hebben.
Wel.. het enige wat Kyran 'misdaan' zou hebben is langs Pieps lopen.
volgens Pieps kwam Kyran wat te dichtbij en ze snapte naar hem.
gelukkig niet raak.
Ik moet zeggen dat ik er erg van geschrokken ben, ook al was ik er al van overtuigd dat Pieps niet de liefste is voor kinderen. Maar dat ze zo fel zou zijn?
Wat een gedoe toch allemaal.
_________________
Natuurlijk naar de dierenarts. Ze hadden dit nog nooit gezien en hebben van alles onderzocht.
Uit biopsie is gebleken dat het kleine bobbeltje voortkomt uit een auto-immuunziekte. (panniculitis). Ze heeft hiervoor prednison gekregen.
Maar.... het helpt niet. Er treedt géén verandering op. Het bobbeltje is zelfs ietsjes gegroeid.
De dikke dijbeen zou volgens het onderzoek een reactie zijn op een verstuiking of iets dergelijks. een trauma dus. Zo ver wij weten is er niets met Pieps gebeurd. En ze loopt ook nooit alleen weg, dus ze kan ook niet door iemand getrapt zijn of een ongeluk met auto of iets dergelijks gehad hebben. Nu een maand of twee verder heeft ze dus nog steeds dat dikke dijbeen.
De dierenartsen weten het niet meer. En ik ook niet.
Pieps heeft er geen last van. Tenminste, dat laat ze niet merken.
ze rent en doet nog alles, zonder te manken en dergelijke.
En dan afgelopen week: Pieps is een hondje wat met recht het felle van de terriër heeft.
Ze luisterd wel goed naar me, dat is niet het probleem.
Wat dan wel? Ze heeft twee dagen geleden uitgevallen naar ons zoontje.
Zomaar....
Nu zullen jullie zeggen: een hond valt niet zomaar uit, dan moet het kind wel iets gedaan hebben.
Wel.. het enige wat Kyran 'misdaan' zou hebben is langs Pieps lopen.
volgens Pieps kwam Kyran wat te dichtbij en ze snapte naar hem.
gelukkig niet raak.
Ik moet zeggen dat ik er erg van geschrokken ben, ook al was ik er al van overtuigd dat Pieps niet de liefste is voor kinderen. Maar dat ze zo fel zou zijn?
Wat een gedoe toch allemaal.
_________________