Bono zoekt een nieuwe baas

[MAROWI]

Wij zijn opzoek naar een goed huis voor onze 5 jaar oude zwarte reu. Omdat we sinds 10 maanden een tweeling hebben zijn wij genoodzaakt om hem toch weg te doen :(. Het is een lieve hond die wel een consequente baas nodig heeft. Hij is tegenover vreemden altijd wat terughoudend, en beschermend tegenover zijn baas. Hij speelt graag, en loopt goed met de fiets mee. Het is een echte huishond. Wij zoeken iemand die ervaring heeft. En tijd en de ruimte heeft. Wij doen Bono alleen weg als we een goed gevoel hebben bij de toekomstige baas.

[patrick]

Wij zijn opzoek naar een goed huis voor onze 5 jaar oude zwarte reu. Omdat we sinds 10 maanden een tweeling hebben zijn wij genoodzaakt om hem toch weg te doen .

Kan je wat duidelijker zijn waarom je een nieuw tehuis zoekt voor jullie bouvier.
Gezinsuitbreiding hoeft toch geen reden te zijn om je bouvier weg te doen !

Zelf hebben we ook 2 bouviers rondlopen, tussen onze tweeling van 19 maanden, en dat gaat prima.
Oke het is wel een enorme drukte, met een tweeling en bouvier(s), een tweeling heeft inderdaad wel iets meer zorg en werk dan 1 kind nodig (niet 2 keer meer zoveel maar anders en veel drukker dan 1 kind).
Dan kan het weleens zijn dat de aandacht aan de bouvier(s) wat minder is als voorheen.
Daarin tegen hebben de kinderen en hond (over een tijdje) een hele leuke speelkameraad erbij.
Lekker ontspannen spelen en wandelen met de honden wordt hier geen dag overgeslagen, ondanks de drukke dagindeling, vinden we altijd wel een gaatje.

Maar ik hoop dat jullie bouvier een goed tehuis krijgt, waar hij de aandacht krijgt, die hij verdiend.

Groetjes Patrick.

[MAROWI]

Beste Patrick,

Bedankt voor je reactie. Het is absoluut niet dat we het te druk vinden. Maar we zijn bang dat hij ze een keer wat doet :confused: . Ze liggen nu nog in de box maar wat als ze gaan kruipen op de grond. Hoe hebben jullie dat gedaan. Als hij bij de box staat staat hij ontpannen met zijn staart naar beneden(Hij heeft wel eens een krulstaart:cool: ) En likt af en toe een voetje. Onze dochter vind hem leuk en aait hem. Hij vind dit goed. Maar je hoort weleens van die verhalen :eek: en we willen dat niet riskeren.

mariska

[Nonique]

Ach Mariska toch,

Ik kan me voorstellen dat je na alle verhalen ook op tv de laatste tijd 'de schrik om je hart slaat', maar als je tot op heden een boefke hebt dat niet bijt en of agressief reageerd, waarom vrees je dat dit dan om zou kunnen slaan. Als je boefke niets van die kleintjes moet hebben en of jalours zou zijn dan zoekt hij ze eerder 'niet' op voor een likje, snuffel en al dergelijke. Mij lijkt dat hij dan eerder verontwaardigt en zichzelf achteruit geschoven voelende ergens in een hoek gaat liggen mokken.
Voor je kleintjes gaan kruipen heeft hij al zo veel tijd gehad om ze als eigen te accepteren en persoonlijk ken ik geen boef die ooit kwaad naar een kind gedaan heeft. De boeven die ik ken hebben eerder een bere gedult en beren huid met kinderen en genieten van ze.
Astra kon nog wel eens voor mij komen staan als mijn stem wat te luid naar haar zin was als ik mopperde op onze dochter of zoon.

Ook ik hoop dat je een fijn thuis voor hem mag vinden, toch probeer hem niet weg te doen omdat je allerlei nare verhalen hoort. Overal zijn uitzonderingen, toch waarom zou je vrezen dat ook jullie boefke wel eens fout zou kunnen doen ( dat vraag ik me dan ook af )

Monique

[MAROWI]

Monique,

Ik denk dat we bang zijn dat hij wat doet, omdat hij met 10 weken bij de fokker vandaan kwam en niet goed gesocialiseerd was. Hij vond alles eng en gromde :mad: naar de dierenarts. We hebben toen een deskundige ingeschakeld en die vertelde ons dat hij onzeker is, en daardoor eventueel een angst bijter zou kunnen zijn. Hij heeft nog nooit iemand wat gedaan, maar je begint wel te twijfelen.:confused:

Mariska

[patrick]

Als hij bij de box staat staat hij ontpannen met zijn staart naar beneden(Hij heeft wel eens een krulstaart:cool: ) En likt af en toe een voetje. Onze dochter vind hem leuk en aait hem. Hij vind dit goed. Maar je hoort weleens van die verhalen :eek: en we willen dat niet riskeren.

mariska

Zoals jezelf schrijft, vindt jullie dochter de hond ook leuk, en de hond is natuurlijk nieuwsgierig en likken dat wil alleen maar vriendschap zeggen van de hond .
Hoe wij het gedaan hebben:

We hebben de kinderen gewoon op de grond gezet, terwijl de hond(en) erbij liepen.
Bij het kruipen ging de hond er wel eens achterna gaan en een enkele keer met zijn poot tikken, dat kan weleens hard aankomen bij het kind maar je bent er als ouder altijd bij.
De ene keer werd er ook in het gezicht van het kind gelikt door de hond, maar dat hebben we de hond afgeleerd.
Zelf hebben we de mogelijkheid om de honden apart te zetten in de keuken dmv een kinderrekje, of gewoon de hond naar zijn plaats te sturen.

En elke keer als een van de kinderen naar de hond wil kruipen, het kind te corrigeren, omdat dat het plekje van de hond is.
Met veel geduld, zal je zo over een tijdje een rustig liggende hond hebben en een met veel plezier spelende kinderen in de woonkamer.
Wat ook een mogelijkheid is om een puppyren (eigenlijk een soort box voor honden) in de woonkamer te plaatsen, zet daar de hond eens in laat de kinderen eromheen kruipen, probeer het ook eens andersom, kinderen in de ren met hun speelgoed en de hond eromheen.
Weet zeker dat je zo een echte vriendschap met je hond en kinderen krijgt.
En probeer als ouder niet te paniekerig te reageren als de hond een keertje gromt, want kind en hond voelen het aan als een ouder of baas een schrikreactie heeft.

En trek je zeker niets aan van anderen wat ie allemaal zeggen over de combinatie kinderen en honden, want deze mensen hebben meestal een hekel aan honden.

Maar 1 regel geld altijd.....laat de kinderen nooit alleen met de hond, ook niet om ff naar de wc te gaan, ff naar de voordeur.
Want een kind kan onverwacht bij een hond bijvoorbeeld naar de ogen van de hond wijzen (aanraken), en de hond kan als schrik reaktie reageren, en zonder dat het hond het wil, maar als roedelgedrag zijn tanden laten zien, en het kind corrigeren.

Kortom jij als ouder, baas bepaald de regels in huis, en het zal best goedkomen.

Zelf heb ik ook nog meer beschreven in ons eigen tweelingenforum, over de omgang hond en tweeling, en ook een aantal eigen ervaringen en ervaringen van andere tweelingouders met hond(en).
http://www.twinsite.nl (speciaal voor tweeling ouders)

Dus bekijk de mogelijkheden en hopelijk zal jullie boef samen met de tweeling een leuke toekomst krijgen.

http://www.twinsite.nl/foto4/foto121.jpg http://www.twinsite.nl/foto4/boefjes.jpg


Groetjes Patrick en de boeffie's.

[Jolanda S.]

Ik kan me je twijfel wel voorstellen, die kleintjes zijn zo kwetsbaar maar je hond wegdoen na vijf jaar lijkt me ook niet zo makkelijk.
Wij hebben twee zoontjes, één van bijna 3 en één van drie maanden en hierbij hebben we twee boeven Karel van vijf en Duco van een.
Onze honden zijn niet de hele dag in de kamer overdag zijn ze regelmatig in de keuken (traphekje) of lekker in de tuin dit is vooral omdat onze jonge hond erg onstuimig is en zowel hij als onze zoon elkaar niet met rust laten om te spelen.
Onze honden hebben nog nooit lelijk gedaan tegen de kleintjes en af en toe zijn ze gewoon lekker met elkaar over de vloer.
ook buiten lopen ze door elkaar heen te rennen.
Kinderen moet je nu eenmaal nooit alleen laten met honden maar dan kan het toch prima samen?
Misschien staat jullie beslissing al vast hoor maar er zijn vast ook veel positieve verhalen zoals die van ons, succes

[lars]

Hallo marowi

Toch nog even een vraagje je schrijft dat je de boef hebt vanaf 10 weken.
De boef is nu 5 jaar hoe kan het dan dat je je eigen boef niet vertrouwt na 5 jaar ken je je hond toch door en door ? of zie ik dat nu verkeerd
Zoals jij het beschrijft is er helemaal niks aan de hand waarom dan toch die twijfel en angst?

[MAROWI]

Hallo,

Iedereen alvast bedankt voor de positieve reacties. We denken zelf nu ook weer wat positiever en gaan zeker wat doen met de tips van iedereen. We doen hem liever ook niet weg. Maar we vinden het nog steeds heel moeilijk. Hopelijk begrijpen jullie dat ook.

Mariska

[Jolanda S.]

Natuurlijk begrijpen we dat (mag ik voor anderen spreken?) het is ook niet zozeer bedoeld om je om te halen want het is jullie besluit maar ja misschien houden jullie bono liever.
Onze oudste hond hebben wij overigens met anderhalf gekregen en was wel sociaal maar heeft altijd in kennel geleefd.
Toch heb ik geen angst dat hij de kinderen wat zal doen dus net als lars vraag ik me af waar die angst bij jullie vandaan komt.
Hoe is het de afgelopen tien maanden gegaan?

[MAROWI]

De afgelopen 10 maanden zijn redelijk gegaan. In het begin was hij wel heel nerveus en pieperig. Als er iemand(wij ook) bij de box ging kijken rende hij er hard naartoe en ging erbij staan piepen. Dit is nu aardig over. Hij is nu meer geinteresseerd in het eten wat ze krijgen. Ik weet ook niet wat ons zo onzeker maakt:confused:

[Elly de Roos]

hoi Marowi, je schrijft nu wel dat je onzeker bent, maar ik ben van mening dat je eerder bang bent van je eigen hond. Die onzekerheid van jou kan wel eens de overhand gaan nemen dat de hond straks de baas wordt over jou en dat je hem toch moet weg doen, omdat hij gaat grommen tegen de kinderen. Als jullie bij de box komen komt de hond aanrennen, een soort aandacht (misschien Jaloezie) proef ik hier. Als je bij de kinderen komt bij de box, geef dan tegelijker tijd aandacht aan de hond en praat of dat je het tegen een ouder kind hebt dat hij ook lief is en de kindjes ook, want ook het eerste kind moet weten dat er een broertje/zusje bij gekomen is dat mama/baasje de aandacht nu moet verdelen. Mijn vorige boef was ruim 3 jaar toen mijn dochter kwam. Na lang in het ziekenhuis gelegen te hebben kwam ze na 5!!!!! maanden pas thuis, dus mijn hond was bijna 4 jaar. Eenmaal thuis moest ze natuurlijk aan de nieuwe situatie wennen. Wat ik dus deed was haar overal mee naar toe nemen. Zelfs als ik haar in bad deed. Ik verhuisde het bad i.p.v. de babykamer naar de keuken, want mijn hond wilde ik niet naar boven hebben. Als er gevoed moest worden, kreeg ze altijd een koekje en mocht daarna de rest van de voeding (fruithap en daarna warme maaltijd) hebben. Op deze manier groeide zij uit tot de beste vriendin van mijn dochter. Na 2 jaar kwam er nog een zoon en weer na 3 jaar 1. Ik heb nooit angst en ben ook nooit onzeker geweest. Zelfs als er sneeuw lag en de kinderen met een slee buiten gingen spelen stond zij als een idioot te blaffen en vond ze het heerlijk om met hun de slee voor te trekken.

Groetjes Elly en een knuff van Bica

[patrick]

Ik weet ook niet wat ons zo onzeker maakt:confused:

Het krijgen en het hebben van een tweeling, kost en vraagt enorm veel tijd en kracht van je eigen persoon.
De slapeloze nachten, stress, en de productie van de verzorging van de tweeling vreten enorm aan je lichaam, geweten, uithoudingsvermogen, en je geestelijke gesteldheid.
Een niet meerling ouder kan zoiets niet begrijpen.
Elke keer vraag je je als ouder af of je het wel goed doet, omdat een ieder die geen tweeling heeft het wel goed doet.
Een eenling ouder is ook een zware taak, maar weegt niet op tegen meerling ouders.
Een tweeling (meerling) ouder die begrijpt dat het opvoeden van meerdere kinderen tegelijk gewoon een onzekerheid, met zich mee brengt.
Omdat je je als meerling ouder nergens terecht kan met je vragen, problemen opmerkingen.
Ook zelf heb ik ervaren,als tweeling vader, dat je op een bepaald moment alles teveel wordt en dan ga je jezelf afwegen, om de rust terug te vinden, die je ooit had.
Vandaar die onzekerheid.
Dan ga je twijfelen en bekijk je je eigen situatie en afwegen hoe je alles het beste kan indelen, om weer rust te vinden, net als vantevoren.
Gelukkig heb ik nooit over nagedacht om onze honden weg te doen, maar wel gerealiseerd dat het een enorme drukte is met je kinderen en je hond(en).
Kortom het opvoeden van een tweeling, kan je een beetje zien als het opvoeden van 2 puppy's een moeilijke taak, maar wel te realiseren.

Komt er in dit geval naast je opvoeding van je tweeling, ook nog de nodige verzorging van je bouvier, ja dan wil je weleens onzeker worden, en je afvragen of je het allemaal wel redt, om alles en iedereen tevreden te houden.
Dat is gewoon een moeilijke opgave, maar probeer het vol te houden en kijk vooruit en zie het positieve wat straks allemaal komt.

Zo dit was een stukkie psychologie van mezelf als tweeling ouder.
Ook ik, wij hebben het heel moeilijk en druk gehad (nog steeds) met onze tweeling en honden, maar we houden vol en alles komt goed.
En we zullen het volhouden, omdat onze liefde voor de bouviers, en onze kinderen (tweeling) gewoon enorm groot is.

Ik hoop dat ik je hiermee genoeg kracht en hoop heb gegeven om samen met je tweeling en je bouvier een leuke tijd tegemoet te gaan.

Meer info op ons tweelingen forum http://www.twinsite.nl (alleen voor tweeling ouders).


Sorry voor de (lezers) buitenstaanders, had ff niets met bouviers te maken, maar het moest me ff van het hart.
Ik hoop hiermee dat ik een bouvier een mooie toekomst kan geven, bij zijn eigen baasjes, en vertrouwde omgeving.

Groetjes Patrick.

[Ruben en Loes]

Wij hebben zelf geen kinderen, maar mijn man zijn broer heeft een tweeling ...nu 16 maanden oud en geen honden gewend ( wel een poes)..die zijn dit vorige keer een weekend op bezoek geweest..onze Boris is dus geen kinderen gewend....maar liefffffffff dat hij voor ze was...(we hebben Boris en de kinderen niet alleen gelaten precies om de reden wat Patrick al beschreef.... een kindje kan perongeluk in de ogen prikken of aan de oren trekken) Onze Boris loopt meestal in draf over het pad om achter op het terras te komen...toen de kinderen op het pad liepen hield hij in en liep rustig langs hun heen...Boris hield echt rekening met de kinderen hij voelde aan dat hij voorzichtig met deze kleine mensjes om moest gaan....het was super om dit te zien...Boris kon heel veel van ze hebben en de kindertjes lachte als hij ze een lik op hun beentjes of armpjes gaf hihihihi Ze zijn ook wel eens op Boris zijn pootjes gaan staan... de lieverd stond dan op en ging gewoon op een ander plekje liggen!!

Ik wil je niet beinvloeden hoor maar ik zou het zeker nog eventjes proberen om je kanjer een kans te geven. Bouviers zijn echt lief voor kinderen, maar betrek ze erbij en probeer ze niet jaloers te maken om hem of haar weg te duwen....denk eraan eerst was alle aandacht voor hem en die moet hij nu delen...( maar al die nare berichten over honden in de krant en op tv kan ik me voorstellen dat je bang word als je pas ouders bent geworden)

Ik hoop dat jullie het evenwicht goed kan vinden tussen de baby's en je boef !!!

Succes Loes

[MAROWI]

Ik ben absoluut niet bang voor mijn eigen hond:p . Dat wilde ik even kwijt. We hebben hem altijd betrokken bij de kinderen. Maar met twee is het wat moeilijker. Je moet hem toch altijd even wegsluiten als je met de een loopt en de anderzit er nog. Want ik weet dat je ze nooit alleen kan laten met de hond. Maar met de reacties gaan we zeker wat doen.

[Jolanda S.]

de opmerking over angst voor je hond lijkt me ook overdreven, onze honden stonden de eerste dagen ook vreselijk te piepen om de box en dan is dat best even spannend.
Nog even en je maakt mij ook bang over honden die de overhand nemen elly;)
Een aantal van ons weten inderdaad niet over de verzorging van een tweeling ook ik niet maar die stress, spanning, vermoeidheid enz. ken ik heel goed.
Als vrouw van een zeeman sta ik er regelmatig alleen voor met mijn twee kindjes en boeven en dat is druk.
Ik denk dat elke ouder een of tweeling weleens onzeker is, het is maar om aan te geven dat het ook heel positief kan verlopen met de honden erbij.
Marowi horen we nog hoe het afloopt, of bono blijft of een nieuwe bas heeft gevonden?

[corry van veen]

hoi
goed hoor dat je wat gaat doen met deze reacties. en een goed idee om hier te vragen om raad en niet gelijk met de hond naar het asiel te gaan.
we horen graag hoe het is gegaan en lukt het niet kom gerust weer om te vragen misschien komt er dan een goeie oplossing voor jullie en jullie kanjer.
groetjes Corry-Quinto-Dana en Cassie

[MAROWI]

Beste allemaal,

Ik laat zeker even horen hoe het verder is vergaan.

Mariska

[veyron]

beste Marisca

gewoon om je even een hart onder de riem te steken : toen mij oudste kind geboren werd hadden we 2 honden van 7 jaar oud; een bouvierreu en een riesenschnauzerteef.
voor de kids er waren, waren die honden als onze kinderen. mochten steeds overal mee naartoe, sliepen naast (en bij afwezigheid van m'n man op) het bed , kregen dus enorm veel aandacht.
veel van onze kennissen en famielie vonden dat we de honden naar buiten moesten verbannen of weg doen want volgens hen was het om problemen vragen als je z'n verwende beesten samen in huis hebt met een baby.
tja....
als je al een kind hebt doe je dat niet weg als er één bijkomt..
de honden hebben plaats moeten maken voor de kinderen....maar alleen in de auto en op de bank!!
ze gingen nog evenveel overal mee naar toe (en de commentaar van velen was gewoon goud waard!!!! met zo'n 'monsters' naast de buggy!)
onze jongens werden erg beschermd door de woefjes en we zijn NOOIT ongerust geweest. de honden werden steeds betrokken bij de activiteiten met de baby.
dus , het is zeker het proberen waard om ze samen op te voeden!

nu zijn de jongens 7 & 9 jaar oud en hebben we er een jonge boef bij, da's heel wat minder eenvoudig vind ik, het zijn 3 deugnieten bij elkaar!

maar, als je er erg onder lijdt, en onzeker en ongerust bent....dan moet je je ook niet schuldig voelen als je een goeie nieuwe thuis voor de hond zoekt.

veel succes met je kroost !

Birte & Veyron

(in memoriam Omar 1990-2004 & Orczy 1990-2002 )

[Henk&Boyke]

Wij hebben geen kinderen, onze Boef Boyke was ons kind en nu sinds 14 dagen hebben we Flemming in ons midden.

We kunnen je niet adviseren wat je moet doen, het enige wat ons opvalt
is dat jullie ontzettend van je boefke houden gezien het feit dat je op dit forum vragen stelt etc. Dat zegt al genoeg hoe veel jullie inzitten met Bono.

Ik hoop dat jullie, voor jullie en voor Bono, de juiste beslissing nemen en wens jullie veel wijsheid toe. Indien jullie besluiten om Bono te herplaatsen weet ik dat er veel verdriet zal zijn en hoop van harte dat Bono een goed nieuw gezin zal vinden.

Sterkte

Henk en een poot(je) van Flemming voor Bono
( Boyke 27-feb-2006 )

[Dorinda]

hoi,
Ik heb zelf geen kinderen maar ben sinds december tante geworden. Amber, onze boef, is nu bijna een jaar. Ik kan je vertellen dat, ondanks dat ze een voorzichtige hond is, zeker wat kinderen betreft (ze weet niet wat ze gaan doen, de een is rustig, de ander druk) ze helemaal weg is van milan. Als ik bij mijn zus ben, of ze is bij mij, dan houdt Amber hem echt in de gaten. Als hij huilt staat ze al bij de box. Laatst greep hij haar in haar baard en liet niet los dus Amber trok zich voorzichtig vrij om hem vervolgens een lik op zijn handjes te geven.
Ze is helemaal weg van milan en ik ben er dus van overtuigd dat het later, als ik zelf kinderen wil ook goed zal gaan. Misschien heb je hier niets aan, maar naar mijn idee is de boef goud waard op het gebied van kinderen.
groetjes Dorinda

[inko2000]

Hoi Mariska,

Ik hoop echt voor jullie, dat alles goed komt en om raad vragen op dit forum is alleen maar een pluim waard. Je wilt toch het beste voor alle leden van het gezin, maar als ik dit zo lees, dan denk ik ook dat het zeker goed gaat komen, gezien de ractie van Bono op jullie tweeling. Volgens mij is het zelfs zo, dat hij ze beschermt. Wat kun je eigenlijk nog meer wensen?

Dit is onze eerste bouvier en wij hebben geen kleine kinderen meer in huis en nog geen kleinkinderen, maar laatst kwam hier een bekende van ons met een meisje van twee jaar en een baby. Ik heb daar foto's van gemaakt, want het ging super. Het meisje sloeg onze Yassar op zijn koppie. Hij vond dit niet leuk, maar deed niks. Hij liep gewoon weg.

Ik wens jullie sterkte met de beslissing.

[sofieenfrederik]

Ik ben zelf opgegroeid met een bouvier
Het was mijn beste vriend! Ik kon er alles mee doen hij liet alles gebeuren.
Hij kwam bij me op de koffie, kwam in mijn winkeltje kopen, waar ik was was hij
Hij was wel enorm beschermend, iemand die hij niet kende mocht niet aan me komen.
Toen mijn ouders uit elkaar gingen bleef mijn bougie daar, ik mis hem nog steeds!
Het is zo een apart ras, echt leuk met kinderen
En bij Robin (mijn zus haar zoontje) was het het zelfde verhaal, maar zijn bouvier deed dan wel mee met spelletjes voor jongens, zoals met de auto's spelen enzo
Al van in het begin toen mijn zus pas bevallen was lag hij bij zijn wiegje of zijn parkje.
Iedereen die aan Robin wou komen moest langs hem, hij beschermde hem als zijn eigen kind!
En wat ik ook zo opmerkelijk vind is dat hoe lomp ze soms ook kunnen zijn ze zich echt inhouden ten opzichte van kinderen
Ik zou het echt een kans geven

[bonno]

hallo,
Vroeg me af of je al een goed adres had gevonden voor bono?? of houden jullie 'm toch zelf ?

[inko2000]

Ja inderdaad, ben ookk wel benieuwd hoe het verder gegaan is. Of jullie hem zelf nog hebben enz.

[bink]

Hallo
Wij hadden twee kinderen waarna geheel onverwachts een tweeling bij kwam Ik had in een moment van verstandsverbijstering onze vorige bouvier naar het asiel gebracht omdat ik het allemaal op dat moment niet meer zag zitten Veel wassen schoonmaken veel haren enz enz Ik heb hem s'ochtends gebrachte en een dag later weer opgehaald Wat vond ik het erg wat ik deed Later had ik ook zoiets van waar hebben we het over Wat rommel dat komt de volgende dag wel en ik ben blij dat we hem toen weer opgehaald hebben HIj is voor de kinderen echt een superhond geweest die echt alles van ze goed vond Afgelopen winter is hij overleden en we hebben heel snel weer een nieuwe aangeschaft gelukkig
Als je hem echt weg doet denk echt heel goed na wat je doet Ik doe het niet weer Succes met je keuze :confused:
Groetjes saskia

[nic]

Ik ben ook erg benieuwd wat er van Bono terecht is gekomen, hij staat in ieder geval niet meer bij de herplaatsers. Dus hij mocht blijven of heeft een goed nieuw tehuisje gevonden?