Volledige versie bekijken : Radius Curvus Syndroom
Jeanet
22 september 2006, 09:17
Hallo allemaal,
Ik ben gisteravond met Anko 4,5 maand naar de dierenarts geweest.
We kregen Anko toen hij 12 weken was...en van af die tijd mankte hij al een beetje...maar ja je denkt....miss wel een beetje verstuikt....en in zijn gedrag is hij erg rustig.....
En het manken bleef......tot dat gister mijn fokker me belde met de mededeling dat er 2 pup waren uit dit nest die al geopereerd zouden moeten worden aan de voor poten.
Wat ik dus heel netjes van hem vond.
Dus gister avond naar de DA en met de conclusie dat hij het Radius Curvus syndroom heeft.
In de voor poten zit net als bij ons een ellepijp en je spaakbeen.....het spaakbeen groeit harder dan de ellepijp en dat vergroeit in een kromming in zijn ellboog en z'n poten gaan iets naar buiten staan.
Hij heeft al die tijd pijn gehad en dat verklaart zijn gedrag.....
En dat blijkt want heb nu pijnstillers mee gekregen en ik ken mn eigen hond niet meer.....zo rennen vanmorgen in de kamer....en spelen....
Dat ik dacht.....wat zielig ..al die tijd zoveel pijn gehad....
Maar aan jullie de vraag heeft iemand hier ervaring mee of wel een wat over gehoord? :confused:
Als er geopereerd wordt is het dan na de operatie goed?
Anko heeft het vrij ernstig volgens de DA.
En we weten eigenlijk niet wat we er mee aan moeten......
Liefs Jeanet en een poot van Anko en Sam
Karin de Leeuw
22 september 2006, 15:30
Hoi Jeanet
Helaas ken ik je probleem want een vorige hond van mij heeft het gehad.
Bij mij was de oorzaak de voeding.
Ik weet niet wat je geeft voor voer maar wat niet bekent is bij heel veel mensen is dat hoogwaardig voer ( premium voerders) een keerzijde hebben.
De energie die vrij komt in het lichaam van de hond wordt omgezet in bouwstoffen die vervormingen van de botten kan geven.
Het eerste zijn bij honden de onderbenen waar de problemen beginnen.
Eerste symtonen is vaak de voet die naar buiten gaat draaien.
Als je geluk hebt merk je het aan de onderbenen van je boef, maar door het haar van de bouvier merkt je het pas vaak te laat.
Bij enkele rassen is het erfelijk ( Doggen) bij de bouvier komt het bijna niet voor maar je moet even vragen aan de fokker hoe de broers en zusjes het doen.
Geef je een hoogwaardig voer dan er direkt mee stoppen en overgaan op een nomaal voer.
Succes met je pup.
Chanel
22 september 2006, 15:42
Hallo Jeanet,
Ik ken deze "afwijking" gelukkig niet, maar ik vind het zeer netjes van je fokker dat hij je hierover informeert. Ik denk dat je het beste contact met hem op kunt nemen. Hij heeft hier ervaring mee aangezien er meerdere zijn met dit probleem.
Heel veel sterkte toegewenst!!!
Jeanet
22 september 2006, 19:50
Hallo,
Bij Anko was het een erfelijke afwijking en lag dus niet aan het voer.
Hij had heel veel pijn en voor hem was hulp eigenlijk te laat....
Dus hebben we een hele moielijke beslissing moeten maken...
We hebben Anko vanavond in laten slapen......:(
Zo zielig zoals hij daar lag......maar wetend dat hij geen pijn meer heeft verzacht een beetje de pijn....
Bedankt in ieder geval voor jullie reactie...
Liefs jeanet en een poot van Sam en Anko in herinnering......
nic
22 september 2006, 20:20
Hoi Jeanet,
Als eerste wil ik je veel sterkte wensen bij het verlies van zo'n jonge boef!
Maar neem me niet kwalijk dat ik er ook een beetje moeite mee heb, ik lees natuurlijk hier de beknopte versie van het hele verhaal. Maar je hebt vanmorgen dit berichtje geplaatst met de vraag om advies, gisteren heb je dit te horen gekregen naar aanleiding van de fokker en de DA bevestigt dit. En vanavond heb je hem laten inslapen. Ik vind het allemaal wel heel erg snel gegaan dan.
Misschien heb ik het wel verkeerd begrepen en heb het ook 2x gelezen. Het geschrevene kan natuurlijk ook verkeerd gelezen worden. En uiteraard maak je zo'n beslissing niet voor de lol.
Het is absoluut geen verwijt, want je laat een dier niet onnodig lijden.
Nogmaals heel veel sterkte!
Justina
22 september 2006, 22:05
En dat blijkt want heb nu pijnstillers mee gekregen en ik ken mn eigen hond niet meer.....zo rennen vanmorgen in de kamer....en spelen....
Dat ik dacht.....wat zielig ..al die tijd zoveel pijn gehad....
Maar aan jullie de vraag heeft iemand hier ervaring mee of wel een wat over gehoord? :confused:
Als er geopereerd wordt is het dan na de operatie goed?
Anko heeft het vrij ernstig volgens de DA.
En we weten eigenlijk niet wat we er mee aan moeten......
Liefs Jeanet en een poot van Anko en Sam[/quote]
Diep en diep triest vind ik het voor je dat staat bovenal
Maar bij mij komt de vraag op WAAROM heb je deze beslissing genomen..zo kort na je bezoek aan de dierenarts zoals je boven schreef dat het zo goed ging ..
Begrijp mij goed ik wil je niks verwijten maar misschien zou je kunnen uitlegen waarom deze radicale beslissing en waarom geen eventuele operatie ??
Groetjes Just
Toch sterkte met het verlies van je Pup Anko
Chanel
22 september 2006, 23:39
Jeanet,
Ik wil net naar bed gaan, en lees dit bericht. Ik schrik me rot.
Wat was er aan de hand? Was het zo ernstig? In je bericht leek het nog wel mee te vallen. Althans, ja oké pijn in de pootjes, (kennen we). Ik dacht, misschien wel tijdelijk, komen jullie best wel overheen?
Ik snap er niets van.................. echt niet.........
Ebonoss
23 september 2006, 08:38
Ik wil net naar bed gaan, en lees dit bericht. Ik schrik me rot.
Wat was er aan de hand? Was het zo ernstig?
Jeanet, mij overkwam hetzelfde, wat een verschrikkelijke ervaring, wat was het toch dat je zo'n drastische maatregel moest nemen??
Begrijp me goed, ik heb geen kritiek op jou hoor, je zult dit beslist niet voor je lol hebben gedaan.....Ik hoop als je een beetje van je verdriet bent hersteld, dat je ons vertelt wat dit voor een enge en
kennelijk levensbedreigende aandoening is die Anko heeft gehad.
Intussen wens ik je heel veel sterkte met het verlies van jullie lieve Anko.
Dazzle
23 september 2006, 12:15
Hoi Jeanet,
Wat een schrik-effect, dit verhaal.....inderdaad wel wat dubbel. Maar ik neem aan dat een DA ook niet zomaar een jonge hond een spuitje geeft.
Maar misschien na de "eerste" verwerking, dat je ons het kan uitleggen, waarom deze beslissing is genomen en toch niet eerst voor een operatie is gekozen etc.
Wens je veel sterkte met het verlies van jullie Anko.
Jeanet
23 september 2006, 13:28
Ik kan me heel goed voorstellen dat jullie zo reageren...zou ik misschien ook wel gedaan hebben. Ik neem jullie ook nix kwalijk.
Ik zal het proberen uit te leggen waarom dit besluit.
Maar het besef kwam vrijdag in de loop van de dag.......dat het zo niet kon.......Anko had al zoveel pijn gehad aan deze vergroeiing.
En ben de hele dag op internet wezen zoeken en bellen naar klinieken.
Ten eerste is het te opereren maar je weet dan niet of het daarna wel goed komt.......en dat risico wil ik gewoon niet nemen....
Wetend dat je dan altijd aan het dokteren bent met de hond en ook dat de hond niet lekker kan rennen en lang wandelen....en misschien wel voor altijd pijn zou hebben.
En toen we gister avond bij de DA kwamen zei ze ook ....dit is de juiste beslissing.....deze hond zou z'n leven lang pijn hebben....
En dat is toch iets wat ik niet wil.....niet voor de hond maar ook niet voor mijn gezin.
En we wouden ook nog wel wachten om naar de DA te gaan maar je maakt het jezelf er alleen maar moeilijker mee. Je gaat het dan uitstellen.
Vandaar de snelle beslissing.....die zeker niet makkelijk was.....ppfff
Hoop dat jullie mij nu een beetje snappen.......
GR Jeanet en een poot van Sam en Anko in herrinering
Ebonoss
23 september 2006, 14:09
Jeanet,
ik heb ondertussen een beetje gegoogled en heb gelezen dat deze aandoening meestal een lijdensweg wordt.
Ik heb respect voor je beslissing om Anko in te laten slapen, dit getuigt mijns insziens van veel moed!
Ik weet niet of ik die moed zou hebben gehad.....als het mijn Ebony was geweest, ik zou (egoistisch) waarschijnlijk aan het dokteren zijn geslagen.
Nogmaals, veel sterkte met dit verdrietige verlies...
inko2000
23 september 2006, 15:02
Hoi Jeanet,
Ook ik wil je heel veel sterkte wensen voor nu en in de toekomst om het verlies van je dierbare boef. Ik had zelf ook eigenlijk zoiets van:"" WAAROM NU AL?" maar aan de andere kant:"Zo'n beslissing neem je niet zomaar."
Groetjes Ina.
Chanel
23 september 2006, 15:43
Hallo Jeanet,
Ik schrok me gisteren echt wild. Afijn, mijn reactie staat hierboven. Vooral nog op mijn netvlies dat schattige boefje op het kussen. Ik vind het vreselijk voor jullie, maar als het, zoals men in dierenartsenkringen zegt "onverenigbaar is met het leven" moet je een beslissing nemen, hoe hard dat ook mag klinken. Een dier mag nooit lijden t.b.v. je eigen egoïsme.
Heel, heel veel sterkte!!!!
jumbojet
24 september 2006, 09:21
Tjee, ja, ik kan me voorstellen hoe moeilijk de beslissing was:( Ik wil je heel veel sterkte toewensen in deze moeilijke tijd.
lars
24 september 2006, 14:00
Allereerst heel veel sterkte met het verlies van jullie kleine topper.
Wij hebben in onze vriendenkring een bordeauxdog van anderhalf jaar oud die dagelijks pijn heeft er zijn dagen bij dat hij amper kan lopen hij leeft op pijnstillers ,is ook mager van de pijn.
Het lijkt heel sterk op wat jullie boef had.
Wij hebben vaak tegen elkaar gezegd waarom laten ze dat arme beest zo lijden.
Daarom kan ik alleen maar respect voor jullie opbrengen met jullie beslissing,hoeveel pijn dat ook doet.
Nogmaals heel veel sterkte
Jeanet
24 september 2006, 14:10
allemaal bedankt voor jullie reacties en steun....
Gr Jeanet en een poot van Sam en in herrinering Anko