ook een blondje

[sivvels]

hallo allemaal,
ik ben sinds vandaag ook op dit forum te vinden en heb zelf dus ook een blonde boeffie. ze is van kennel het molengat, geboren in november 1997 en ze heet mandy luka zayra, roepnaam luka.
9 jaar dus nu, maar gelukkig nog steeds actief, speels, aanhankelijk en levenslustig!
ze is uiteraard suuuuuuuuuuuuuuuuuuperlief!!!:D
verder heeft ze als huisgenoten 2 katten genaamd shiva en yoda, die ze allebie heel ernstig heeft aanvaard als zijnde haar kinderen!!! dikke vriendjes dus.
op dit moment ligt ze achter me op de bank heerlijk te pitten en zeer luidruchtig te snurken, niet een echte dame te noemen dus!
groetjes sivvels

[Chanel]

Welkom om het forum (let op.......... gaat veel tijd in zitten;))......

(overigens hier snurken onze dames ook hoor)

[jumbojet]

Welkom op dit zeer verslavende forum!!

[xxDJAIRAxx]

welkom op het forum en veel boevenplezier:)

[Catootje]

Welkom!
heb er hier ook 1 die kan snurken als een volwassen vent,
is ook een "dame" :D .
Veel plezier hier.

[nic]

Hoi.
Van harte welkom op dit Forum!
Ik heb hier ook een blondje lopen, Rex stoere reu van 4,5 jaar oud.
En ook nog een zwarte, da's Mascha een teefje van bijna 3 jaar.
Ik hoop dat je je vermaakt hier, maar dat kan bijna niet anders :D

[sivvels]

dank jullie wel voor jullie hartelijke welkom! kan me helemaal voorstellen dat het hier verslavend is, zal zeker vaak te vinden zijn hier!!!:D
groetjes

[sivvels]

ik kwam er net achter dat ik mijn 1e onderwerp had gepost bij de blonde boeffies, dat is nu dus verplaatst naar deze plek!....
ik zal me nog maar een even behoorlijk voorstellen:
ik ben siv, beter bekend als sivvels alhier dan, ben 35 jaar en woon samen met marc, mijn levensgezel sinds bijna 10 jaar.

mijn boevenliefde is in mijn jeugd begonnen, bij een vriendin van me hadden ze 2 boeffies, donja en dusty, 2 zussen en wat was ik daar verliefd op! ik bleef bij mijn ouders mar zeuren om een hond...maar nee!
toen kregen ze bij mijn vriednin een 3e boef, bica, deze meis was gek genoeg zwaar verliefd op mij en werd helemaal maf als ik op bezoek kwam en plastte altijd binnen van gekkigheid dan, dat deed ze ook alleen bij mij! ( helaas voor de moeder van mijn vriendin kwam ik vrijwel dagelijks binnenwippen....)
toen op een dag was er s'nachts ingebroken bij mij thuis en .....we kregen een hond! wat was ik blij, maar het werd geen boef helaas....mijn ouder gingen voor een mechelse herder, een reutje genaamd kimbo, echt een scheetje ook, en ik was ook helemaal in love met hem.
maar na 5 maanden sloeg het noodlot toe....kimbo draaide steesd rondjes achter zijn staart aan en zwikte door zijn heup, om een lang verhaal wat korter te maken, na een bezoek aan de da en daarna aan een neuroloog, bleek kimbo een hersentumor te hebben en hebben we het kleine ventje laten inslapen.
de fokker van kimbo zei: wat vreselijk voor jullie, maar ik sta garant voor een gezonde hond en jullie krijgen van mij een opvolger! super! hun bleken ook boeffies te fokken en hij had nog een teefje van 3 maanden zitten, de laatste uit het nest. ze was bij hun in huis en speelde veel met hun katten.
haar hebben we toen meegenomen en wat was ik blij met haar!!!!!!!!!!!!!! haar naam was shanna en ze was mijn beste vriendin vanaf dat moment.
toen ze 5 was ben ik op mezelf gaan wonen en shanna bleef bij mijn ouders en was altijd mega blij als ik binnen wipte, wat ik met grote regelmaat deed!
toen op een dag, ze was net 7 geworden, bleek ze niet meer te willen eten en drinken en zijn mijn ouders met haar naar de da gegaan, ze bleek lympfeklierkanker te hebben. daarna heeft ze nog 5 dagen geleefd en toen hebben we haar in laten slapen, het ging niet meer, ze had de laatste nacht enorm ademhalingsproblemen, omdat de lympfe gingen opzetten en als het ware was mijn meissie langzaam aan het stikken.
wat heb ik veel verdriet gehad en nog steeds jank ik als ik het weer vertel of eraan terug denk......
vanaf toen heb ik geen hond meer gehad, totdat ik ging samenwonen met marc, zo'n 5 jaar later. na een maand kregen we onze boeffie luka, ons blonde meisje, toen ze 7 weken was hebben we haar opgehaald in steenwijk, bij het molengat.
wat heb ik gehuld op de terugweg naar limburg, van blijdschap en van verdriet, toen nog had ik het gevoel shanna te verraden, omdat ik zo blij was met dat blonde wolletje!!!
eenmaal thuis heb ik een gedicht geschreven, waarin ik mijn 2 meisjes verweven heb en sindsdien voelt het oke en heb vaaf toen tot heden alleen maar genoten van ons blondje en hoop dat nog heeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeel erg lang te mogen doen!!!!
groetjes

[Catootje]

Hoi Sivvels,
Heb toen Jazz hier kwam, al een maand nadat m'n oude maatje overleden was. Ik heb nooit het gevoel gehad dat ik Nikie verraadde maar ik heb toen ook een gedichtje geschreven.
Ik zal het hieronder eens opschrijven, is maar heel simpel hoor, maar ik kon er op dat moment m'n gevoelens in kwijt.

september 2000

Terwijl ik je donkere vachtje streel,
dwalen m'n gedachten af naar haar.
Ze doet me nog zo ontzettend veel,
we waren dan ook ruim 12 jaar bij elkaar.
Zonder Nikie was 't leven stil en grauw,
het was zo'n groot gemis.
daarom begin ik opnieuw, met jou,
zodat de leegte er nier meer is.
Je hebt nu al m'n hart veroverd,
ik ben zo blij met jou.
'T lijkt wel of je me hebt betoverd,
omdat ik al zoveel van je hou.
Nu is 't leven weer een feest,
je geeft me nieuwe energie.
Jij bent 't kleine boevenbeest,
dat maakt dat ik de zon weer zie.
Je hoeft niet te zijn zoals zij,
wees maar gewoon jezelf.
En lieverd, blijf bij mij,
minstens een jaar of 11.

Nikie 14-1-1988 12-8-2000

[nic]

Wat een mooi gedicht Carin!!! :o

[Chanel]

Prachtig Carin..............

[kenter]

Denkend aan mijn Spike ( 1989-2001) ben ik ..stil..xx

[sivvels]

prachtig gedicht carin, kreeg een brok in mijn keel!!! ik zal hieronder mijn gedicht ook eens neer typen...

"verleden en heden"

Luka, met vreugde werd je ontvangen,
mijn hart
werd overspoeld door warmte.
Toen plots, een steek van weemoed:
Shanna...
ik mis je nog steeds.
Tranen rollen over mijn gezicht,
als jouw mooie trouwe kop, opduikt in mijn herinnering.
Verraad ik jou?
Of ben je blij?
dat ik mijn liefde voor jou,
nu mag doorgeven aan Luka?
Die kleine heeft mij hart gestolen,
maar jij, Shanna, zal er altijd zijn...
Gelukkig is mijn hart groot genoeg:
voor jou de liefde in het cerleden,
voor Luka de liefde in dit heden.
Jullie delen mijn liefde
en beiden:
Hebben jullie die aanvaard!
Luka past nu op mij,
en jij Shanna, waakt over ons beiden!!!

en het gedicht hieronder schreef ik toen Shanna ongeveer een jaar was overleden...

"Shanna"

Bijna een jaar geleden is het nu
Dat je van ons heen ging
ik denk nog heel vaak aan je
bijna continu

Lieve Shanna
Waar ben je mijn lief hondenbeest?
Je was mijn beste vriendin
Mijn trouwste kameraad
Maar het is heelaas geweest

Zo een als jij was
Zal er nooit meer zij
jij was uniek

Soms loop ik nog op die plek
Met die vele bomen
Voel nog jouw uitgelatenheid
E zie je zo weer lopen
Blij, een kwispel, een tak in je bek

En ach ja
Wat moet ik verder zeggen als
ik mis je
'T ga je goed lieve meid....

als ik de 2 gedichten nu weer lees, doe ze me allebei weer behoorlijk wat, qua emotie, maar ik ben dan ook heel sentimenteel van nature....denk dat ik nooit helemaal goed kan loslaten, maar zelf koester ik dat gevoel, ergens is het ook een rijkdom....

veel groetjes siv

[jumbojet]

Wauw, Carin en Siv. Mooie gedichten. Bedankt dat jullie ze met ons willen delen!

[Catootje]

Hoi Siv,
zo'n gedichtje is eigenlijk gewoon pure emotie, je hebt het echt zo gevoeld. Als je het weer leest beleef je dat gevoel opnieuw.
Ik vind je gedichten heel mooi.
ik denk dat er hier heel veel mensen zijn die deze emoties herkennen.

[Chanel]

Ik ben geen dichter.

Wanneer ik bovenstaande prachtige gedichten lees staan de tranen in mijn ogen. Jullie verwoorden het gevoel zo mooi op het ritme van een gedicht.

Het gevoel je lieffie te moeten missen, het gevoel afscheid te moeten nemen van je maatje, je vriend of vriendin. Degene waar je jarenlang lief en leed mee hebt gedeeld. Een brok in mijn keel.

En toch ook weer dubbel. Want, natuurlijk waren mijn vroegere hondjes uniek. Mijn hondjes waren (en zijn) absoluut "onvervangbaar".
Maar op dit moment, heden en nu zijn mijn huidige boefkes wederom "onvervangbaar en uniek". Ieder op zijn of haar eigen wijze.............

Ik koester mijn herinneringen en ben gelukkig met het heden.

Bedankt voor de mooie en ontroerende gedichten!