Pup wil niet wandelen

[Herman]

Maar eens gebruik proberen te maken van alle ervaring hier aanwezig.

Ik heb met Pelle (nu 13 weken) het volgende "probleem".

Zodra ik het huis uit stap met hem wil ie niet mee wandelen.

Ik woon aan een doorgaande weg langs het water (de Vecht), en Pelle vondt de auto's vanaf het begin al eng en dit slijt niet echt. (gaan zitten bij iedere auto die van achteren voorbij komt)
Maar nu is het volgende er in redelijk korte tijd bij gekomen:

De heenweg is een ware martelgang om hem mee te krijgen, hij wil gewoon niet wandelen. Gaat in de riem hangen tot ie bijna stikt (geen slipriem). En ik kan lokken wat ik wil, hij komt dan wel naar mij toe. Maar verzet vervolgens geen stap meer.

Terugweg gaat prima.

Zodra ik zo 800m van huis ben kan ik rechtsaf, en vanaf daar gaat het goed, weg van het water. En dus ook verder van huis. Ben al eens aan de verkeerde kant van de weg gaan lopen, maar dat brengt niet veel. Andere kant op lopen gaat beter, maar ook niet van harte.

Mijn ouders met hun hond voorop laten lopen gaat prima, dan wil ie maar 1 ding en dat is vooruit. Maar alleen, is niet te doen.

Heb dit bij de Puppy traning al gevraagd, maar daar was het idee verlatingsangst. Bij mijn ouders als hij daar is, gaat het prima. (maar da's natuurlijk niet zijn echte huis)

Ik weet niet echt hoe ver ik moet gaan met dwingen (als ik dat zowiezo al moet doen), wil hem niet helemaal bang maken voor dit stukje weg.

Grootste probleem is nog dat ik vanaf thuis geen andere route kan nemen, enige mogelijkheid is met de auto naar de afslag rijden en vanaf daar gaan lopen.

Vindt het moeilijk hoe ik hier nu mee om moet gaan, lokken/lieve geluidjes/speelgoedje/brokjes lijkt niet te werken (iedere keer 1 meter en vervolgens weer stoppen/zitten). En dwingen weet ik niet of het de oplossing is, het is tenslotte nog maar een pup.

Iemand nog tips, al eens eerder meegemaakt??

Vr. Groeten,

Herman
(en een lik van Pelle)

[Ebonoss]

Hoi Herman,

:eek: Ik denk dat hij de auto's een beetje eng vindt.
Misschien helpt het als je hem op die weg ff een stukje draagt, neerzet en een stukje laat lopen, beloont en daarna weer een stukje dragen, lopen, belonen enzovoort.
Probeer de stukjes dat hij uit zich zelf loopt steeds een beetje langer te maken.
Probeer ook in te schatten dat je vóórdat er een auto langs jullie komt rijden je hem al op je arm hebt, zodat hij niet de link gaat leggen dat een langsrijdende auto een negatief iets is en dat je direct op de arm genomen moet worden!!!
Anders blijft hij angstig voor auto's en dat moet je koste wat kost vermijden!
Ik heb idd met mijn vorige boefse als pup hetzelfde meegemaakt en heb het zo langzaam kunnen opbouwen.
Alleen helaas, tot dat het flink geregend had en de autobanden van die "enge" slurpende geluiden maakten.
;) Kon ik weer van voren af aan beginnen....

:( Maar om nou direct met termen als "verlatingsangst"
aan te komen gaat me een beetje te ver.
Hij vindt het m.i. gewoon een beetje eng, Pelle is ook nog erg jong en heeft nog weinig ervaring.
En wanneer hij achter de hond van je ouders aanloopt heeft hij een goed voorbeeld dat het níet eng is.
Maarrrr, als hij dan zonder voorbeeld, dus zonder de hond van je ouders loopt, wordt hij toch weer een beetje onzeker.

Gewoon rustig aan dit soort dingen laten wennen en het komt goed!
Bij mijn boefse is het toendertijd ook helemaal goed gekomen.

Succes en laat je nog ff horen of het helpt?

[Henk&Boyke]

Wij hebben hetzelfde meegemaakt met onze kleine Flemming, wij wonen
midden in de polder, dus weing verkeer. Als er een auto voorbij kwam dook Flemming tussen onze benen weg. Auto voorbij, Flemming erachter aan.
Wij hebben Flemming eerst naast laten zitten, daarna langzaam opbouwen met lopen, geduld is hier een schone zaak. Is goed gekomen.

Nu is meneer aan het puberen en bij elke auto, duikt hij weer weg. Ik neem hem me naar een parallel weg bij een rijksweg. Heel druk verkeer en laat hem opnieuw wennen aan alles. Eerste keer, elke auto, duiken!!, nu loopt die kleine "stinkerd" heerlijk naast me:cool: , auto's kunnen me gestolen worden.

Die stomme "belgische" wielrenners in de polder is een ander verhaal,
die willen hard fietsen, oké laat ik ze ff helpen:D . Als hij de mogelijkheid heeft is het rennuh, jullie harder trappuh:) .

Maar daar hebben we de blijf oefening voor, gaat ook perfect
zelfde verhaal met auto's die voorbij zijn. Commando Blijf!!, anders was het rennen achter auto's, fietsers en joggers. Willen en kunnen we niet tolereren. Alleen de befaamde langoren.... dus niet

Ik zou dus ook een rustige route proberen dat je Pelle rustig naast je kan laten wandelen, langzaam laten wennen aan verkeer en water.

En zoals Ebonoss al schreef, verlatingsangst:( , een beetje goedkoop,
geen verdere concrete adviezen meegekregen???

Succes met Pelle en een dikke poot van kleine "stinkerd"Flemming

[chris]

Verlatingsangst kan je uitsluiten volgens mij.Je bent erbij dus zo verlaten zal hij wel niet zijn.Hoogstwaarschijnlijk is het een gebrekkige socialisatie tussen zijn zesde en achtste week(inprenting).Ik zou handelen zoals Ebonos en Henk al aangaven.De pup een stukje dragen en zelfs als er een auto voorbij komt de pup in de armen blijven houden.Als hij schrikt zeker hem niet beginnen troosten en aaien (versterkt het ongewenste gedrag).Wanneer hij ontspannen in je armen blijft bij langspasserende auto's zou ik hem dan pas op de grond zetten en gewoon blijven staan.zo verder opbouwen.Hij moet leren dat wanneer jij erbij bent hem niks kan gebeuren. Succes.Het komt allemaal wel op zijn pootjes terecht met geduld en toewijding.

[harley]

Ga eens met hem naar een druk winkelcentrum toe , zodat hij zoveel mogelijk invloeden tegen komt , en als er mensen zijn die hem willen aanhalen , gewoon toelaten.
In een winkelcentrum heeft hij geen tijd om alles wat er om hem heen gebeurt op te nemen , zodat hij na enige minuten rustiger gaat worden , want hij kan dit allemaal niet ontvluchten

En mijn advies is , niet oppakken , zelf laten lopen , en het gedrag zoveel mogelijk negeren

[Herman]

Bedankt voor de tips tot nu toe.

Ik heb hem al aan zoveel mogelijk indrukken blootgesteld.

In de lift, op de markt, kinderboerderij etcetc. Geen problemen hiermee. Ik heb dit express vanaf dag 1 gedaan. Mijn vorige bouvier heb ik pas met 4 maanden bij de fokker vandaan gekregen, dus die had relatief weinig indrukken opgedaan, en hier heb ik van geleerd.

Ben vanmiddag na mijn mailtje wel iets verder gekomen. En wel door nog meer afleiding en vrolijk gedrag hem mee te lokken. Speelgoedje meegenomen en dit iedere keer weer een paar meter vooruit gegooit. Hierdoor was er erg veel afleiding waardoor ik hem redelijk makkelijk mee heb gekregen.

Ik heb deels het idee dat het niet echt pure angst is, maar deels een "spelletje". Het is niet dat ie echt panisch is voor auto's, op de een of andere manier is het de locatie en de auto's samen. Auto's op andere plekken is lang zo eng niet. Moet ook zeggen dat het zeker in het donker ook best wel bedreigend is, auto's die met minimaal 60 km/h op 1 a 2 meter afstand langs je heen razen.

Pelle mag er van mij ook best wel een beetje bang voor blijven, Pleuntje is een keer bij mij voor de deur aangereden, met als gevolg een gebroken poot en de rest van d'r leven een metalen plaat in d'r poot. En die had daarna nog steeds zoiets van, ze stoppen vast wel voor mij als ik gewoon oversteek. Heb dan liever een hond die er iets banger voor is, maar het moet niet te gek worden.

Meer tips zijn zeker welkom, ik hou jullie op de hoogte.

Groeten,

Herman
(en een lik van Pelle)

[Xanta]

Mijn hond kwam vanuit een kennel op het stille platteland met 8,5 week. Wonen in de stad waar het nooit stil is. het verkeer dendert hier langs mijn raam. En jammer genoeg moest ik hem zelfs aan de riem nog laten wennen.

Bij mij heeft het optillen (kynotrain) erg geholpen. En juist daardoor verliep alles erg vlot. Op de heenweg tilde ik hem een stukje op en liet hem daar waar het rustiger was plassen, en wat lopen. Hup langs naar het schoolplein hij pastte nog door het hek. Al die aandacht vond ie prachtig.
Dezelfde weg weer terug door het drukke verkeer maar dan lopend (geen reactie) .
Zo heb ik dat hooguit een dag of 3 gedaan.

Verder ben ik er geen voorstander van om een pup bij het minste geringste op te pakken.
Zodra hij bijvoorbeeld voor vrachtwagens bang was liep ik er vaak even een rondje omheen.

Nu hij pubert merk ik dat ik nog wat was vergeten. Draaiende kaartenbakken bij de winkel en die vliegtuigjes voor kinderen bij een supermarkt. Al die indrukken is prettig om het puppie aan te laten wennen.

En vooral niet reageren als hij bang is of troostend gaan praten.
Beter negeren. Niet vermijden maar juist opzoeken.

Het is de eervolle taak aan jou om hem zo goed mogelijk verder inteprenten, socialiseren, en habitueren aan prikkels als verkeer, paarden, winkels, restaurant, eenden, vogels, lawaai, etc.
Stapje voor stapje zodat ie het allemaal goed kan verwerken. Niet teveel tegelijk!

[lars]

Hallo Herman

Heel herkenbaar wat je schrijft,zoran moest als pup ook niet veel van auto's hebben.
Hier in de wijk geen enkel probleem maar zogauw we ergens liepen waar ze met een rotgang langs je kwamen was het ook wegduiken etc.
Wij hebben hem nooit opgetilt maar zijn een paar keer per dag langs een drukke rijksweg met hem gaan lopen en dook hij weer achter onze benen ? dan deden we net of we het niet door hadden en liepen gewoon door met een pup die op zijn kont zat.
Hij kreeg toen gauw door dat het dwars zijn op dat moment geen zin had en dat de riem dan wel erg strak ging zitten waardoor hij wel mee moest lopen :rolleyes:
Auto's geen enkel probleem meer !!!:) en fietsers is hij dol op, maar de fietsers niet op hem :D

[kemal]

:) hallo herman

mijn pup is ook 12 weken wou in het begin ook niet steeds zitten

heb je ook een drukke rotonde in de buurt

heb ik ook gedaan ben daar een half uurtje blijven zitten met haar

steeds gezegd dat ze braaf was en een brokje gegeven

na 2 keer op de rotonde gezeten te hebben was het over


nu veel sucses een groet van ons en een poot van bo

[Nonique]

Ook ik/wij zouden willen zeggen ‘niet oppakken en daarmee zijn angst belonen/onderstrepen al dan niet stimuleren - je wilt toch niet dat hij later achter auto's aan gaat jagen om ze te verjagen’.
Waarom oppakken als je duidelijk wilt maken dat hij niet bang hoeft te zijn, waarom bezorgd gaan reageren als er niets is om bezorgd te zijn op zo’n moment. Leer hem zich focussen op jou en jou volgen, jij geeft aan of er angst moet zijn, gevochten moet worden of wat dan ook - jij bent zijn leidraad.
En zoals Harley ook al aangaf: Zoek regelmatig een bankje in een drukke omgeving en ga zitten, laat hem maar even paniekerig doen, negeer dat tot hij rustiger wordt en wat ruimer gaat rondstappen of snuffelen (belonen niet vergeten). De hond gaat op jou reageren letten, blijf jij rustig en vol zelfvertrouwen breng dat over op je hond, probeer zijn angst te negeren als hij niet angstig hoeft te zijn. Doe zelf als 'niets aan de hand', dus kom op gewoon stappen en onnodige angst negeren.
Niet lopen? Mogelijk klinkt het bot, maar stimuleer zijn angst niet en ga daar niet op in als angst niet nodig is. Sleur hem desnoods maar mee (hij stikt echt niet en hangt zichzelf echt niet op, hij stuitert mogelijk een aantal keren, schuift hooguit even met zijn achterste over de grond een aantal keren (dus met beleid doorlopen natuurlijk en niet te grof of hardhandig, gun hem wel de tijd, toch blijf in beweging en kijk schenk hem geen aandacht – m.a.w. help hem om zijn angst te overwinnen.
Probeer zelf op die momenten ook niet overmatig vol zorg je hond in de gaten te houden, laat staan te gaan dragen en als hij soms even een duikeling maakt omdat hij weigert mee te lopen 'niet erg, je helpt hem zijn angst te overwinnen' (uiteraard geen slip, gewoon halsbandje en lopen maar) – toch blijf met beleid in beweging/doorlopen. Aandacht bij negatief gedrag, onwenselijk reageren of onnodige angst, is uit den boze. En oppakken bij negatief reacties, is zijn reageren belonen – niet doen dus!
Het is vaak voor onszelf even moeilijker om zo’n kleine hummel al even mee te sleuren, toch voor zijn bestwil en zeker worden zul jij aan moeten geven – dit is noppes en niets om bang voor te zijn, dus hoppa - lopen jij. Geef jezelf niet nu al gewonnen!

[Herman]

Weer bedankt voor alle tips.


Maar iedereen focust op de auto's, en dat is helaas niet het enige probleem.
Hij wil gewoon dat stuk weg niet lopen punt.

En lokken et een speeltje lukt wel maar met horten en stoten, en iedere keer opnieuw.

Ben gisteren naar een andere drukke plek geweest, maar daar is het eigenlijk geen probleem, het is eigenlijk alleen bij de route weg van huis.
Het lijkt dus best wel een beetje op niet van huis willen.

En zoals ik al schreef kan ik geen andere route lopen anders deed ik dat, de enige andere methode is met de auto weg, en dan is er geen enkel probleem meer.
Auto's zijn dan wel een beetje eng, maar niet dat zitten erbij.

Maar hij gaat dus bij mij thuis vanaf de eerste meter iedere keer zitten (ook als er geen auto's zijn) en ik kan hem dan 10 meter mee slepen maar helpt niets.

Vr. Groeten,

Herman

(en een lik van Pelle)

[Henk&Boyke]

Herman,

Gewoon volhouden vanuit huis, geduld is een schone zaak,
laat die kleine rakker Pelle niet bepalen waar hij wil gaan lopen.
Ik kan je zeggen dat we ook een probleem met Flemming had toen hij
heel klein was.

Stug volhouden, veel geduld hebben, niet geïrriteerd raken, wat ook wil helpen als je oog contat hebt met de kleine je hoofd ff wegdraaien en andere kant op kijken. Is een rustgevend signaal voor Pelle.

Ik spreek uit ervaring dat dit echt helpt. Onze Flemming trok altijd aan de lijn, lijntje altijd strak, soms op zijn achterpoten wilde als een idioot naar een bepaald punt, oké je kan flink gaan sjorren maar je moet ook
zijn nek, nekspieren en keel niet teveel beschadigen.

Engelen geduld, lopen, lijn strak,fluitsignaal, stoppen, oogcontact,
ff hoofd wegdraaien. Eerste keer meer dan 3 min stilgestaan, dan
kwam Flemming naar me toe, belonen, hem de hemel in prijzen en de weg vervolgen. Nou ja vervolgen:p , weer stoppen, gaat die kleine "stinkerd"op zijn gemak liggen, van bekijk het maar:) .
Er gaat veel tijd en training in zitten maar het is zo'n beloning voor je boefke en jezelf, dat het resultaat geeft.
Alleen die wielrenners?:)

Resultaat, lijntje niet meer strak, wandelen een lust, tegen dat het lijntje strak komt, fluitsignaal, met commando "rustig", kijkt Flemming om en lopen we weer rustig door.

Nogmaals geduld en doorgaan waar je mee bezig ben, neem Pelle(leuke naam trouwens) mee naar buiten vanuit je huis.

[Ebonoss]

Hoi Herman,

:o Ook ik dacht dat hij bang voor auto's was en dat het probleem daar in zat...
Maar nu ik je laatste post nog eens doorlees, sluit ik me volledig aan bij Henk.
;) De methode die hij beschrijft, moet op den duur echt wel aanslaan.
In ieder geval, zo zou ik het ook aanpakken.

:cool: Ja, het zijn lekkere eigenwijze lekkertjes, hé, wat ze in hun koppie hebben zitten heb je d'r nog zomaar niet uit!!

Succes en veel geduld!!

[Herman]

Ik heb het idee dat het beter begint te gaan.

Het doorlopen gaat in ieder geval een stuk beter, je moet zoals geschreven inderdaad heel veel geduld hebben. En helaas is dat niet altijd mijn sterkste kant. Maar met Pelle lukt het gelukkig heel aardig.

Ook de auto's worden minder eng.

Een erg gelukkige bijkomstigheid is dat de weg op het moment eigenlijk alleen voor bestemmingsverkeer open is ivm. werkzaamheden. Al houdt uiteraard lang niet iedereen zich eraan, het is wel een stuk rustiger.

Verder is Pelle tot nu toe een zeer makkelijk hondje. Nog niets gesloopt, kan ook al redelijk tegen even alleen zijn. Zo goed als zindelijk, en ook nog eens erg leergierig.
Zal wel een erg lastige puvber gaan worden straks ;)


Vr. Groeten,

Herman
(lik van Pelle)

[Henk&Boyke]

Ik heb het idee dat het beter begint te gaan.

Het doorlopen gaat in ieder geval een stuk beter, je moet zoals geschreven inderdaad heel veel geduld hebben. En helaas is dat niet altijd mijn sterkste kant. Maar met Pelle lukt het gelukkig heel aardig.

Ook de auto's worden minder eng.

Een erg gelukkige bijkomstigheid is dat de weg op het moment eigenlijk alleen voor bestemmingsverkeer open is ivm. werkzaamheden. Al houdt uiteraard lang niet iedereen zich eraan, het is wel een stuk rustiger.

Verder is Pelle tot nu toe een zeer makkelijk hondje. Nog niets gesloopt, kan ook al redelijk tegen even alleen zijn. Zo goed als zindelijk, en ook nog eens erg leergierig.
Zal wel een erg lastige puvber gaan worden straks ;)


Vr. Groeten,

Herman
(lik van Pelle)

Herman komt in orde en het feit van niets slopen, alleen kunnen zijn en
al zindelijk, komt ook voort uit jullie training/opvoeding.

Alleen ook consequent zijn, we hebben hetzelfde geluk met Flemming
maar wilde hij iets gaan slopen, pats een lege colafles op de grond slaan of een laatje dichtslaan, schrikreactie, resultaat niets gesloopt:cool:
tot nu toe:confused:

En ja veel geduld, maar als je ziet dat je geduld resultaat oplevert, krijg
je vanzelf meer geduld, heb het vandaag weer ervaren met het uitlaten van Flemming en rondlopende eenden.

Succes en een dikke knuffel voor Pelle