Volledige versie bekijken : paranormale dieren
imported_bella
3 december 2002, 16:45
misschien liggen jullie wel in een stuip van het lachen maar heeft er iemand ervaring met voorvoelende honden? Ik weet dat 2 studentes van de universiteit groningen er onderzoek naar doen en vroeg mij af wat jullie ervaringen zijn. Mijn hond weet wanneer ik thuis kom, hij gaat dan rondjes lopen en piepen. ik kom iedere dag op een ander tijdstip thuis en de huisgenoten weten het ook niet dus daar kan geen verklaring in zitten. Ook volgt hij wel eens iets in de lucht met zijn ogen terwijl niemand iets ziet. Soms gromt hij er dan naar. Dit gebeurt alleen "s avonds als we rustig bij elkaar zijn.
groetjes,Bella
Fam.Ockels
5 december 2002, 13:55
Hoi Bella.
:)Ik heb niet gelachen om jouw verhaal, je zegt nl iets wat ik als zelfde ervaar.
Alleen ik ben er achter wat het is ...heeft niet zozeer te maken met een voorgevoel denk ik maar met zijn gehoor!
Een hond kan je nl al van verre horen aankomen, hij herkent het geluid..bv die van jullie auto of als je een ander vervoersmiddel bezit...dat is vaak de rede dat hij zeg maar gaat piepen of rondjes gaat draaien ...Bij onze Pup van 8 maanden kwam ik er ook achter omdat ik thuis was en mijn man niet, merkte ik aan de hond dat hij er aan kwam....geweldig he! En wat dat grommen betreft of iets zien in de lucht, ik had van de week een soort gelijke ervaring..onze lloyd ging grommen en daarna over in blaffen terwijl wij rustig naar de tv aan het kijken waren ..ben tenslotte gaan kijken en zag tot mijn stomme verbazing dat er een lege eierdoos in de keuken op de grond lag en ja........dat kende hij niet vandaar dat grommen....Wel kan een hond aanvoelen hoe je stemming is en ook dat vind ik heel byzonder maar als ik alles op een rijtje zet denk ik niet dat een hond zeg maar paranormaal is...Maar je zou het wel haast denken.
Groetjes van Anneke Ockels.
[bewerkt door Fam.Ockels op Donderdag, December 5, 2002 @ 14:59]
guda
6 december 2002, 13:17
Origineel geplaatst door bella
misschien liggen jullie wel in een stuip van het lachen maar heeft er iemand ervaring met voorvoelende honden? Ik weet dat 2 studentes van de universiteit groningen er onderzoek naar doen en vroeg mij af wat jullie ervaringen zijn. Mijn hond weet wanneer ik thuis kom, hij gaat dan rondjes lopen en piepen. ik kom iedere dag op een ander tijdstip thuis en de huisgenoten weten het ook niet dus daar kan geen verklaring in zitten. Ook volgt hij wel eens iets in de lucht met zijn ogen terwijl niemand iets ziet. Soms gromt hij er dan naar. Dit gebeurt alleen "s avonds als we rustig bij elkaar zijn.
groetjes,Bella
Hallo Bella,
Ik weet niet zeker of een hond paranormaal is , maar uit eigen ervaring weet ik dat ze het wel kunnen.
Ik had een bijtengewone bijzondere band met Astra en Sandor, zij kwamen altijd even knuffelen op de bank en op een middag was zij en hij maar onrustig en zaten de hele tijd aan mijn linker voet te rommelen.
Likken en bijten in mijn sok. Ik zij dat ze er mee op moesten houden , maar dat deeden ze niet.
De andere dag zat ik weer op de bank en toen kwam Sandor naast mij zitten, weer zat hij ook aan mijn voet en begon weer te likken en zelfs te grommen. Ook Astra liet mijn voet niet met rust, zelf had ik eigenlijk geen last van mijn voet, ik had hem de week daarvoor wel hard gestoten en het was nog wat pijnelijk. Toch uiteidelijk na dagen van wat ik dacht lastigvallen van mijn honden toch naar de dokter gegaan. Hij onderzocht mijn voet en wilde dat ik maar een rontgenfoto er van moest maken. Dus dat gedaan en toen de uitslag: er zat een kleine tumor tussen mijn grote teen en 2e teen. Ik was helemaal verbaast, maar mijn specialist zij zelf dat hij al enkele keren eerder een patient had gehad die door zijn honden op de zelfde wijze was "gestuurd". De tumor is weggehaald en alles is in orde gekomen. Maar ik weet zeker dat Astra en Sandor wisten dat het niet inorde was.
Gr Guda
patricia
7 december 2002, 14:35
ik weet niet of dit paranormaal gedrag hoort maar ik heb een keer iets met mijn vorige hond meegemaakt.(kruising mastino/pitbul)
ik fietste vaak met deze hond en ze liep altijd netjes naast de fiets, plotseling ging ze voor mijn fiets lopen zodat ik voor haar moest remmen, op het moment dat ik de rem inkneep en stilstond brak mijn stuur af, toeval?
als ik niet stil had gestaan en al fietsend mijn stuur was afgebroken had ik toch een leuke smakkerd kunnen maken.
groetjes patries.
Ruben en Loes
8 december 2002, 10:01
Hallo Allemaal.....
Paranormaal, kan best wel eens kloppen, wie weet.....
Ik kan wel vertellen dat wij mijn man en ik wat wonderlijks hebben meegemaakt toen we onze oude lieve Donar op 14 jarige leeftijd hebben moeten laten inslapen.....eerst ff vertellen dat Donar de laatste weken voordat hij insliep, elke nacht wel 3 keer naar buiten moest om te plassen en mij dan altijd keurig riep onderaan de trap, dat klonk dan als een kort zwaar gehuil met een klein blafje erachter aan.....moet je wel zeggen dat ik dat zo lief vond......en als ik hem dan had laten plassen kreeg hij een knuffel en zei tegen hem ga maar lekker op je plaatsje liggen en dat deed hij trouw.....toen onze lieverd er niet meer was, hoorde ik elke nacht zijn gehuil onderaan de trap en liep dan naar beneden, en dan stond ik beneden en dacht ....kan niet Loes, Donar is er niet meer. Op een avond nam ik me voor als ik het 'snachts weer zou horen ik naar beneden zou gaan, de voordeur zou openen om hem binnen te laten...ja misschien denken jullie nu wel dat ik een beetje gek geworden ben .....maar ik moest er wat aan doen. En ja hoor die nacht weer Donar zijn gehuil....ik de trap af en heb de voordeur open gedaan en zei ..kom maar binnen lieverd en ga maar op je plaatsje liggen.....ik naar boven en ben gaan slapen, mijn man had van dit alles niets gehoord en sliep als een roos.....in de ochtend loopt mijn man naar beneden en komt heel verbaasd naar boven en zei tegen mij.....Loes als ik niet beter wist ......het was net of ik Donar op zijn plaats zag liggen......ik was er stil van en moest huilen en vertelde mijn man wat er die nacht gebeurt was......we keken elkaar met stomme verbazing aan.....we hebben Donar zijn gehuil nooit meer gehoord......hoefde ook niet want onze lieve Donar was weer thuis gekomen!!!!
Groetjes Loes
Fam.Ockels
8 december 2002, 14:38
Loes en Ruben,
Na het lezen van jullie bericht dacht ik......zou er dan toch iets zijn!!
Nu weet ik het zeker na dit bericht...ik had kippevel toen ik het gelezen had.
Het was het laatste stukje vertrouwde afscheid denk ik....
Vind het zeer bijzonder.....
Zoiets moet je voor altijd koesteren.
Gr.Anneke
Lisbeth
9 december 2002, 21:00
Ik weet zeker dat honden meer aanvoelen dan ons,omdat ik ervan getuigen ben geweest.
Het is zo'n 4 jaar geleden voorgevallen toen mijn man na een lang ziektebed was overleden.
Ik zat in de huiskamer te huilen van verdriet met mijn bouvier naast me.
Opeens sprong hij op en liep naar de stoel waar mijn man altijd had gezeten.
Hij keek recht omhoog en draaide met zijn kop alsof iemand tegen hem sprak.
Ik kreeg kippenvel en schreeuwde naar hem dat hij bij me moest komen.
Het rare is dat hij niet luisterde en begon te blaffen naar boven alsof hij iemand aankeek.
Het maakte mij bang en onzeker,vooral toen hij op de stoel sprong en het leek alsof hij zijn kop ergens op legde.
Dit duurde korte tijd en even later kwam hij naar mij toe en kwam ook bij mij zitten.
Een paar dagen later toen ik op de bank zat sprong hij weer op en rende naar de kamerdeur.
Opnieuw ging zijn kop omhoog en leek het net alsof hij met iemand meeliep naar de stoel van mijn overleden man.
Daar ging hij voor liggen slapen alsof er nog iemand in de kamer was.
Ik ben van het gebeuren dusdanig van streek geweest dat ik hulp heb gezocht om het gedrag hiervan te verklaren.
Toen ik naar de oorzaak op zoek ben gegaan gebeurde er iest wat ik nooit meer zal vergeten.
Ik zat te eten in de kamer toen mijn boef plotseling opsprong naar de kamerdeur liep en begon te kwispelen.
Ik hoorde voetstappen op de trap en kreeg de rillingen op mijn rug.
Eerst dacht ik aan inbrekers maar het gedrag van mijn boef gaf dat niet aan.
Vrolijk stond hij bij de deur te wachten terwijl ik stijf stond van de schrik.
Uiteindelijk liep ik naar de deur toe en opende hem.
Ik voelde een koude rilling langs mijn rug terwijl mijn boef achter mij om naar de stoel toe liep en ging blaffen.
Jullie denken misschien dat ik gek ben of dat geworden ben maar ik zag heel kort maar duidelijk een schaduw zitten.
Toen ik eindelijk de moed had om ernaar toe te lopen was de schaduw verdwenen.
Wel lag mijn boef op de stoel alsof hij iets wilde zeggen.
Dat heeft nooit zo mogen zijn want na dit voorval wist ik dat het mijn man geweest moet zijn.
Vraag mij niet hoe dat komt maar ik voelde het gewoon.
Ik ben er achter gekomen dat er meer is tussen hemel en aarde en dat een hond meer kan zien dan wij.
Ik weet zeker dat mijn overleden man heeft laten zien dat er meer is dan de aarde waar wij leven.
Daarvoor heeft hij onze boef gebruikt omdat aan mij kenbaar te maken.
Veel liefs ...
Lisbeth
Femka
10 december 2002, 21:06
Hoi Lisbeth,
Je verhaal bezorgde mij kippenvel en het bewijs dat er meer is tussen hemel en aarde.
Ik kan mij voorstellen dat jij dat ook had bij zoŽn ervaring.
Groet,
Fem
Ruben en Loes
11 december 2002, 17:31
Hallo Lisbeth,
Ik heb je verhaal gelezen, en was er ontroerd van......doe het denkbeeldig in een doosje en.......voor altijd in je hart bewaren!!
groetjes Loes