veel verdriet

[Astrid Kalkman]

Gisteravond op het spoedspreekuur geweest.
Mijn boufie van 7 jaar heeft maagkanker.
Opnieuw pillen en hopen dat het overgaat.
Maar het gaat niet over,dat weet ik.
Maar wanneer is het echt het einde?
Ik wil mijn boefie niet laten lijden maar ik heb het gevoel dat ik dat doe.
Ik wil het liefste haar houden haar genezen en weer zoals vanouds met haar wandelen.
Gisteravond had het eigenlijk moeten gebeuren....
Inslapen,tegen het advies in nam ik haar weer mee.
Ik weet het zelf ook dit kan niet.
Maar ik wil haar niet kwijt,ik wil haar bij me houden.
Lieve heer wat heb ik een verdriet....
Is er niemand die mij kan helpen???
Waarom mijn lieve boefie?
Ik smeek om hulp er moet toch iemand zijn die haar kan helpen?
Of is het te laat.......

[imported_bella]

Origineel geplaatst door Astrid Kalkman
Gisteravond op het spoedspreekuur geweest.
Mijn boufie van 7 jaar heeft maagkanker.
Opnieuw pillen en hopen dat het overgaat.
Maar het gaat niet over,dat weet ik.
Maar wanneer is het echt het einde?
Ik wil mijn boefie niet laten lijden maar ik heb het gevoel dat ik dat doe.
Ik wil het liefste haar houden haar genezen en weer zoals vanouds met haar wandelen.
Gisteravond had het eigenlijk moeten gebeuren....
Inslapen,tegen het advies in nam ik haar weer mee.
Ik weet het zelf ook dit kan niet.
Maar ik wil haar niet kwijt,ik wil haar bij me houden.
Lieve heer wat heb ik een verdriet....
Is er niemand die mij kan helpen???
Waarom mijn lieve boefie?
Ik smeek om hulp er moet toch iemand zijn die haar kan helpen?
Of is het te laat.......
Beste astrid,
laat je direct doorverwijzen naar utrecht of ga naar amsterdam naar de stadion kliniek. Ik weet niet waar je woont maar als je met vervoer zit bel mij direct. Ik geef je nu even mijn email adres. schellinkhout@euronet.nl.
mail me maar en ik geef je mijn telefoon nummer. sterkte, Bella

[mokie]

Hallo Astrid
Ik kan het niet laten om een reactie te geven op jouw droevige berichtje hier.
Natuurlijk is het heel moeilijk om afscheid te nemen van je boefie.
Ik heb ook voor de beslissing gestaan en achteraf blijf je met veel vragen zitten.
De liefde zit diep maar je moet altijd eerlijk blijven tegenover je boefie.
Als je boefie veel pijn heeft en je het advies krijgt om afscheid van je boefie te nemen dan moet je jezelf gelukkig prijzen dat de mogelijkheid voor honden er is.
Niets is rotter dan iemand weg zien teren en pijn lijden van wie je zielsveel houd.
Maak het jezelf nu niet moelijker dan het al is en vertrouw op god die je boefie zal ontvangen.
Ooit zal je weer oog in oog staan van degene die je lief hebt gehad.
Ik kan alleen maar sterkte wensen met de zwarte dagen die voor de deur staan.

[guda]

Origineel geplaatst door Astrid Kalkman
Gisteravond op het spoedspreekuur geweest.
Mijn boufie van 7 jaar heeft maagkanker.
Opnieuw pillen en hopen dat het overgaat.
Maar het gaat niet over,dat weet ik.
Maar wanneer is het echt het einde?
Ik wil mijn boefie niet laten lijden maar ik heb het gevoel dat ik dat doe.
Ik wil het liefste haar houden haar genezen en weer zoals vanouds met haar wandelen.
Gisteravond had het eigenlijk moeten gebeuren....
Inslapen,tegen het advies in nam ik haar weer mee.
Ik weet het zelf ook dit kan niet.
Maar ik wil haar niet kwijt,ik wil haar bij me houden.
Lieve heer wat heb ik een verdriet....
Is er niemand die mij kan helpen???
Waarom mijn lieve boefie?
Ik smeek om hulp er moet toch iemand zijn die haar kan helpen?
Of is het te laat.......
Hallo Astrid,
Ik hoop dat je nog hulp krijgt, maar tegen kanker is weinig bestand, en de Boefie`s zijn erg hard en laten het meestal te laat aan ons merken dat het mis is.
Laat je hond alstubieft niet te lang lijden, gelukkig is het voor hen mogelijk op een hondwaardige manier afscheid te nemen.
De beslissing is onmenselijk, dat weet ik maar al te goed, ik moest het in een halfjaar 2x meemaken ,en je hebt het erg bovenmenselijk moeilijk mee, maar het kan niet anders.
Heel veel steun en wijsheid toegewenst, en eens zal je haar weerzien , koester alle goede dingen en foto`s van je lieve kind. Zoek hier veel steun en wij allen geven het je met liefde.
Vr Gr Guda, en een likje van Max en Sandy

[Astrid Kalkman]

gisteren naar de dierenarts geweest en de ondragelijke beslissing genomen.
ik heb de reactie gelezen en kwam er achter dat verder lijden haar bespaard moest blijven.
de pijn die ik voel is ondragelijk.
bella bedankt voor je aanbod
het is te laat voor mijn boefie
ik moet stoppen mijn emoties zijn te groot
mijn boefie is niet meer bij me

[Ruben en Loes]

Hallo Astrid,

Heel veel sterkte, in deze moeilijke tijd die je nu doorbrengt, ook wij hebben dit moeten meemaken met onze lieverd, dus ik weet wat een verdriet je nu wel niet hebt. Ik denk dat je juist gehandelt hebt voor je trouwe boeffie, want veel pijn en ellende heb je haar nu juist bespaart!!?? Boeffie kijkt nu vast uit de hondenhemel op je neer en is je zeker dankbaar (net als jij haar) voor het mooie leven en het plezier wat jullie samen hebben beleefd.
Astrid ik wens je heel veel sterkte bij het verwerken van het verlies van je lieve boeffie.
Loes


[Edit by Ruben en Loes on Zaterdag, Augustus 17, 2002 @ 17:49]


[Edit by Ruben en Loes on Zaterdag, Augustus 17, 2002 @ 17:50]

[guda]

Origineel geplaatst door Astrid Kalkman
gisteren naar de dierenarts geweest en de ondragelijke beslissing genomen.
ik heb de reactie gelezen en kwam er achter dat verder lijden haar bespaard moest blijven.
de pijn die ik voel is ondragelijk.
bella bedankt voor je aanbod
het is te laat voor mijn boefie
ik moet stoppen mijn emoties zijn te groot
mijn boefie is niet meer bij me


Hallo Astrid,
Heel erg veel sterkte toegewenst en we steunen je.
Ben erg blij dat je je lieve Bouvierkind verder lijden hebt bespaard , het ging niet meer, dat las ik zo wel tussen de regels door.
Wees erg dankbaar voor de 7 fijne jaren dat je haar hebt mogen hebben en zoals ik al schreef, ze kijkt dankbaar voor jouw liefde en wijs besluit op je neer in de hondenhemel.
Blijf lekker op deze site meesurfen en schrijf het lekker van je af.
Groetjes van Guda en een grote likje en pootje van Max en Sandy mijn nieuwe pups.( Je ziet het ik kon het niet laten nieuwe Bouvier`s te nemen, en het maakt het verdriet om Astra en Sandor wat dragelijker, maar niet minder erg, ik mis ze nog iedere dag)

[Frans]

Het verliezen van je bouvier is altijd moeilijk.
Ik ben zelf 49 jaar en heb al 23 jaar een bouvier.
Ik heb zelf 4 keer de beslissing moeten nemen en heb daarbij gehuild als een klein kind.
Natuurlijk ben je verdrietig en mis je je maatje.
Het geeft alleen maar aan hoe groot de band tussen jullie tweeen was.
Daar hoef je je niet voor te schamen of te verontschuldigen.
Hondenbezitters weten wat je voelt en leven met je mee.
Ik ook en wil je veel sterkte wensen met het verwerkingsproces.
Frans

[Astrid Kalkman]

Ik wil iedereen bedanken voor de warme reacties die ik heb gekregen.
Het is een nu ruim een week geleden dat mijn boefie is ingeslapen.
Ik mis haar vreselijk.
Ik heb een klein gedichtje gevonden die ik heb opgestuurd naar deze website.
Misschien plaatsen ze het.
Mijn boefie had ik vanaf 8 weken bij me.
Samen hebben we heel wat meegemaakt.
Ze gaf mij steun toen ik zelf ernstig ziek.
Ze was meer dan zomaar een hond van me.
Ik heb haar afgelopen maandag laten cremeren en heb een mooie urn voor haar uitgezocht.
Zo is ze nog steeds een beetje bij me.
Ik weet dat we ooit weer samen zullen zijn.