Ylona
4 februari 2008, 10:39
Allereerst: Buck is dus sinds 24 december 2007 Bo en woont bij ondergetekende en zijn twee vriendjes, Jip en Sam. Hij doet het, zoals uit het vorige bericht ook al bleek, helemaal geweldig.
Ik heb hem in het begin alle ruimte gegeven om te wennen. Dankzij Jip en Sam hoefde hij zich alleen maar te concentreren op het wennen aan zijn nieuwe omgeving en baasje (vrouwtje) omdat zij al gewend zijn de zaken op hun manier te regelen. Bo is de laagste in rang, dat is voor hem lekker duidelijk en dus hoeft hij zich nergens druk om te maken. Hij voelt zich ook erg goed in die rol.
We gaan samen van fase naar fase, en elke fase brengt nieuwe onzekerheden met zich mee die goed begeleid moeten worden om Bo te laten merken dat hij er vertrouwen in kan en mag hebben. Gisteren ben ik met alledrie de honden en mijn nichtje van 10 naar dierenpark Amersfoort geweest. Het was er erg druk dus ik was erg benieuwd naar zijn reactie. Hij vond het doodeng, maar heeft het met vlag en wimpel en een hele dikke knuffel van het vrouwtje doorstaan. Hij heeft zich voorbeeldig gedragen en vond mijn nichtje ook geweldig. Ook de beestjes in de dierentuin waren erg interessant, ondanks het feit dat hij ze aan de andere kant ook wel eng vond. Ik was ontzettend trots op hem! Hij lag gisterenavond in coma, zoals je zult begrijpen, en vannacht is hij erg onrustig (dromen) geweest. Maar: dit heeft ons wel weer een stap verder gebracht. Hij is nu nog meer op mij gericht dan hij al was.
Het is ongelooflijk fijn om te zien hoe Bo langzaam aan (en toch ook weer veel sneller dan ik verwacht had) verandert van een hele angstige hond in een hele gezellige, rustige hond met veel zelfvertrouwen en een enorm incasseringsvermogen. Ik weet niet wie wat met hem uitgespookt heeft in zijn verleden, wat hem is aangedaan, maar het is niet best geweest. En als je dan ziet hoe hij nog steeds in staat is om je zijn vertrouwen te schenken .... Ga er maar aan staan. Soms kom ik voor dingen te staan die hij oprecht niet aan kan. Gisteren wilde hij met geen tien paarden over een bruggetje heen ... helemaal in paniek. Goed, dat doen we dan niet. In een ander geval weigert hij uit alle macht om door een tuinpoortje te lopen. Tja, we zullen wel vaker tuinpoortjes tegenkomen dus toch maar doorzetten. Ook die angst begint nu te temperen.
Ik geniet enorm van Bo (en natuurlijk van Sam en Jip maar dat deed ik altijd al) en zijn progressie. Het is een absolute aanrader om zo'n hond te adopteren en begeleiden, mits je daar tijd en geduld voor hebt. Het is aanvoelen wanneer wat kan en wat absoluut even niet kan. En het is een absoluut voordeel gebleken dat er al twee oudere honden waren die Bo ook goed begeleid (èn afgestraft) hebben op die momenten dat ik daarmee, als ik dat als mens had gedaan, Bo behoorlijk zou hebben kunnen laten (af-)schrikken. Dat stuk opvoeding en begeleiding is door Sam en Jip in den beginne heel goed opgepakt, ik ben dan ook erg trots op hen. Ze doen het nu fantastisch met z'n drieën en ik geniet van ze allemaal.
Tot zover mijn bericht over de geweldige vooruitgang van mijn asielhond Bo.
Dag,
Ylona
P.S.: nog bedankt voor jullie leuke reacties op het vorige bericht over Bo!!
Ik heb hem in het begin alle ruimte gegeven om te wennen. Dankzij Jip en Sam hoefde hij zich alleen maar te concentreren op het wennen aan zijn nieuwe omgeving en baasje (vrouwtje) omdat zij al gewend zijn de zaken op hun manier te regelen. Bo is de laagste in rang, dat is voor hem lekker duidelijk en dus hoeft hij zich nergens druk om te maken. Hij voelt zich ook erg goed in die rol.
We gaan samen van fase naar fase, en elke fase brengt nieuwe onzekerheden met zich mee die goed begeleid moeten worden om Bo te laten merken dat hij er vertrouwen in kan en mag hebben. Gisteren ben ik met alledrie de honden en mijn nichtje van 10 naar dierenpark Amersfoort geweest. Het was er erg druk dus ik was erg benieuwd naar zijn reactie. Hij vond het doodeng, maar heeft het met vlag en wimpel en een hele dikke knuffel van het vrouwtje doorstaan. Hij heeft zich voorbeeldig gedragen en vond mijn nichtje ook geweldig. Ook de beestjes in de dierentuin waren erg interessant, ondanks het feit dat hij ze aan de andere kant ook wel eng vond. Ik was ontzettend trots op hem! Hij lag gisterenavond in coma, zoals je zult begrijpen, en vannacht is hij erg onrustig (dromen) geweest. Maar: dit heeft ons wel weer een stap verder gebracht. Hij is nu nog meer op mij gericht dan hij al was.
Het is ongelooflijk fijn om te zien hoe Bo langzaam aan (en toch ook weer veel sneller dan ik verwacht had) verandert van een hele angstige hond in een hele gezellige, rustige hond met veel zelfvertrouwen en een enorm incasseringsvermogen. Ik weet niet wie wat met hem uitgespookt heeft in zijn verleden, wat hem is aangedaan, maar het is niet best geweest. En als je dan ziet hoe hij nog steeds in staat is om je zijn vertrouwen te schenken .... Ga er maar aan staan. Soms kom ik voor dingen te staan die hij oprecht niet aan kan. Gisteren wilde hij met geen tien paarden over een bruggetje heen ... helemaal in paniek. Goed, dat doen we dan niet. In een ander geval weigert hij uit alle macht om door een tuinpoortje te lopen. Tja, we zullen wel vaker tuinpoortjes tegenkomen dus toch maar doorzetten. Ook die angst begint nu te temperen.
Ik geniet enorm van Bo (en natuurlijk van Sam en Jip maar dat deed ik altijd al) en zijn progressie. Het is een absolute aanrader om zo'n hond te adopteren en begeleiden, mits je daar tijd en geduld voor hebt. Het is aanvoelen wanneer wat kan en wat absoluut even niet kan. En het is een absoluut voordeel gebleken dat er al twee oudere honden waren die Bo ook goed begeleid (èn afgestraft) hebben op die momenten dat ik daarmee, als ik dat als mens had gedaan, Bo behoorlijk zou hebben kunnen laten (af-)schrikken. Dat stuk opvoeding en begeleiding is door Sam en Jip in den beginne heel goed opgepakt, ik ben dan ook erg trots op hen. Ze doen het nu fantastisch met z'n drieën en ik geniet van ze allemaal.
Tot zover mijn bericht over de geweldige vooruitgang van mijn asielhond Bo.
Dag,
Ylona
P.S.: nog bedankt voor jullie leuke reacties op het vorige bericht over Bo!!