Floortje
1 maart 2008, 00:46
Dag Allemaal,
Overmand door verdriet ben ik bij jullie op de site terecht gekomen. Op de foto staan Floor en Sam, Floor is de achterse boef. Sam is van de week op 27 februari 13 jaar geworden en stond in het "Bouvier Nieuws" bij verjaardagen, Floortje bijna vijf en is 's avonds in het donker het hek uitgelopen, wat open was blijven staan, de weg overgestoken en aangereden door een auto en even later overleden. Het begon als een feestelijke dag, 's avonds ging ik Floor en Sam eten geven in de bijkeuken, ben toen naar binnen gegaan om de poort van de inrit te gaan sluiten, deze sluit electrisch door in de huiskamer op een knop te drukken. Ik was een paar meter van de knop toen mijn mobiele telefoon ging, dit was een klant die snel wat info moest hebben, welke ik op de computer heb staan, ben direct afgeslagen het kantoortje in, zonder het hek te sluiten. Na een minuut of 5 kwam mijn schoonmoeder , die in de kamer zat, binnen en vroeg of ik dat rare geluid buiten had gehoord. Ik had niets gehoord, maar vloog naar buiten en realiseerde me dat de poort niet dicht was. Ik vloot op mijn vingers en Sam kwam, hoewel hij aardig doof is, er aan lopen. Ik ben naar het hek gelopen, zo'n 30 meter verder welke op een drukke weg uitkomt, het is daar aarde donker en door het licht van de passerende auto's zagen we Floor op haar zij tegen de heg aan liggen, zij leefde nog. Dit was het meest verschrikkelijke moment in mijn leven, zij tilde haar kop op en keek me aan en ging weer liggen, ik knielde bij haar en ze gaf me een poot. De wereld zakte onder me uit, op het eerste gezicht leek er weinig aan de hand, maar toen ik met mijn hand over haar rug ging naar haar achterkant voelde ik dat het helemaal fout zat. Haar rug was gebroken en haar beide achterpoten lagen er helemaal verkeerd bij. Het was donker en met een zaklamp konden we wat bijlichten. Zij maakte helemaal geen geluid , ze jankte niet, maar wilde een paar keer opkomen, maar kwam niet verder dan haar kop op te tillen en een voorpoot, die ze me steeds wilde geven, mijn wereld storte in. We konden niets meer doen, we hebben direct de dieren ambulance gebeld. Maar een tien minuten later bleef ze liggen en is ze er voorgoed tussen uitgepiept. Ze was zo lief. We weten ons geen raad en zijn totaal kapot en hebben nergens zin meer in. We hebben een eigen bedrijf, maar hebben al twee dagen niet meer gewerkt, steeds hoop ik tegen beter weten in, dat het anders is. Onze Sam is zijn meisje kwijt, hij is erg stil, we hebben hem wel gelijk meegenomen naar Floor toe, direct toen ze was overleden, hij heeft even heel voorzichtig staan snuffelen op een voor ons een ongewone manier. Elke keer als hij nu de kamer binnen komt kijk ie eerst naar rechts naar de mand van Floor of ze er is en gaat dan direct in zijn mand liggen met zijn kop op zijn voorpoten. Heel verdrietig. We hebben ze allebei als pup gekregen, Sam 13 jaar geleden en Floor bijna 5 jaar geleden. Ze hebben samen zoveel plezier gehad, Floor hield Sam jong. Sam is nog zeer vitaal, loopt nog hard achter een bal aan, kan nog redelijk goed springen, dat die doet ie als we naar zijn voerbak lopen, met vier poten recht omhoog. Ik weet niet hoe het hem nu zal vergaan, we geven hem nu extra aandacht, om ik denk de pijn voor ons allen wat te verzachten. Het is een cliche, maar het zal nooit meer zo worden als het was.
Lieve mensen, bedankt voor jullie aandacht en veel liefs en goeds met jullie maatjes, knuffel ze maar even extra.
met vriendelijke groeten,
Baasje en ook bazinnetje van Sam en Floor.
Overmand door verdriet ben ik bij jullie op de site terecht gekomen. Op de foto staan Floor en Sam, Floor is de achterse boef. Sam is van de week op 27 februari 13 jaar geworden en stond in het "Bouvier Nieuws" bij verjaardagen, Floortje bijna vijf en is 's avonds in het donker het hek uitgelopen, wat open was blijven staan, de weg overgestoken en aangereden door een auto en even later overleden. Het begon als een feestelijke dag, 's avonds ging ik Floor en Sam eten geven in de bijkeuken, ben toen naar binnen gegaan om de poort van de inrit te gaan sluiten, deze sluit electrisch door in de huiskamer op een knop te drukken. Ik was een paar meter van de knop toen mijn mobiele telefoon ging, dit was een klant die snel wat info moest hebben, welke ik op de computer heb staan, ben direct afgeslagen het kantoortje in, zonder het hek te sluiten. Na een minuut of 5 kwam mijn schoonmoeder , die in de kamer zat, binnen en vroeg of ik dat rare geluid buiten had gehoord. Ik had niets gehoord, maar vloog naar buiten en realiseerde me dat de poort niet dicht was. Ik vloot op mijn vingers en Sam kwam, hoewel hij aardig doof is, er aan lopen. Ik ben naar het hek gelopen, zo'n 30 meter verder welke op een drukke weg uitkomt, het is daar aarde donker en door het licht van de passerende auto's zagen we Floor op haar zij tegen de heg aan liggen, zij leefde nog. Dit was het meest verschrikkelijke moment in mijn leven, zij tilde haar kop op en keek me aan en ging weer liggen, ik knielde bij haar en ze gaf me een poot. De wereld zakte onder me uit, op het eerste gezicht leek er weinig aan de hand, maar toen ik met mijn hand over haar rug ging naar haar achterkant voelde ik dat het helemaal fout zat. Haar rug was gebroken en haar beide achterpoten lagen er helemaal verkeerd bij. Het was donker en met een zaklamp konden we wat bijlichten. Zij maakte helemaal geen geluid , ze jankte niet, maar wilde een paar keer opkomen, maar kwam niet verder dan haar kop op te tillen en een voorpoot, die ze me steeds wilde geven, mijn wereld storte in. We konden niets meer doen, we hebben direct de dieren ambulance gebeld. Maar een tien minuten later bleef ze liggen en is ze er voorgoed tussen uitgepiept. Ze was zo lief. We weten ons geen raad en zijn totaal kapot en hebben nergens zin meer in. We hebben een eigen bedrijf, maar hebben al twee dagen niet meer gewerkt, steeds hoop ik tegen beter weten in, dat het anders is. Onze Sam is zijn meisje kwijt, hij is erg stil, we hebben hem wel gelijk meegenomen naar Floor toe, direct toen ze was overleden, hij heeft even heel voorzichtig staan snuffelen op een voor ons een ongewone manier. Elke keer als hij nu de kamer binnen komt kijk ie eerst naar rechts naar de mand van Floor of ze er is en gaat dan direct in zijn mand liggen met zijn kop op zijn voorpoten. Heel verdrietig. We hebben ze allebei als pup gekregen, Sam 13 jaar geleden en Floor bijna 5 jaar geleden. Ze hebben samen zoveel plezier gehad, Floor hield Sam jong. Sam is nog zeer vitaal, loopt nog hard achter een bal aan, kan nog redelijk goed springen, dat die doet ie als we naar zijn voerbak lopen, met vier poten recht omhoog. Ik weet niet hoe het hem nu zal vergaan, we geven hem nu extra aandacht, om ik denk de pijn voor ons allen wat te verzachten. Het is een cliche, maar het zal nooit meer zo worden als het was.
Lieve mensen, bedankt voor jullie aandacht en veel liefs en goeds met jullie maatjes, knuffel ze maar even extra.
met vriendelijke groeten,
Baasje en ook bazinnetje van Sam en Floor.