Danjel
28 mei 2008, 23:35
hallo allemaal,
je weet het als je een volwassen hond uit het asiel haalt, maar het verdriet is er niet minder om als je maar kort van hem hebt kunnen genieten. het geluk is niet aan onze en hun zijde. we kwamen hier 6 jaar geleden wonen. er waren al 2 boeven van 11 en 12, die we hebben overgenomen. (inbegrepen bij de huur, zeiden we gekscherend). daardoor zijn we besmet geraakt met het boevenvirus. ze hebben nog 1 en anderhalf jaar een mooi leven gehad.
zojuist ben ik terug gekomen van de dierenarts, waar we onze 7-jarige max hebben moeten laten inslapen, na een longontsteking als gevolg van ernstig hartfalen. we hebben onze max 4 jaar geleden uit asiel hoorn gehaald. (nadat de eerste oude boef overleed). een half jaar later asielhond tjabbo uit zwolle. (nadat de tweede overleed). die overleed vorig jaar plotseling op de jonge leeftijd van 6 jaar, helemaal verkankerd. toen een herplaatshond gekregen, die dezelde avond bij ons voor de deur (een drukke doorgaande weg) werd doodgereden. we weten nog steeds niet hoe hij heeft kunnen ontsnappen. daarna een 8-jarige boef uit asiel beilen geadopteerd. helaas spoorde hij niet, hij had bij ons een prachtleven kunnen hebben, maar bleef vechten, ook nadat max had opgegeven. veel dierenartsbezoek met hechtingen tot gevolg. hond terug gebracht naar asiel beilen, alwaar ze hem hebben laten inslapen. dat is 5 honden in 6 jaar waar ik afscheid van heb moeten nemen. dat zijn heel wat tranen kan ik je zeggen! we hadden net vorige week zora uit asiel leiden gehaald, het klikte fantastisch met max en brutus. maar omdat zora zo dik is, viel me nu pas op dat max niet meer zo dik is, was hij wel. een dag nadat we zora hadden opgehaald ben ik met max naar de dierenarts gegaan. vanaf die dag ging het alleen maar bergafwaarts met hem. heel raar om de vreugde om zora en zo snel het verdriet om max te hebben. zora is ook al 7. je weet dat ze waarschijnlijk minder lang zal leven dan een pup, maar daar hebben we bewust voor gekozen. het is voor ons meer en vaker verdriet, maar we hebben veel honden een prachtleven gegeven, hoe kort het ook was. ik ga nog even een potje janken met een glas wijn erbij. morgen moet ik weer vrolijk zijn voor brutus en zora.
je weet het als je een volwassen hond uit het asiel haalt, maar het verdriet is er niet minder om als je maar kort van hem hebt kunnen genieten. het geluk is niet aan onze en hun zijde. we kwamen hier 6 jaar geleden wonen. er waren al 2 boeven van 11 en 12, die we hebben overgenomen. (inbegrepen bij de huur, zeiden we gekscherend). daardoor zijn we besmet geraakt met het boevenvirus. ze hebben nog 1 en anderhalf jaar een mooi leven gehad.
zojuist ben ik terug gekomen van de dierenarts, waar we onze 7-jarige max hebben moeten laten inslapen, na een longontsteking als gevolg van ernstig hartfalen. we hebben onze max 4 jaar geleden uit asiel hoorn gehaald. (nadat de eerste oude boef overleed). een half jaar later asielhond tjabbo uit zwolle. (nadat de tweede overleed). die overleed vorig jaar plotseling op de jonge leeftijd van 6 jaar, helemaal verkankerd. toen een herplaatshond gekregen, die dezelde avond bij ons voor de deur (een drukke doorgaande weg) werd doodgereden. we weten nog steeds niet hoe hij heeft kunnen ontsnappen. daarna een 8-jarige boef uit asiel beilen geadopteerd. helaas spoorde hij niet, hij had bij ons een prachtleven kunnen hebben, maar bleef vechten, ook nadat max had opgegeven. veel dierenartsbezoek met hechtingen tot gevolg. hond terug gebracht naar asiel beilen, alwaar ze hem hebben laten inslapen. dat is 5 honden in 6 jaar waar ik afscheid van heb moeten nemen. dat zijn heel wat tranen kan ik je zeggen! we hadden net vorige week zora uit asiel leiden gehaald, het klikte fantastisch met max en brutus. maar omdat zora zo dik is, viel me nu pas op dat max niet meer zo dik is, was hij wel. een dag nadat we zora hadden opgehaald ben ik met max naar de dierenarts gegaan. vanaf die dag ging het alleen maar bergafwaarts met hem. heel raar om de vreugde om zora en zo snel het verdriet om max te hebben. zora is ook al 7. je weet dat ze waarschijnlijk minder lang zal leven dan een pup, maar daar hebben we bewust voor gekozen. het is voor ons meer en vaker verdriet, maar we hebben veel honden een prachtleven gegeven, hoe kort het ook was. ik ga nog even een potje janken met een glas wijn erbij. morgen moet ik weer vrolijk zijn voor brutus en zora.