jody en chantal
29 mei 2008, 12:16
Hallo mede boevengekken :)
Ik ben al weer een tijdje lid, maar heb al die tijd alleen maar gelezen.
Ik kon het nog niet opbrengen om ergens op te regearen en hoe dat komt zal ik jullie vertellen.
In 2000 zijn mijn man ,dochter en ik opzoek gegaan naar een bouvier, we waren er eigenlijk al snel uit dat we graag een blondje zouden willen.
Omdat ik uit de bouvier wereld kom, mijn ouders hebben Jaaaaaaaren geleden ook bouviers gefokt, wist ik dat dat niet een makkelijke opgave was, want ik wilde dus graag een blondje die per toeval in een nest zat.
Ben toen gaan bellen en via via kwam ik toen uit bij een vrouwtje die een nestje had in Hilversum.
Zij fokte af en toe een nestje en ook deze boeffies hadden een stamboom, voor mij zeker een vereiste.
De puppies waren nog niet zo oud en er zaten 2 blondjes in het nest, de rest waren zwart of gestroomd.
We zijn toen het weekend erop gaan kijken, ze waren toen 2 weken oud en ik was opslag verliefd op '' mijn meisje''.
Zij kreeg de naam Jody van ons en we waren de koning te rijk dat ze bij ons mocht komen wonen toen zij groot genoeg was.
Jody en ik waren samen 1, echte bouvierliefhebbers weten wat ik bedoel.
Zij was echt mijn allessie, mijn beste vriendin.
Jody was een meid uit duizenden, ze was lief, eerlijk, vriendelijk voor jong en oud, gewoon een super hond.
Maar aan de fijne momenten kwam een abrupt einde in oktober 2007, zij had last van haar nieren.
De dierenarts heeft er alles aan gedaan, maar het mocht allemaal niet baten.
Haar laatste reis heeft ze in mijn armen mogen afleggen, ik zat bij de dierenarts op de grond bij Jody, ik wilde haar echt niet laten gaan, maar ik had geen ander keuze.
Toen ze was heen gegaan, hebben wij haar mee naar huis genomen om haar de andere dag zelf naar het crematorium te brengen.
Paar dagen later konden we Jody der as komen ophalen en heb een mooi fotodoosje voor haar gekocht en daar haar pot met as ingezet en aan de buitenkant van de fotodoos heb ik foto's gedaan van Jody.
Ze heeft een mooi plaatst in huis gekregen, want ze blijft hier thuis horen.
Ik kan het nog niet geloven dat ze er niet meer is, ze heeft z'n ontzettende leegte achter gelaten.
We missen Jody vreselijk.
Toch komt er in de toekomst wel weer een boeffie in ons gezinnentje, maar eerst moet het verdriet goed slijten, er gaat nog geen dag voorbij dat ik niet aan haar denk.
Het is niet zo dat we zonder dieren zitten hoor, we hebben nog 4 schatten van honden rond lopen.
Max de berner sennen, 1 maltezer Shelbie, 2 kruisingetjes Elvin en daisy (maltezer-kees).
Ook hebben we nog 3 katten, 3 papegaaien en kweek ik met valkparkieten.
Oja natuurlijk even iets over mij zelf hihi, ik ben Chantal 33 jaar oud, ben getrouwd met Richard en we hebben 2 prachtige dochters, Lincey van 12 jaar en Mandy van bijna 5 maanden oud.
Mochten jullie nog vragen hebben dan zou ik zeggen vraag maar haha.
Groetjes Chantal
Ik ben al weer een tijdje lid, maar heb al die tijd alleen maar gelezen.
Ik kon het nog niet opbrengen om ergens op te regearen en hoe dat komt zal ik jullie vertellen.
In 2000 zijn mijn man ,dochter en ik opzoek gegaan naar een bouvier, we waren er eigenlijk al snel uit dat we graag een blondje zouden willen.
Omdat ik uit de bouvier wereld kom, mijn ouders hebben Jaaaaaaaren geleden ook bouviers gefokt, wist ik dat dat niet een makkelijke opgave was, want ik wilde dus graag een blondje die per toeval in een nest zat.
Ben toen gaan bellen en via via kwam ik toen uit bij een vrouwtje die een nestje had in Hilversum.
Zij fokte af en toe een nestje en ook deze boeffies hadden een stamboom, voor mij zeker een vereiste.
De puppies waren nog niet zo oud en er zaten 2 blondjes in het nest, de rest waren zwart of gestroomd.
We zijn toen het weekend erop gaan kijken, ze waren toen 2 weken oud en ik was opslag verliefd op '' mijn meisje''.
Zij kreeg de naam Jody van ons en we waren de koning te rijk dat ze bij ons mocht komen wonen toen zij groot genoeg was.
Jody en ik waren samen 1, echte bouvierliefhebbers weten wat ik bedoel.
Zij was echt mijn allessie, mijn beste vriendin.
Jody was een meid uit duizenden, ze was lief, eerlijk, vriendelijk voor jong en oud, gewoon een super hond.
Maar aan de fijne momenten kwam een abrupt einde in oktober 2007, zij had last van haar nieren.
De dierenarts heeft er alles aan gedaan, maar het mocht allemaal niet baten.
Haar laatste reis heeft ze in mijn armen mogen afleggen, ik zat bij de dierenarts op de grond bij Jody, ik wilde haar echt niet laten gaan, maar ik had geen ander keuze.
Toen ze was heen gegaan, hebben wij haar mee naar huis genomen om haar de andere dag zelf naar het crematorium te brengen.
Paar dagen later konden we Jody der as komen ophalen en heb een mooi fotodoosje voor haar gekocht en daar haar pot met as ingezet en aan de buitenkant van de fotodoos heb ik foto's gedaan van Jody.
Ze heeft een mooi plaatst in huis gekregen, want ze blijft hier thuis horen.
Ik kan het nog niet geloven dat ze er niet meer is, ze heeft z'n ontzettende leegte achter gelaten.
We missen Jody vreselijk.
Toch komt er in de toekomst wel weer een boeffie in ons gezinnentje, maar eerst moet het verdriet goed slijten, er gaat nog geen dag voorbij dat ik niet aan haar denk.
Het is niet zo dat we zonder dieren zitten hoor, we hebben nog 4 schatten van honden rond lopen.
Max de berner sennen, 1 maltezer Shelbie, 2 kruisingetjes Elvin en daisy (maltezer-kees).
Ook hebben we nog 3 katten, 3 papegaaien en kweek ik met valkparkieten.
Oja natuurlijk even iets over mij zelf hihi, ik ben Chantal 33 jaar oud, ben getrouwd met Richard en we hebben 2 prachtige dochters, Lincey van 12 jaar en Mandy van bijna 5 maanden oud.
Mochten jullie nog vragen hebben dan zou ik zeggen vraag maar haha.
Groetjes Chantal