Sierra en Bailey [Archief] - Het Bouvierforum

eldeedi

15 maart 2009, 10:24

Sinds gisteren hebben wij dus niet alleen een Mooie Meid, maar ook Knappe Knul!
Sierra (bijna 4, sinds mei vorig jaar bij ons)had de laatste tijd weer last van verlatingsangst wat zich uitte in urenlang ijsberen en rennen in huis. Het werd steeds erger en niets hielp. Bach bloesemdruppels, DAP stekker, gewone medicijnen, radio aan (was altijd al), extra radio aan in de slaapkamer, iets lekkers in een kartonnen koker als ik weg ging, om het weggaan leuk te maken....we wisten het niet meer. Bleef over: een maatje erbij. Dat zou een rustige stabiele hond moeten zijn, eentje met natuurlijk overwicht.
Nou durfden wij niet meteen aan Bailey te denken. Stel dat het niet goed zou gaan, dat konden we Bailey niet aandoen. Maar Bailey leek wel aan de andere eisen te voldoen, dus togen wij gisteren gedrieën naar Oldenzaal. De kennismaking op het uitlaatveldje stelde niet veel voor. Bailey walste in zijn enthousiasme over Sierra heen, die zich een beetje angstig afzijdig hield. Daarna bemoeide ieder zich met zijn eigen zaken. Bailey kuierde over zijn veldje en Sierra draafde langs de afrastering: Waar is hier de nooduitgang?
Na een kopje koffie zijn we met die twee een flink stuk gaan wandelen. Bailey trok wel wat aan de riem, maar toch niet zo dat we meegesleurd werden. Ze liepen rustig naast of achter elkaar. Weer bij het asiel hebben we geprobeerd of ze samen in de achterbak van de auto wilden. Eerst Sierra en Bailey mocht er gewoon bij. (l) Alles in orde. Wij zouden Bailey meenemen.
We moesten eerst nog gaan pinnen, want er was geen betaalautomaat en moesten ook een halsband en riem kopen.
Daarna Bailey in de auto waar Sierra al in zat. Hup, Sierra er weer uit, natuurlijk, ze kende het trucje nu. (I) Dus Bailey er weer uit, Sierra erin, Bailey erbij. Alles bleef op zijn plaats en de hele reis naar Breda heeft Sierra gelegen en Bailey afwisselend gezeten en gelegen. Geen gezeur of gemier daar achterin.
In huis moest Bailey natuurlijk alles onderzoeken, Sierra volgde het met argusogen. Toen ik Bailey duidelijk probeerde te maken dat die grote mand voor hem was, greep ze in. Ja zeg, háár grote slaapkamermand, dat kon zomaar niet. Ze nestelde zich op de nieuwe deken en Bailey droop af. Geen punt. Hij moest nog zoveel besnuffelen. Op de plaats aangekomen waar Sierra meestal ligt, ging ie een grote pals zitten doen. Ik kon brullen wat ik wilde, meneer hield niet op. Er kwam zelfs een klein moppergeluidje. De troep opgeruimd en verder maar weer. Hij deed een paar halfslachtige pogingen om Sierra te bestijgen, maar zo halfslachtig dat Sierra het negeerde en gewoon doorliep. Goed, dat wist ie ook weer. Ook nog een halve poging bij het vrouwtje gedaan toen die bij Sierra op de grond zat. O jé, die gaf wel een snauw.
Ze hebben weer een wandeling gemaakt, een bak eten gekregen - ieder aan een kant van de kamer/keuken - en zijn toen lekker gaan slapen.
Als we opstonden kwam Bailey kijken en ging dan maar weer liggen.
Al bij het uitlaten ´s avonds merkten we dat Sierra het wel gezellig vond, zo met zijn allen. Bailey nam zijn mand in bezit nog voor we naar bed gingen.
Toen werd het afwachten wat er ´s nachts ging gebeuren. Sierra was gewend in de grote mand op de slaapkamer te slapen en zo niet, dan liep ze de hele nacht met tussenpozen te ijsberen en konden wij niet slapen van het getrippel. We hebben de hele nacht niks gehoord. Bailey bleek zich voor de slaapkamerdeur geposteerd te hebben, dus al had ze gewild, ze zou het niet gedurfd hebben. :D
Vanochtend op Sierra´s eigen uitlaatveldje wilden ze wel even spelen maar Bailey is toch te hardhandig voor ons tere poppetje.
Het gaat dus tot op heden heel goed. Ze liggen de meeste tijd rustig te slapen of te liggen. De rangorde is nog niet echt bepaald. Met de riem omdoen duwde Sierra Bailey opzij, wat door hem geaccepteerd werd, maar met koekjes uitdelen laat ze Bailey voorgaan. Dus voor ons ook nog schipperen.
En nu maar hopen dat Sierra´s stress verdwijnt, want daarom is Bailey hier. Ben benieuwd wat er gebeurt als ik morgen ga werken. Ik laat dan een opnameapparaatje lopen, zodat ik kan horen wat ze uitgespookt hebben.
Er gaat ongetwijfeld nog heel veel veranderen, maar dat ze met elkaar overweg gaan kunnen, daar hebben we alle vertrouwen in.

Groetjes,

Berdine

mariella

15 maart 2009, 10:43

SUPER !!!!
Veel succes met ze.
Hoop dat het zo goed blijft gaan

Henk&Boyke

15 maart 2009, 10:44

Een mooi hartverwarmend verhaal en geweldig dat jullie het gaan proberen. Niet over één nacht ijs maar sterk rekening houdend met Bailey.
Geweldige mensen, (Breda toch??;)).

Een warm mandje voor Bailey, Bailey kan het niet beter treffen.
We wensen jullie heel veel plezier en geluk met jullie nieuwe kanjer.

een :)$ van "stinkerd" Flemming

ps
foto's :D

MaraJade

15 maart 2009, 11:05

Hoi hoi

Super om te lezen dat jullie Bailey een warm mandje hebben gegeven, echt super! Geniet er maar van en ik hoop dat alles goed gaat komen en dat Sierra en Bailey dikke maatjes gaan worden.

Groetjes

Mara en :)$ Beau

Lyts Boefke

15 maart 2009, 11:56

Prachtig verhaal! Heel veel geluk met jullie tweetal (l)
Groetjes Jantina, :hond: Wendy en Pasco

Hanneke

15 maart 2009, 12:09

Geweldig verhaal en hoop dat ze snel dikke maatjes worden en Sierra ook haar rust zal vinden.Ik heb er alle vertrouwen in.

annebasco

15 maart 2009, 12:18

Prachtig verhaal van Sierra en Bailey, natuurlijk moeten ze nog even wennen aan elkaar en de regels, maar zo te lezen komt dat allemaal wel goed, heel veel succes!

Catootje

15 maart 2009, 12:18

Gaaf om te lezen!
Spannend allemaal hoor.
Heel veel succes en veel geluk met jullie Mooie Meisje en Knappe Knul!

jantina&rené

15 maart 2009, 12:40

Oh, dit is toch super om te horen.
Ik vond het zo sneu voor Bailey dat hij elke keer weer in het asiel terug belande.
Wat fijn dat hij nu een maatje mag zijn voor Sierra en jullie
Ik ben er van overtuigd dat het allemaal harstikke leuk wordt.......

Ylona

15 maart 2009, 14:04

Plopperdeplop, wat een goed nieuws allemaal. Ik had niet verwacht dat de eerste nacht zo goed zou gaan met Sierra. Het feit dat ze vannacht rustig is geweest in de kamer geeft toch aan dat de aanwezigheid van Bailey haar rust geeft .... Dat lijkt heel goed!!!! Helemaal top. Dikke knuffel voor allemaal!!! (l)(l)(l)(l)

Kathy

15 maart 2009, 14:25

Toppie van jullie!!!!!!!!!!!!!!!

aljanssen

15 maart 2009, 15:44

Gefeliciteerd met jullie nieuwe maatje en het gaat als super als ik het zo lees.
Heel veel geluk en super dat jullie Bailey een warm mandje geven.
Groet Joke en Asta

kenter

15 maart 2009, 16:06

Hé Berdine geweldig nieuws zo zeg...ben zo blij voor baily maar ook voor jullie meisje dat ze nu een maatje heeft waar ze zich aan kan optrekken en vertrouwen kan krijgen dat ze niet alleen is...
Zal hem dinsdag ( morgen lekker vrij) van het prikbord halen bij ons...:p

thecla

15 maart 2009, 17:09

gefeliciteerd met jullie nieuwe maatje,prachtig verhaal over Sierra en Bailey.

vera

15 maart 2009, 17:27

Gefeliciteerd met jullie nieuwe boeffie!!!
Geweldig dat het zo goed gaat!!

Dazzle

15 maart 2009, 17:44

Super nieuws!!!
Mooi beschreven ook.
Heel veel plezier en geluk met elkaar.
Succes en hou ons op de hoogte.

Sylluca

15 maart 2009, 18:45

Geweldig:):):), en het zal vast nog veel beter worden met die twee samen!!!! Succes.

Groetjes Sylvia.:)$:)$:)$(l)

Mijn geluk zijn mijn honden Tara, Rosa en Bretta.

eldeedi

15 maart 2009, 19:27

Dank voor alle goede wensen!
Vandaag in het bos, bleef Sierra opvallend dicht in de buurt. Wel speelde ze even met andere honden, maar hield de "roedel" goed in de gaten. Bailey liep vanzelfsprekend nog aan de lijn. Met andere reuen ging het voorlopig goed.
We oefenen nu hard met "wacht", want dit is het moment waarop Bailey het hardst trekt: als we naar buiten of naar binnen gaan. En er zijn hier - we wonen in een appartement op de begane grond - 4 halletjes met bijbehorende deuren, waar Bailey ons doorheen sleurt als we niet ingrijpen. Hij moet voor iedere deur eerst zitten. (Sierra doet dat dan ook maar) en moet wachten op toestemming. Dan gaat hij als eerste, en we denken dan ook dat hij hoger in de rangorde gaat komen dan Sierra. Dat is ook wel het beste voor haar.
Ik ben bloednieuwsgierig of ze morgen rustig blijft als we naar ons werk zijn. Dat we haar vannacht niet hoorden ijsberen, komt misschien ook doordat Bailey voor de slaapkamerdeur lag. Bovendien waren wijzelf na al dat geregel, gebel, gemail, naast alle andere (ook al drukkere) bezigheden, helemaal total loss en sliepen als een blok.
Zeker ga ik van deze twee nog meer laten horen. Tenslotte zijn we pas één dag verder. Er kan nog zoveel veranderen.
Overigens zit er weinig bouvier in Bailey! Hij is volgens zijn paspoort een kruising herder/ Lakense herder. Hij heeft in elk geval geen herderkop, maar ik weet niet hoe een Lakense herder er uit ziet. Moet ik nog opzoeken......
Wordt vervolgd!:D

Groetjes,

Berdine, Ton, Sierra en Bailey

kenter

15 maart 2009, 20:34

http://home.wanadoo.nl/cowal/fotoo%27s/Baikepostcard.jpghttp://images.dieren-rassen.nl/space.gifhttp://images.dieren-rassen.nl/space.gifKwam deze foto tegen van een lakense herder..leuk beest..kop lijkt wel op die van Bailey toch??

http://home.wanadoo.nl/cowal/Greetings%20from%20Tjamme%27s%20End.jpg

De foto's zag ik staan bij een fokker van deze honden..ik heb er op een show volgens mij ook wel eens een paar gezien en op de foto gezet..
De kennel: http://home.wanadoo.nl/cowal/
Even voor de volledigheid want het zijn hun honden en hun foto's.

kaya

15 maart 2009, 20:43

Dit is nog eens leuk nieuws,gaat vast goedkomen met die 2(l)

eldeedi

15 maart 2009, 20:51

Ja, die foto's heb ik ook net gezien. Behalve de kleuren van zijn snuit lijkt ie daar ook niet op. Hij heeft geen herderoren, die lijken wel des bouviers. Er zal dus best wel wat bouvier inzitten.

Overigens staat zijn foto nog bij "Noodoproep voor Bailey". Als Ylona hem niet al te snel weghaalt, kun je hem nog zien. En over een tijdje zullen we wel wat nieuwe foto's kunnen maken. Door de week in mijn eentje gaat dat niet lukken, met twee honden aan de lijn. :)b

Ylona

15 maart 2009, 21:58

Hoi,

Ik doe Bailey's foto's hierbij bij mijn reactie (wat een heerlijk hondje is het toch), dan kunnen we de noodoproep voor hem lekker snel verwijderen ... brrrrr .... weg ermee!

Wat een geweldig verhaal, dit klinkt zo goed. Heerlijk! Hopelijk hebben jullie nu weer een goede nachtrust. En houd ons vooral op de hoogte!!!

Groetjes,

Chanel

15 maart 2009, 22:53

Wat een mooi verhaal..... met een happy end!

Natuurlijk zal het de eerste weken even wennen zijn en elkaar aftasten, maar het zal zijn weg wel vinden.

Teefje, reutje, prachtige combinatie ....... volgens mij gaat dat helemaal goed komen.

Heel veel geluk toegewenst!!!

Lisa

17 maart 2009, 21:34

Fijn dat er mensen zijn zoals jullie.
Mooi geschreven waardoor ik mee ben gaan leven met jullie.
Heel veel succes!
Nog een klein vraagje: hoe is de nacht verlopen?

eldeedi

20 maart 2009, 20:46

Het wordt tijd voor een update. Bailey is nu bijna een week bij ons en er zijn al heel wat dingen veranderd.
De eerste twee nachten was het rustig in de huiskamer. Bailey posteerde zich voor de slaapkamerdeur, dus mogelijk durfde Sierra niet rond te gaan spoken. Eerdere pogingen om haar 's nachts in de huiskamer te laten mislukten, omdat wij 's nachts niet konden slapen van het getrippel. De derde nacht werden we wakker van een paar korte blafjes, de eerste aankondiging van Bailey's waaksheid. Later in de nacht deed iemand zich zeer, maar bij controle bleek er niets aan de hand. Vannacht kwamen er om 1.10 uur mensen in het gebouw thuis en stonden in het halletje bij de lift te praten. Ter verduidelijking: wij wonen op de begane grond van een appartementengebouw met telkens twee appartementen per etage en de lift daar tussen in. Dus Bailey blaffen en Sierra een beetje paniekerig: Bailey zegt dat er een engerd voor de deur staat! :eek: Nu maar afwachten of Bailey gaat wennen aan de geluiden in en om het gebouw en niet steeds harder gaat blaffen, want dan hebben we weer een nieuw probleem.@)
Woensdag al werd ik bij thuiskomst door Sierra zònder gepiep en gejammer begroet! Allebei waren ze behoorlijk enthousiast, maar zó blij was Sierra nooit. Donderdag had ik 2 uur en 3 kwartier op een bandje opgenomen en van al die uren was ze alleen aan het begin, toen mijn man de deur uit ging en verder nog een paar keer een minuut of vijf, alles samen misschien 20 minuten, paniekerig aan het rondrennen en aan het jammeren. De rest van de tijd was ze rustig! Wat een verbetering in zo'n korte tijd!(l)
Haar sociale vaardigheid vertoont ook al verbetering. Toen ze een klein jaar geleden bij ons kwam was ze een doodsbang, in zichzelf gekeerd prulleke. Ze kende niets en was overal bang van: van de auto, de lift, de trap, bruggetjes en zelfs van een bal, een kluif, een mand, een kleedje. We hebben haar al over heel wat angsten heen geholpen, maar spelen met een bal of speeltjes had ze nog niet gedaan. We waren al blij dat ze niet meer schichtig wegsloop, als we een bal :eek: naar haar toe rolden. Nu waren we op het uitlaatveldje, waar Bailey lekker los met zijn bal kan spelen. Toen kwam Sara, een buurtboef en Sierra's vriendin en voorbeeld, erbij. Die had in no time Bailey's bal te pakken en ging er lekker op liggen kluiven. Haar baas riep haar bij zich en ze moest de bal laten liggen. En voor Bailey de kans kreeg ging Sierra er mee aan de haal! Zij ging op haar beurt liggen kluiven en rolde hem een beetje heen en weer. Als Sara er te dicht bij kwam, joeg ze haar weg. Het was gewoon een wonder! Arme Bailey kwam maar weer bij mij steun zoeken. Tegen twee vrouwen kon hij niet op!
Tot zover Sierra's vorderingen.
Bailey begint zich al een beetje thuis te voelen. Toen ik maandag van mijn werk thuis kwam, was hij wel een beetje depri. :( Tja, hoe kan het ook anders. Had ie net een nieuw baasje en vrouwtje...lieten ze hem alwéér in de steek! Hij had dan wel een heel groot hok, maar dat moest ie delen met die jammerende stresskip, ook geen lol aan. Gelukkig is dat al snel overgegaan, al heeft hij op zijn manier evengoed last van verlatingsangst. Hij ondergaat het alleen gelaten. Telkens als we opstaan om iets te pakken of naar een andere kamer te gaan gaat ie mee. 's Nachts ligt ie voor de slaapkamerdeur. Alleen gisteravond werd hij een paar keer verjaagd omdat we iets vergeten waren en dat stoorde zo dat hij maar in zijn mand is gaan slapen. Rond drie uur ging ik naar het toilet en hoorde ik hem zijn plaats voor de slaapkamer weer innemen. Dat wordt vast nog beter.
Hij durft al wel midden in de kamer te rollen en zijn rug te schurken. Met enige argwaan bekijken wij de wolkjes boven zijn hoofd met daarin visioenen van rotte vis, koeienpoep en mest. Dat belooft nog wat!!:D
In het bos, waar hij dus aan de lijn moet, begint hij al meer interesse te tonen voor wat er náást het pad te beleven is. Hij ziet Sierra rennen en soms wil hij mee doen. Dan kost het me moeite om hem te houden. Dinsdag was ik in een drukker deel van het bos gaan wandelen en toen ik even niet goed oplette, gaf hij een ruk, op weg naar een hond of een bal en hup...daar lag ik. Plat op mijn gezicht, want ik had niet losgelaten. O jé, dacht ik, gebroken neus, kapotte kronen, whiplash (want mijn nek had ook een flinke klap gehad. Maar ik had natuurlijk alleen wat schrammen en heel veel spierpijn, haha. Ook dat hoort erbij!
Bailey is erg sociaal met andere honden. Heel wat hondenbezitters roepen hun hond bij zich als ze ons aan zien komen, want ja, een aangelijnde hond in het losloopgebied..... Ik moet steeds uitleggen dat hij nieuw is. Ik vrees alleen de dag dat ik hem los ga laten. Zal hij bij me blijven of moet ik uren op hem wachten? Gaat hij meedoen als Sierra op een kleiner hondje jaagt en wat als hij dat beestje ècht voor een prooi aanziet? Hoe test je zoiets uit, zonder schade? Hij is dan wel een aanhankelijke lieverd, hij blijft een hond. Sierra kan ik meestal wel afremmen, maar niet altijd, en als ze met zijn tweeën zijn misschien wel niet meer. Ik wacht nog maar even met me zorgen maken. Voorlopig eerst maar genieten van beider vorderingen.(l)

Groetjes,

Berdine (oeps, het is wel een erg lang verhaal geworden!)

kenter

20 maart 2009, 21:14

Berdine, ben blij dat het goed gaat met die twee..
1 ding kan ik je wel vertellen, als er een achter een klein hondje aangaat jagen doet de ander mee..spreek uit ervaring...1 boef valt mee, 2 wordt een pack...heel vervelend..dat wel..zie nog die Jack Russell over de heg gaan zegt Piet al..hihi..mankeerde gelukkig niks..en Brista en Rowan hadden wel lol..wij en het vrouwtje van de sjakies iets minder..

Ylona

20 maart 2009, 22:14

Hoi Berdine, wat een heeeeeeeeeerlijk verhaal!! En wat gaat het goed .... Tja, Bailey zal even moeten leren dat mensen bij de lift niet erg is. Is voor hem allemaal nieuw natuurlijk.

Ach, die Sierra ... zo snel al gewend aan haar eigenste vriendje. Eindelijk rust! Wat geweldig om te lezen.

Je snapt, ik ontplof weer!!!

Geef die twee es ff een dikke knuffel van me!

jantina&rené

21 maart 2009, 09:34

Wat fijn dat het nu, na 1 week, al zo goed gaat. Dat beloofd alleen maar nog meer goeds voor de toekomst :D

Mandy

21 maart 2009, 12:11

Hee Eldeedi,

Ik ben stagiaire bij asiel Oldenzaal en heb me speciaal aangemeld om de mooie verhalen over Bailey te lezen. :D
Wat fijn dat het zo goed gaat ! En ik denk dat de onwennige geluiden in de flat ook snel de gewoonste zaak van de wereld voor Bailey worden.

Als ik met Bailey door Oldenzaal liep zag ik ook vaak wat angstige blikken van wandelende mensen voor bij komen, maar Bailey is dan ook wat anders dan de Jack Russels waar we ook wel mee lopen. ;)

Wat heb al wat mooie foto`s van Bailey en Sierra samen ? Ik ben wel heel nieuwsgerig eigelijk :rolleyes:

kenter

21 maart 2009, 12:59

Hee Eldeedi,

Wat heb al wat mooie foto`s van Bailey en Sierra samen ? Ik ben wel heel nieuwsgerig eigelijk :rolleyes:
wij ook..:-#:D

eldeedi

21 maart 2009, 13:38

We hebben net foto's gemaakt in het bos. Maar of daar wat leuks bij zit? Foto's maken kan alleen in het weekend als we met zijn tweeën kunnen lopen. In mijn eentje met een trekkende hond aan de lijn is geen doen. Sierra wil sowieso eigenlijk niet op de foto en dicht bij Bailey is helemaal eng. Bailey loopt aan de lijn en als je om zijn aandacht vraagt, komt ie meteen enthousiast naar je toe.
Mijn man gaat ze zo meteen bekijken en eventueel gaan we ze posten.
En Mandy, wat je hier leest heb ik al zo'n beetje rechtstreeks naar het asiel gemaild, dus voor jou is het meeste oud nieuws! Maar er valt hier meer interessants te lezen hoor! :)

Groetjes,

Berdine

mirjam25

21 maart 2009, 14:18

heel veel succes met Bailey :glitpoot:

eldeedi

21 maart 2009, 14:26

Zojuist twee foto's van Bailey en Sierra op de bouviergalerij geplaatst.

Dazzle

21 maart 2009, 16:11

Heerlijk verhaal, van genoten... vooral mee doorgaan!
Gaat echt al super, zo na een week.
Ben benieuwd na de foto's ga zo snel even kijken.

Mandy

21 maart 2009, 20:01

Zojuist twee foto's van Bailey en Sierra op de bouviergalerij geplaatst.

Ik kan de foto`s nergens vinden .. een linkje misschien ?

kenter

21 maart 2009, 21:47

Ik kan de foto`s nergens vinden .. een linkje misschien ?
Als je de bouviergalerij opent zie je ze direct bovenaan..tweede en derde van links..:D

Mandy

21 maart 2009, 23:13

Hmm, ik weet niet hoe dat werkt en waar ik heen moet ..:confused::o

Chanel

21 maart 2009, 23:25

Hmm, ik weet niet hoe dat werkt en waar ik heen moet ..:confused::o

Dubbelklik op de balk bovenaan het scherm met de tekst "Bouviergalerij"; dan krijg je de foto's te zien.

eldeedi

22 maart 2009, 17:34

Vorderingen van vandaag: Sierra ging niet onmiddellijk plat liggen zodra ze met zijn tweeën in de achterbak van de auto zaten. Ze heeft een hele tijd bij Ton op zijn studeerkamer gelegen (nog nooit gedaan!), waarschijnlijk om Bailey vóór te zijn. Bij thuiskomst van een wandeling ging ze enthousiast Ton begroeten (durfde ze voorheen niet goed). Ze begint sociaal al wat vaardiger te worden!
Bailey heeft vandaag lekker met de baas hard gelopen, iets wat Sierra absoluut niet kan waarderen. :D Nog niet te lang, hoor.
Leuke situatie vandaag: Bailey liggend op zijn rug in de kamer, met zijn voorpoot zijn lies krabbend! Nog nooit gezien! Zag er echt menselijk uit, haha! (l)

Ylona

22 maart 2009, 18:46

Sierra ziet nu echt hoe het ook kan en goed voorbeeld doet goed volgen ... Wat heerlijk allemaal. Ik geniet er zo ontzettend van! Ennuh, volgende keer graag een foto van Baily die zijn lies met zijn voorpoot krabt. Heb ik die van mij nog nooit zien doen!!!! Klinkt wel heel cool man, Bailey!!:cool:

vera

22 maart 2009, 20:26

Schitterend zoals het nu al gaat bij jullie!!
Dat is echt genieten.....leuke foto's.
Het is een heerlijk stel samen.

Boevenkop

23 maart 2009, 11:33

Ik heb net heel het verhaal zitten lezen.
Maar wat zijn jullie geweldige, lieve mensen zeg !
En wat een rit, van Breda naar Oldenzaal (en terug), wat een schatten van honden om zo braaf in de auto te blijven liggen, na hun eerste kennismaking(l). Fijn dat Sierra ook zulke vorderingen maakt, maar dat kan ook niet anders met zo'n kanjer als Bailey naast haar ! Super dat ie nu eindelijk zijn vertrouwde warme nestje gevonden heeft.
Heel veel plezier met jullie twee schatten van beren !
Dikke boevenknuf van Kaya !:)$

eldeedi

29 maart 2009, 11:59

Het is nu twee weken geleden dat we Bailey uit Oldenzaal haalden. De vorderingen van afgelopen week betreffen voornamelijk Bailey.
Sierra is weer druk aan het ijsberen geweest. Het was ook te mooi om waar te zijn. Zoals ik al vreesde, durfde ze in het begin niet meer zo rond te rennen met een vreemde vent in huis en heeft ze gewoon in haar mand liggen stressen. Ik moet wel zeggen dat het ijsberen en rennen zich nu tot ongeveer één uur beperkt. Daar staat tegenover dat ze harder jammert dan tevoren. :( Het kon ook niet dat Bailey al meteen zo'n rust en veiligheid uitstraalde, dat ze er rustig van werd. Dat kan heus nog wel komen, hij is pas twee weken hier.
's Nachts ligt er niemand meer voor de slaapkamerdeur. Bailey komt er soms tegen de ochtend liggen, als hij ons naar het toilet hoort gaan. Ze beginnen de nacht gewoon lekker ieder in hun eigen mand. Dat is al een positieve ontwikkeling. Vannacht hebben we echter de huiskamerdeur gesloten gehouden, zodat Bailey via het halletje niet meer zo direct de geluiden uit de lifthal hoort. Want tjonge, jonge, ik ben wat slaap tekort gekomen afgelopen week! Als hij om half twaalf blaft, kom ik wel weer in slaap, maar om 1 uur wordt het al een stuk moeilijker! :( Vervolgens willen we ook de huiskamerdeur dicht doen als we weg zijn. Gisteren ben ik twee uur weg geweest en in die tijd heeft hij zeker 10 keer aangeslagen! Dat gaat de buren vast irriteren, ook al is het steeds maar kort. Hopelijk tref ik bij thuiskomst dan niet zo'n deur als bij Kenter!:eek:
Bailey voelt zich intussen al behoorlijk thuis. Het is echt een geweldig lieve hond. Hij vindt het heerlijk om midden in de kamer op zijn rug te liggen en als hij dan ook nog geaaid wordt is het genot compleet. Het is echt aandoenlijk, dat hij me al zo vertrouwt, dat ik met één hand zijn kop kan aaien en daarbij zijn ogen afscherm en met de andere bij zijn keel kroelen, zijn blote buik weerloos tegen elke aanval. (l)(l)(l) Hij wil dan ook graag spelen en maait met die grote slungelpoten naar het flosstouw of liever nog probeert hij mijn arm te omklemmen, want daarin is het toch fijner bijten dan in dat touw. Binnenshuis geeft hij niet veel om speeltjes. Sierra bekijkt de boel op een afstandje argwanend. Als de rust is weergekeerd, wil ze nog wel voorzichtig aan dat touw snuffelen en soms sleept ze het heimelijk op haar kleedje, maar ja, wat moet je er dan mee?
Bailey kent nu ook alle deuren en halletjes en weet dat hij voor elke deur moet wachten, wat hij braaf doet. Bij de straten en zebrapaden wacht hij meestal ook redelijk goed. Het woordje "nee" is een toverwoord dat erin gebakken zit. Onderweg zien we nogal wat eenden, waterhoentjes, duiven en ander vliegend gespuis, waar hij zó graag op af wil. Één keer "nee" is voldoende om zijn aandacht van de ene eend naar het andere waterhoentje te laten verschuiven. Maar je moet het natuurlijk wèl in de gaten hebben. Gisteren kwamen we een vrouw in een invalidenwagentje tegen in het park. Ze liet een kleine, zo te zien nog jonge, hond uit. Het beestje schoot op Bailey en Sierra af en ik keek geschrokken toe of zij niet uit haar wagentje werd getrokken. Sierra en Bailey waren vol aandacht, dat dacht ik tenminste, tot de riem uit mijn hand schoot en Bailey achter een eend aan ging. Gelukkig ging hij niet de sloot in en ook de uitrolriem bleef aan de kant. Pfffff, ik zag Bailey en die riem al in het water helemaal verward in de waterplanten. Weer een les geleerd. Nooit zonder zakmes op pad. (I)
Ondertussen heb ik dagelijks wel ergens een kneuzing of pijntje. Gelukkig geneest alles in een paar dagen en heb ik nooit twéé zere polsen of liezen of knieën tegelijk.:D Want Bailey blijft trekken en soms wil hij lekker achter Sierra aan of achter een andere speelkameraad en dan luistert hij gewoon niet. En ik laat hem het liefst niet schieten. We hebben nu een gewone halsband gekocht en hij heeft al een mooie penning met zijn naam en telefoonnummer. Misschien dat we straks gaan proberen of hij los kan. In het bos lopen en altijd aan de lijn, dat is geen hondenleven. @)

Groetjes,

Berdine

Ylona

29 maart 2009, 12:57

Hoi Berdine, joh, wat een mooie en minder mooie ontwikkelingen! Dat Sierra meteen 'om' zou zijn was ook wat teveel van het goede. Daar gaat tijd overheen. En nu blijkt Bailey ook nog es waaks ... Kan ook best zijn dat Sierra daarop reageert hoor, omdat hij aanslaat.

Er is best nog een aantal trucs die je los kunt laten op het aanslaan van Bailey. Maar die weet je zelf allemaal al ... :p:D

Wat geweldig dat het zo'n kroelkip is. En dat Sierra toch met de speeltjes aan de haal gaat, ook al is het maar voor even. Jullie zijn nu een maandje verder ofzo, dat heeft ook zijn tijd nodig.

Hoe gaat het met Sierra en Bailey samen? Zit in hun 'relatie' nog vooruitgang?

Groetjes

eldeedi

29 maart 2009, 13:01

Nou binnenshuis negeert ze hem, of ze likt zijn bek of zijn oren, als ze toevallig naast elkaar staan (en vanochtend ook zijn achterste, haha!). Buiten voelt ze zich duidelijk sterker, zo met zijn tweeën.
En inderdaad reageert ze op zijn aanslaan. Hoor ik op het bandje dat ze is gaan liggen, begint Bailey te blaffen en, hup, gaat ze weer aan het banjeren...

Ylona

29 maart 2009, 13:12

Dussss ... hij geeft haar wel rust, tenzij hij aanslaat. Da's voor haar ook nieuw. Afijn, Bailey zal dus moeten leren dat het volk op de gang geen gevaar is en Sierra zal moeten leren dat aanslaan niet betekent dat er reden is voor paniek in de tent. Gaat even tijd over heen, maar dat gaat goedkomen.

't Was ook te mooi om waar te zijn, dat het zomaar in ene perfect zou zijn ..... Ach, dit gaat jullie ongetwijfeld lukken. Jullie hebben inmiddels zoveel ervaring!!!:cool:

eldeedi

29 maart 2009, 14:34

Ja hoor, we houden de moed erin. Twee weken is ook nog zo kort.

Bailey's eerste losloopwandeling is helemaal perfect gegaan. Hij hield ons goed in de gaten. Ging ie te ver dan riepen we en dan kwam hij ook snel weer terug. Natuurlijk is het een heel ander verhaal als hij een konijn o.i.d. op het spoor komt.
Zijn nieuwe halsband hangt al weer te drogen. Wij hadden de wolkjes boven zijn hoofd als hij ligt te rollen goed geïnterpreteerd: hij ging heerlijk met zijn nek in de viezigheid schuren :D
Sierra vond het in het begin geweldig dat hij los mocht en ook op het eind zijn ze samen even aan het scheuren geweest. (l) Het is wel fijn dat ik eigenlijk op haar niet hoef te letten, behalve als er iemand met een klein hondje aan komt. Ze verdwijnt af en toe in het struikgewas, maar nooit voor lang en ook als ze helemaal uit het zicht is komt ze altijd na een paar minuutjes weer terug.
Bailey vond het zelf natuurlijk ook geweldig. In de afgelopen weken heb ik zijn staart nog nooit zo hoog gezien. Hij vindt ook alle honden even leuk, wat naar mijn eerste indruk, Sierra's jaagneiging de kop indrukt. Maar dat is nog even afwachten.

Dazzle

29 maart 2009, 14:55

Daar wordt men toch helemaal blij van, na het lezen van deze verhalen:D.
En alles op zijn tijd hoor, vind het heel goed gaan voor wat betreft de periode tot nu toe!

Ylona

29 maart 2009, 16:12

eldeedi

31 maart 2009, 15:38

Het was te verwachten: vandaag 's ochtends naar het bos geweest en dan ruikt het daar natuurlijk veel lekkerder dan 's middags. Bailey is er binnen een uur drie keer vandoor gegaan en na een aantal minuten weer teruggekomen, terwijl ik me stond op te vreten. Ja, de reuenbezitters onder jullie moeten daar natuurlijk hard om lachen. Há, na een minuut of vijf alweer terug! Maar het bos is niet zo groot en ik ben bang dat hij bij de rand gekomen de weg oversteekt. De derde keer ging Sierra hem zoeken, liep alleen de verkeerde kant uit. Ze was goed en wel uit het zicht toen Bailey weer terug kwam. Háár hoefde ik maar één keer te roepen en daar was ze weer. Vond het wel leuk dat ze op eigen houtje op zoek ging. (l)
Bailey vindt het evenmin leuk om alleen thuis te moeten blijven. Ik moest vanmiddag met Sierra naar de dierenarts, omdat, toen ze vanochtend de trap af liep, haar linkerachterpoot niet mee kwam. Akelig gezicht!:eek: In het bos had ze vervolgens nergens last van. Thuis doet ze wel wat voorzichtig en ligt alleen op haar rechterzij. Er was zó niets vast te stellen door de DA, ze houdt zich zich zo stijf als een plank. Nu worden er vrijdag foto's gemaakt, omdat ik al vanaf het begin vind, dat het niet helemaal ok is. Soms zakt ze met een knikje door haar onderrug, soms sloft ze opeens met één poot. Telkens maar even en met grote tussenpozen. En vervolgens rent ze weer als een dolle. Er is al een paar keer gevoeld en gekeken.
Thuis gekomen waren Bailey en Sierra door het dolle heen. Sierra viel Bailey zo wat om zijn hals, dus van die kant is de liefde duidelijk.(l) Bailey reageerde wat arroganter. Ik ben meteen het bandje af gaan luisteren en hoor dat Bailey ook een tijdje luidruchtig protesteerde. Vervolgens hoor ik alleen maar gekraak van de kranten op de bank. Meneer heeft sinds twee dagen de bank als ligplaats ontdekt en de kranten maken hem blijkbaar niets uit. Dat worden dus grovere middelen....:D

Groetjes,

Berdine

Ylona

31 maart 2009, 16:19

Hihi Berdine,

Wat een ontdekkingen allemaal hè? Tja, een hondje gaat lekker snuffelen en als de chef binnen een paar minuten weer terug is, zou ik me nergens zorgen over maken. 't Is even wegbijten maar als je eenmaal weet hoe het werkt, maak je je daar niet meer zo druk om. Bo en Tys zijn in het begin even een paar keer lang en ver weggeweest. Mensen, witheet was ik!! Op enig moment riep ik niet meer en liet de heren gaan. Wel zorgen dat ze je af en toe even kwijt zijn (jij hen niet natuurlijk) en ze even moeten zoeken. Daar leren ze van dat ze zelf moeten opletten.

Wat vervelend van Sierra's pootje ... succes met de foto's. Ik hoop dat er niks bijzonders uitkomt. Houd je ons op de hoogte?

En dat Bailey zomaar ineens alleen zonder zijn vriendinnetje achterblijft, da's ook niet leuk natuurlijk. Vooral niet als het de eerste keer is dat het gebeurt. Dat protest kan ik me wel voorstellen. En dat de thuisblijver niet blij reageert bij thuiskomst, da's normaal roedelgedrag. Hier krijgt degene die het lef heeft gehad om alleen met mij op pad te gaan bij thuiskomst flink op zijn kop ter begroeting .....:D

jantina&rené

1 april 2009, 10:30

Oh, toch fijn om te lezen dat het steeds een beetje beter gaat met die 2
Even afwachten hoe het met het pootje van Sierra gaat.
Sierra krijgt natuurlijk wel door dat als Bailey ook los mag ze een leuk race kameraadje heeft en dan wordt de band alleen maar beter.
En inderdaad net wat Ylona zegt: af en toe even verstoppertje spelen werkt als een trein, dan blijven ze veel allerter naar jou toe

eldeedi

3 april 2009, 18:42

Zo ver zijn we nu, na nog geen drie weken (overigens wordt er nog steeds geijsbeerd bij onze afwezigheid):

Heleenstorm

3 april 2009, 19:13

Prachtige foto,joh. Dat zegt toch wel wat.

aljanssen

3 april 2009, 19:35

Mooie foto van een prachtstel.

Chanel

3 april 2009, 19:38

Die foto beloofd een mooie toekomst:)!

Natuurlijk heeft alles tijd nodig, maar vind - zoals je het beschrijft - dat alles best snel de goede kant uit gaat.

Misschien een tip om eens apart met Bailey te trainen in het terugkomen en binnen gezichtsveld blijven. (Vaak is de één op één-verhouding wat directer).

Hoop dat je snel wat meer weet over Sierra's pootje (verstapt misschien?) Beterschap!!!

annebasco

3 april 2009, 20:06

Och wat liggen ze daar lief, ze hebben alle vertrouwen in elkaar, dat komt helemaal goed hoor, dikke knuf van Basco!

eldeedi

3 april 2009, 20:07

Sierra heeft een los stukje bot in haar linkerknie. Niet echt operabel, want vaak wordt de boel daar niet beter van. Ze moet er "mee leren leven".:(
Ik had haar vanochtend al vroeg bij de DA moeten brengen en heb dus alleen met Bailey in het bos gewandeld. Ik heb hem zoveel mogelijk genegeerd. Hij moet mìj in de gaten houden, wat hij ook behoorlijk goed doet, tot op een zeker moment en dan is ie dus echt pleite. Ik hoorde iemand heel ver weg zijn hond fluiten, misschien is ie daar op af gegaan. Na een tijdje ben ik maar gaan roepen, hoewel ik dat niet van plan was, maar het duurde me te lang. Toen kwam hij van een heel andere kant terug. Ongetwijfeld had hij ook nog even zijn konijnenwei geïnspecteerd. Daarna hield hij mij weer een tijdje goed in de gaten. Ik kreeg geen kans om me te verstoppen. ;) In de buurt van de wei, moest ik dan wel steeds roepen en afleiden en na drie kwartier begon hij toch wel moe te worden. Hij wordt binnenkort 6 en bovendien was het erg warm. Op het laatst liep hij gewoon lekker voor mijn voeten. :D
Hij gaat nu ook netjes over de loopplank de auto in en uit en brengt Sierra niet meer in de verleiding om er ook in/uit te springen. Dat komt mooi uit. Alle overbelasting die ik vermijden kan is meegenomen. Die arme kan ook maar beter niet te veel rennen, maar ik vrees dat ze zich daar niet aan gaat houden. :rolleyes:
Groetjes,

Berdine

Dazzle

3 april 2009, 20:17

Prachtig resultaat..... de foto, zegt genoeg!

Ylona

3 april 2009, 21:50

Ondanks alle 'mankementjes' vind ik ook dat jullie als een speer gaan hoor ... wat een heerlijke foto van Sierra en Bailey. Zo knus ...(l)

jantina&rené

4 april 2009, 09:29

wat een mooie foto, dat belooft alleen maar goeds voor de toekomst

Hanneke

4 april 2009, 10:09

Is dat geen heerlijk stel zo en beterschap met haar pootje

eldeedi

7 april 2009, 20:08

Ik ben vandaag voorzichtig, heel voorzichtig, gaan juichen! Vanochtend ben ik 3 kwartier weggeweest en op het opgenomen bandje was alleen 2 minuten geloop en een jammerkreetje te horen. Verder alleen rust en af en toe een diepe zucht. Vanmiddag langer weggeweest en alweer rust in de tent. Zou het echt gaan helpen? Zou Bailey Sierra van haar verlatingsangst afhelpen? Joepie!!!! :-#:-#:-#
En die Bailey is wel een bikkel: Ik had het grote klapraam in de huiskamer open laten staan, want ze vonden het nogal warm in huis. Ben ik dat bandje aan het afluisteren en hoor ik Bailey toch ineens tekeer gaan en dan een mannenstem die "Oh my, oh my", zegt. En nog wat geluiden maakt. Heel dichtbij. Een inbreker bij het raam??? :eek: Die dacht zijn slag te kunnen slaan? Ik heb nog een uur de bibbers gehad, alleen maar van het afluisteren van dat bandje. Pfffff...
Helaas valt er ook weer iets minder prettigs te melden. Vanochtend is meneer achter een ree aangegaan en kwam met bloed aan zijn bek terug. Hij had het spoor al even te pakken in een bosperceel. Ik dacht een konijn of zo, die schiet hier of daar wel in een hol en het is over. Steekt er ineens een ree voor me het pad over. Een heel stuk erachter: Bailey, die dus niet wilde luisteren. Die ree had uiteindelijk zeker 20 seconden voorsprong, want Bailey wist niet zo gauw waar hij de sloot over zou gaan en hij was al na een minuut of anderhalf terug, dus ik neem aan dat hij zichzelf verwond heeft aan de braamstruiken. Ik hoop het! Maar toch....:(
Nou maar hopen dat ie die mergpijp als beloning voor het waken beschouwt en niet voor het ree-vangen.:rolleyes:

Groetjes,

Berdine

Ylona

7 april 2009, 22:11

Giechel ... als het een inbreker is geweest, issie goed geschrokken:D. Ohmy, ohmy, GE-WEL-DIG!!! Dik applaus voor Bailey. En dan stel ik me zo voor dat in de achterhoede van Bailey Sierra voor de rugdekking zorgde ... beetje tiep schrikt zich daar het apelazerus van. LOL!!! Afijn, wie het ook geweest is, die doet het niet gauw nog een keertje weer.

Ja hoor, Bailey gaat voor de rust zorgen. Ben ik absoluut van overtuigd.:p Laten we het gewoon hopen. De tekenen zijn zonder meer goed.

En dat Bailey achter de hertjes aan spurt ... tja ... euh ... issie lang weggeweest? Echt grondig er achter aan gegaan? Of binnen no time ook weer terug? Als dat laatste het geval is, zou ik me er niet al te veel zorgen over maken. Zorgen moet je je pas gaan maken als hij er achteraan gaat en na een uurtje weer terugkomt. Dan is hij er écht achteraan geweest.

Tys vond laatst ook een paar hertjes. Ik schrok me wild. Tys ook want die had die beesten nog nooit gezien in het bos. Afijn, Tys ging er achteraan maar na 10 meter dacht hij ook, ik houd het voor gezien. En het jochie kwam keurig naast me weer het bospad op. Alwaar hij een hele dikke knuffel kreeg. Geen idee of hij wist waarom, maar hij waardeerde het wel. En daar doen we het voor.

Wat ontzettend leuk om te lezen dat het zo goed gaat. En dat Bailey zo geniet. 't Jochie heeft wel lekker veel afleiding zo, met herten en inbrekers. Had 'ie in het asiel allemaal niet, zoveel lol. Ik vind jullie nog steeds geweldig omdat jullie hem een kans hebben gegeven. Hij verdiende het zo, zeiden de asielmedewerkers. En inderdaad, hij verdient het zó!!

vera

8 april 2009, 06:43

Schitterend om de verhalen en de vorderingen te lezen van Sierre en Bailey.
En inbrekers verjagen....wat wil je nog meer......zal heel raar geweest zijn dit te horen :D

Dikke knuffel van ons voor de 2 kanjers.....

annebasco

8 april 2009, 11:38

Prachtig verhaal hoor van die inbrekers, wat stoer van je hondjes dat ze die hebben verjaagd, en mooi om te lezen dat het met Sierra en thuisblijven nu ook beter gaat, het komt helemaal goed!
Knuf voor allebei van Basco!

eldeedi

21 april 2009, 15:09

Vanochtend Bailey voor het eerst bokkensprongen zien maken! Je weet wel, kop in de nek, achterpoten omhoog gooiend en het lijf ongecontroleerd van links naar rechts schuddend. Hij is nu vijf weken bij ons en loopt sinds drie weken los. Tot op heden heeft ie wel lekker lopen rennen, maar dan serieus. Ook Sierra kon hem met haar dolle vijf minuten niet verleiden.
Vorige week nog, dacht ik, ik hou hem voortaan altijd aan de lijn. Was ie weer eens achter een ree aan en stond ik daar weer eens (voor gek met mijn capuchon op, vanwege de muggen :-@) op meneer te wachten. Maar ja, dat is niet leuk hè? Voor hem niet, voor Sierra niet en voor mij ook niet. Dus toch maar weer los. :rolleyes:
Ik zie zo wel lekker vaak een ree of, zoals vanmorgen, een eekhoorn!

Sierra lijkt nu echt goed te reageren op Bailey's aanwezigheid als ze alleen moeten blijven. Gisteren heb ik gewerkt en het is helemaal rustig gebleven: geen gejammer, gebanjer of geblaf. Dat was wel pas de eerste keer tijdens werktijden, dus mijn conclusie is nog wat voorbarig. Maar we houden wel goede hoop!:)

Groetjes,

Berdine

Ylona

21 april 2009, 17:24

Ja joh, gaat helemaal goedkomen. Heeft allemaal even tijd nodig. Heerlijk om te lezen dat Bailey ook steeds meer loskomt.

Vwb het alleen laten en blaffen: ik merk dat je er heel gefocust mee bezig bent. Het zou maar zo kunnen dat de hondjes iets van jouw spanning oppakken op het moment dat jij weggaat. Ik heb eerder ook al berichten van je gelezen dat ze stil zijn gebleven als je een paar uurtjes weg bent geweest. Misschien wordt het zo onderhand tijd om de beestjes samen te vertrouwen en rustig de deur uit te gaan. Mocht er onverhoopt toch wat gebeuren, hoor je dat ongetwijfeld van de buren. Door er zelf iets relaxter mee om te gaan ontstaat misschien meer rust. Ik snap het wel, tenslotte heeft Sierra je meer dan genoeg reden gegeven om te weten dat het niet goed kan gaan, maar hé, ze zijn nu met zijn tweetjes. Tijd om gewoon de jas aan te doen (hoeft eigenlijk niet met dit weer), tas mee te grijpen en de boel lekker de boel te laten. Geen woordjes, geen knuffels, geen stress .... gewoon weg gaan.

Je schreef ook dat ze laatst hebben geblaft omdat jullie een avond uit eten waren geweest. Vervolgens moesten jullie een keer onverwachts de deur uit ... toen waren ze wel stil. Misschien inderdaad vanwege je bedritueel, misschien omdat het onverwachts was en jij geen tijd had om spanning op te bouwen .... ? Ik zeg niet dat het zo is hoor, maar probeer de hondjes en hun gedrag tijdens je afwezigheid wat meer los te laten. Die stinkerds pikken je twijfel zo op hoor.

Als ik eens niet lekker in mijn vel zit gaat dat roedeltje van mij spontaan aan de haal. Als ik ziek ben, me onzeker voel, er stress is ... ik kan er de klok op gelijk zetten, dan gaan de jochies direct muiten. Niet erg hoor, maar als ik last heb van spanning dan willen ze ook nog wel eens dingen uitvreten die ze anders niet in 't heuft halen.

Het gaat allemaal goedkomen. Heb vertrouwen, laat je hondjes merken dat je ze vertrouwt. Moet jij eens kijken wat je daar voor moois voor terugkrijgt ....

eldeedi

21 april 2009, 19:10

Nee hoor Ylona, ik zit echt niet iedere keer gespannen te wachten of ze wel of niet gaan blaffen.
Sinds een paar weken is het al rustig als ik boodschappen ga doen. Die momenten neem ik niet eens meer op. Ga ervan uit dat ze dan rustig zijn.
Als ik naar mijn werk ga neem ik een enkele keer op. Vorige week was ik vrij, dus het was een verrassing dat ze deze week meteen maandags al stil waren. Nu laat ik ze de rest van de week gewoon begaan.
Inderdaad, met Pasen waren we uit eten. Toen had ik absoluut niet verwacht dat ze zo'n kabaal zouden gaan maken. De tweede keer was ik juist daardoor méér gespannen en toen dachten ze dus dat het bedtijd was en hebben alleen maar geslapen.:p Overigens was het duidelijk protestgeblaf en geen jammerblaffen. Een hele vooruitgang!:D
Nee ik ga 's morgens gewoon de deur uit zonder stress hoor. De buren horen het vaak niet eens als ze kabaal maken, omdat het hier helemaal niet gehorig is. Als ze het wèl horen, dan is het dus echt erg. Het is Sierra's stress, die me aan het hart gaat.
Ik denk dat ik dit hoofdstuk binnenkort echt kan afsluiten: Verlatingsangst opgelost met het erbij nemen van de juiste gezelschapshond. Oh, heerlijk!(l)

Ylona

21 april 2009, 22:07

Hoi Berdine,

fijn om te horen dat het zo goed gaat allemaal. Ja, een missertje hier of daar komt wel eens voor. Ben iig blij om te horen dat het voor jezelf ook al zo veel rustiger is. Tuurlijk gaat de verlatingsangst van Sierra je aan het hart. Maar op enig moment moet je er op leren vertrouwen. En dat heb je gelukkig al gedaan ... perfect!

zoals ik al zei: gaat helemaal goed komen ... echt waar!

Groetjes,

eldeedi

29 april 2009, 16:32

Zo, nu gaan we het beleven.... Sierra is loops en Bailey is dan wel gecastreerd, maar hoe "lastig" gaat ie wezen? Voorlopig heeft hij alleen maar voorzichtig gesnuffeld. We staan pas aan het begin, ook in het bos ruiken de reuen nog niet echt aan haar. Daar heeft Bailey voorlopig nog de meeste aandacht van de reuen, haha!

Het was aan Sierra al wel te merken dat ze loops werd. Normaal gesproken loopt ze een eindje achter Bailey aan het kreupelhout in en komt dan weer terug naar mij. Nu laat ze hem geen seconde uit het oog. Ja zeg, heeft ze eindelijk een leuke vent, gaat ie er misschien wel vandoor!:eek: Ze leert nu dus spoorzoeken, want in het kreupelhout raakt ze hem al gauw kwijt, kan hem met haar korte pootjes niet bijhouden. Bailey is al lang en breed terug en aan de andere kant opnieuw in de bosjes verdwenen als zij, met haar tong op haar tenen, aan komt zetten. En hoppa, moet ze hem alwéér gaan zoeken. Total loss was ze gisteren..... Ik hoop alleen niet dat ze hem helemaal volgt als hij achter een ree aan gaat, want haar spoorzoeken vertrouw ik nog niet echt.

Ondertussen gaat het alleen blijven nog steeds naar wens. Zij heeft vandaag maar een paar minuutjes gepiept. Dus dat hoofdstuk sluit ik hierbij af.

Bailey laat zich steeds beter borstelen en "ont-teken". (Alleen tandenpoetsen zit er voorlopig nog niet in.....iiieeek....tandpasta.....!) Moest natuurlijk ook eerst vertrouwen krijgen dat we hem niets ergs aandoen. En als ie al eens beetje begint te mopperen, maak ik er onmiddellijk een spelletje van, waar hij dan grif in mee gaat. (l) Het is echt een schat van een hond! Onbegrijpelijk dat iemand hem weg heeft gedaan!:confused:

Groetjes,

Berdine

jantina&rené

29 april 2009, 16:37

Chanel

29 april 2009, 18:05

Wat fantastisch om te lezen dat het zo goed gaat (wat kun je daarvan genieten hè?)

Hier komt ook wel eens een gecastreerde reu als één van de meiden loops is; nou dat is echt een eunuch :rolleyes: hoor, hahahaha.

eldeedi

29 april 2009, 18:40

Daar zit ik stiekem op te hopen, haha, dat het een echte eunuch is!:D
Alleen heb ik straks een vreselijk gefrustreerd teefje... zij hoopt namelijk op iets héél anders!(l)

Ylona

29 april 2009, 18:46

Daar zit ik stiekem op te hopen, haha, dat het een echte eunuch is!:D
Alleen heb ik straks een vreselijk gefrustreerd teefje... zij hoopt namelijk op iets héél anders!(l)

Ach, dan kom ik toch gewoon nog ff met Tys langs voordat hij geholpen is ... is Sierra zo geholpen hoor:D

Wat ontzettend fijn om te lezen hoe het allemaal gaat bij jullie. All we hoped for .... Ik ben zo blij dat die knul bij jullie terecht is gekomen! Beide partijen vullen elkaar zo goed aan ... wat kun je nog meer wensen. Ik hoop jullie binnenkort allemaal in levende lijve te zien. Kan ik ook live een beetje meegenieten!

vera

1 mei 2009, 09:57

Geweldig hoor, hoe goed het bij jullie gaat!!
Bailey heeft een super mandje gekregen!!!
En Sierra....Ach, moet ff op een houtje bijten...:D:D

eldeedi

1 mei 2009, 13:02

Vandaag wordt Bailey 6 jaar. Hij is +/- mei geboren en wij hebben besloten dat 1 mei zijn verjaardag is.
Ziet hij er niet tevreden uit?

Ebonoss

1 mei 2009, 13:51

:)$PROFICIAT BAILEY!!:)$

:)bEn of je er tevreden uitziet, je hebt dan ook een "gouden mandje" gekregen en het komt je toe want je bent een grote lieverd!

Veel plezier vandaag en nog vele tevreden/gelukkige jaren.

(l)Vette knuf van Ebony

Dazzle

1 mei 2009, 15:07

Van harte GEFELICITEERD!!

Ziet er echt tevreden uit(l), is je ook dubbel en dwars gegund, super plek heb je gekregen!!

Ylona

1 mei 2009, 15:46

Van harte gefeliciteerd! Niet alleen met de verjaardag maar ook dat alles zo mooi samen is gekomen, voor jullie allemaal.

annebasco

1 mei 2009, 16:06

Van Harte Gefeliciteerd en wat een heerlijke luie foto is dat, jij hebt het wel getroffen daar met dat gouden mandje, felicitatieknuf van Basco!

Chanel

1 mei 2009, 16:35

Van harte gefeliciteerd (heel wat boeken gekregen zo te zien....;)).

eldeedi

1 mei 2009, 17:18

Ja hij hoeft zich niet te vervelen!
Bedankt voor de felicitaties!

Sierra had een bijzonder cadeautje voor hem. Zij heeft het maandverbandje uit haar broek getrokken en het in zijn mand gedeponeerd....(l) Stille hint???

Ylona

1 mei 2009, 18:48

MaraJade

1 mei 2009, 18:55

Hey Bailey

Van harte gefeliciteerd met je verjaardag!

Liefs

mara

Sylluca

1 mei 2009, 19:38

Van Harte (l)(l)Bailey!!!!! Ik ben jaloers op al je boeken, NEUZEN.

vera

1 mei 2009, 21:47

Van harte gefeliciteerd Bailey, nog vele gelukkige en vooral gezonde jaren bij je fam.......!!

jantina&rené

2 mei 2009, 09:52

Van harte gefeliciteerd met je verjaardag bailey en wij wensen je nog heel veel gelukkige jaren bij je nieuwe familie
( en dat gaat helemaal goed komen denk ik)

eldeedi

7 mei 2009, 12:59

En vandaag is het Sierra's beurt om jarig te zijn. Ze wordt 4. Haar cadeautje heeft ze 8 weken geleden al gekregen. Dat ligt nu naast haar, die blonde Adonis!(l)
Als minnaar stelt hij helaas niet zo veel voor. Nou, niet zo veel.... zeg maar gerust: niks! Maar als maatje is hij toppie! En vannacht heeft ze in zijn mand mogen slapen! (al lag hij er niet bij..:D)

Groetjes,

Berdine

Hanneke

7 mei 2009, 13:13

Misschien is Baily meer van de herenliefde:D

Dit is toch een geweldig plaatje ,wat ben je een bofferd met zo'n maatje.

annebasco

7 mei 2009, 13:18

Hoi Sierra, van Harte Gefeliciteerd met je verjaardag en wat een prachtig kadootje heb jij gekregen, zo'n goei maatje forever:ccc:, wij wensen jullie een heel fijne dag met heel veel lekkers, prachtige foto van jullie tweetjes in rust, dikke felicitatieknuf van Basco!

jantina&rené

7 mei 2009, 14:31

Hoi Sierra, gefeliciteerd met je verjaardag !!
En Bailey is inderdaad een geweldig kado om te krijgen :)

Knuffel aan jullie allebei

vera

7 mei 2009, 14:54

Hoi Sierra, van harte gefeliciteerd met je verjaardag!!!
En inderdaad.....je hebt een superkado voor je verjaardag gekregen!!!(l)
Nog heel veel goede jaren samen....

Dikke knuf van ons.....

Ylona

7 mei 2009, 18:09

Inderdaad, Sierra heeft een reusachtig cadeau gekregen ... Gefeliciteerd!!!(l)

MaraJade

7 mei 2009, 21:30

Hey Sierra

Van harte gefeliciteerd met je verjaardag.

Mara en Beau

Sylluca

7 mei 2009, 21:57

Van Harte Sierra (l)(l)en natuurlijk nog vele jaren samen met je dikke vriendje Bailey!!!!!:):)

Chanel

7 mei 2009, 23:38

Gefeliciteerd met je vierde verjaardag Sierra!!!

(Een goeie vriend is veel meer waard dan een vluchtige minnaar hoor(I), afijn, daar ben je inmiddels achter denk ik:D)

Dazzle

8 mei 2009, 13:42

Alsnog van harte gefeliciteerd met je 4e verjaardag!!!

SilviaS

20 mei 2009, 23:14

Wat een leuk topic om te lezen!
Je schrijft het allemaal zo boeiend op; de wolkjes boven Baileys' kop met
visioenen van rondwoelen in de grootste viezigheid, Sierra die - heel subtiel :D - haar maandverbandje in Baileys' mand dropt...
Heerlijk om te lezen dat het gaandeweg steeds beter gaat met die twee.
Heel veel plezier met jullie kanjers!

Groetjes,
Sylvia en een :)$ van Buddy

eldeedi

21 mei 2009, 14:19

Sierra's loopsheid zit er zo'n beetje op. Wat is dat fantastisch gegaan! Bailey heeft af en toe wat gesnuffeld en soms een beetje gelikt :eek: maar verder had ie geen interesse.
Sierra was deze keer ook kalmer dan de vorige. Op de hoogtijdagen geen geloei van "Ik wil een leuke vent. Ik met NU naar buiten!!!!!!" Misschien vond ze dat ongepast nu er een knappe vent in de kamer zat. (l)

Ze hebben nu de keus uit 3 manden. We hebben er nog een klein mandje bij gezet, want we waren nieuwsgierig of een hond liever krap ligt dan royaal. Daar zijn we nog niet achter. Bailey geeft de voorkeur aan Sierra's mand (middel), maar krult zich regelmatig op in de kleine. Geen gezicht! Sierra heeft ook het liefst haar eigen mand, maar neemt wat over is en ligt dus meestal in de grote mand van Bailey. Zelden in de kleine mand. Voorlopige conclusie: Sierra ligt het liefst in een mand die past, en Bailey liever iets krapper. Het kan natuurlijk ook zijn, dat die mand an sich gewoon prettiger is. Hij is behoorlijk rond i.p.v. ovaal.

Het alleen zijn gaat nog steeds naar wens, al vindt Bailey het ook niet leuk. Op een gegeven moment wilde hij 's morgens niet meer eten (misschien laten ze me wel weer alleen). En hij was al zo mager. Toen heb ik het ochtend- en het avondvoer omgedraaid. Dus 's morgens vers vlees en 's avonds brokken. Vlees is veel lekkerder en nu gaat alles dus schoon op.

Een minpuntje: hij kan niet meer los in het bos. Er zit toch wel erg veel jachthond in Bailey en toen hij de smaak te pakken had was hij constant de hort op, achter de reeën aan. Die beesten zitten echt overal, zelfs in het hele drukke losloopgedeelte. Volgens Wikipedia zijn de reeën tussen september en april voornamelijk 's nachts actief en de andere maanden ook overdag. Vanaf september gaan we weer proberen of ie los kan. De reekalfjes zijn dan ook al weer wat groter en dus veiliger voor ons gele monster.:D

Desondanks zijn we nog steeds blij met dit eeuwig ruiende watje...(l)

Henk&Boyke

21 mei 2009, 14:34

Schitterend om dit te lezen, bovenal dat het zo goed gaat met Bailey.
Achter de reeën, dat is een instinct, ik heb hier ook zo'n exemplaar, konijnen maar door maanden training(her opvoeden) is het eruit.

Voor Bailey's veiligheid is het beter om hem aam te lijnen.

dikke knuffel aan je duo

Ylona

21 mei 2009, 14:58

Achachach .... wat heerlijk zoals dat gaat ... en tja, zoals elke hond blijkt dus ook Bailey een minpunt(je) te hebben .... Nou heb ik dat zelf absoluut niet met mijn hondjes, ze zijn allevier super en nooit problemen mee :p. Maar goed, heerlijk dat jullie (incl Sierra) zo blij zijn met Bailey. Andersom zal het absoluut ook het geval zijn!

annebasco

21 mei 2009, 15:36

Fijn te lezen dat het zo goed gaat met die twee, dikke knuffels van Basco!

eldeedi

21 mei 2009, 19:48

Henk&Boyke

21 mei 2009, 20:04

Ja Henk, ik heb ook aan training gedacht, maar ik zie nog niet hoe ik dat zou moeten doen. Dan moet ik hem alleen meenemen en dan schiet Sierra thuis onmiddellijk weer in de stress. Per slot van rekening is Bailey hier vanwege Sierra's verlatingsangst.
En ik zou de polder in moeten, daar zie je beter wat meneer van plan is en doet. In het bos is hij meteen uit het zicht.
Een cursus is praktisch ook niet haalbaar omdat ik toch regelmatig in het weekend moet werken en mijn man ook heel vaak weg is. Ik zou dan weer teveel lessen missen.
Daarbij mijn twijfel.. hij is al 6 jaar. Krijg je het er nog uit? Als er dus echt jachthondenbloed in hem zit?

Heel moeilijk, volharding, liefde en heel veel geduld gevraagd.
Dan hebben we het nog niet over het uitdagen:cool:, iedere keer weer iets verder lopen of achter je gaan lopen en uit je rug wegschieten.

Ik heb veel tijd om te trainen, train hem zelf omdat ik mijn "stinkerd" beter ken als een ander. Heb een jachtfluit aangeschaft en ben daar ook me bezig.

Cathy is mee gaan wandelen vanmiddag en die was meer dan verbaasd hoe die kleine donderstraal luistert, Flemming
wilde achter eenden aan, maar laten blijven met een fluitsignaal, perfecte
uitvoering, beloond en een knuffel. Dus resultaat komt er langzaam aan maar is een Bouvier met al zijn eigenwijsheid en houten oren:D

Wat Bailey betreft, ik denk wel dat je het eruit krijg maar met heel veel training, anders toch aanlijnen.

Ik vind het leuk om je verhalen te lezen en dat Bailey een mooi leven heeft
gekregen bij jullie met zijn Sierra.

Ik heb ook gehoord van mensen die meerder boefkes hebben dat ze elkaar gaan copieëren, dus voordat je weet loopt Sierra haar voorbeeld achterna.
Achter twee boefkes zoeken:)b

Dikke knuffel aan je boefkes en een vette:)$ van Flemming

Sylluca

21 mei 2009, 20:32

Bretta loopt al veel meer sporen te snuiven als de Schnauzen, vooral konijn!!!! Ik had vroeger Elandhonden, ELANDjacht, en woonde op de veluwe!!! Ze gingen het spoor volgen en kwamen echt wel, zonder hert, na een tijdje weer terug op het spoorvertrekpunt. Ze luisterden voor de rest redelijk goed, behalve in de wildtijd. Op vreemd wildterrein hield ik ze wel vast. Wat zit er in Bailey, een retriever, staander of een ander soort jachthond??? Als je dat weet kan je hem misschien beter trainen, is maar een(I)(I). Kijk bv. een Elandhond blaft het wild aan, stopt het, dan moet de jager komen etc., hij valt geen wild aan. Een retriever wil apporteren, een staander stoot het wild op en staat. Een windhond, jaagt opzicht en grijpt het wild. Nou ja, veel sterkte en plezier, en fijn dat ZE het zo goed hebben samen. KNUF.:)$(l)

mariella

21 mei 2009, 21:31

eldeedi

21 mei 2009, 22:08

Helaas hebben we geen flauw idee wat er in Bailey zit. In zijn paspoort staat herder/Lakense herder. Maar de eerste eigenaren waren ook niet zo goed op de hoogte. Zijn geboortedatum is +/- mei... Ik denk dat ze het allemaal niet belangrijk vonden.

We hebben van mensen op straat al van alles gehoord wat er eventueel in zou kunnen zitten: golden retriever, Ierse wolfshond, Anatolische herder, terrier. Alle rassen zijn al voorbij gekomen. Hij is veel groter dan een kruising herder/ Lakense herder zou kunnen zijn. En een bouvierkruising, waarvoor hij in het asiel werd versleten, mwah, misschien vanwege zijn grootte.

Zodra hij buiten komt is hij vreselijk alert op alles waarop hij zou kunnen jagen... duiven, eenden, kauwen, katten, konijnen. Aangelijnd laat hij zich goed afremmen wat het vliegend gespuis betreft. Wat de vierpotigen betreft kost het moeite. Hij laat zich niet afleiden met koekjes, complimentjes of wat dan ook. Alleen een bal is nog interessant, maar dan eentje waar al mee gespeeld wordt. Zou ik een bal pakken op het moment dat ie meent een konijn te zien, dan hoeft het niet meer. Maar helaas is een bal meenemen ook geen optie. Al bij één keer gooien neemt hij hem mee het struikgewas in en geen schijn van kans dat ie hem nog gaat zoeken. Alleen meelopen met iemand die een bal gooit en een hond heeft die die bal ook weer terug brengt, dat vindt ie leuk. Hij rent gewoon mee, pakt zo'n bal even vast en laat hem weer liggen. Dan gaat ie ook niet op zoek naar sporen.

Op zich luistert hij wel erg goed, komt meteen als hij geroepen wordt, zij het ongeduldig en meteen klaar om weer weg te rennen. Maar als hij een spoor oppikt, dan duurt het wat langer voor hij komt en als hij iets ziet wegrennen..........dan kan ik het mooi vergeten. Hij is tot nu toe telkens wel na een minuut of 10 weer teruggekomen. Maar er kan van alles gebeuren en ik weet dus ook niet, wat ie doet als hij iets te pakken krijgt.

Sierra zal niet met hem mee gaan jagen. Daar ben ik niet zo bang voor. Kleine hondjes opjagen, dat doet ze soms, maar dat is altijd vlak bij mij in de buurt. Bovendien houdt ze Bailey niet bij. Ze is ook niet zo'n actieve hond. Ik weet niet in hoeverre ze afgeremd wordt door haar slechte knie. Ze rent soms heel even achter hem aan, want ze wil wel graag sàmen rennen. Als spel. Bailey heeft helemaal geen zin in samen rennen, ziet Sierra gewoon niet staan. Spelen met andere honden doet ie ook nooit. Jàgen, dat wil ie... :(

Henk&Boyke

21 mei 2009, 22:11

Knap hoor Henk dat je dat er zover al eruit hebt gekregen of in ieder geval je hem zo onder controle hebt dat hij terug komt.
Geen loslopend eten meer dus... voor stinkerd ;)
Zal hij wel flink balen.
Zal je eerdaags wel een bosje bloemen aangeboden krijgen van alle nijnen in Belgie :)b

Zijn bijnaam is niet toevallig "stinkerd", veel te slim.
Vanmorgen om 05:30 de polders in, barstte van de konijnen maar hield hem kort bij me. Ik kreeg het warm, deed mijn trui uit en weg was ie, fazant, veel kabaal. Daarna vlogen de konijnen uit het riet. Binnen no-time
was ie weg. Je moet constant uitkijken en hem onder controle houden, ik ruik de konijnen eerder als hij zodat ik daar op kan reageren.

Ik liep door, blies op de jagerfluit en kwam ie aangesprint, sprong in een sloot, drinkehh en ging liggen.
Lekker verder gewandeld en hem dichtbij me gehouden zodat controle er kon zijn.

Maar hier in de polders, zeker zo vroeg is het heerlijk vertoeven, helemaal alleen met je boefke in de natuur.

Maar in een bos zoals Eldeedi, met een Bailey die hem ook gaat pleitte, is andere koek. Maar heerlijk om ook zijn streken te lezen, net zoals de verhalen van Alma, een pracht meid(l).

Ylona

21 mei 2009, 22:16

Persoonlijk houd ik ook wel van een beetje eigenwijzigheid .... moet wel, met Tyssie .... (l)

En inderdaad, de verhalen zijn geweldig toch? Flemming, Bailey, Tys ... die namen vergeet je nooit meer!

eldeedi

21 juli 2009, 17:58

Vandaag heeft Bailey voor het eerst gezwommen, sinds hij bij ons is, maar zo te zien deed ie dat vroeger ook niet vaak. Na de wandeling vanmiddag liet ik ze nog even drinken bij een strandje in het riviertje de Mark. Ik liet Sierra los, want Mira was er en daar wil ze nog wel eens een beetje mee rennen. Officieel mogen ze daar niet los, maar een beetje risico moet je soms nemen.
Al snel kwam hondje Scotty erbij en diens vrouwtje had een bal, dus Bailey was niet meer te houden. Die dan ook maar los, geen katten of reeën in de buurt? ok, dan kan ie.
Scotty was de enige zwemmer van het stel en moest steeds zelf zijn bal halen. De rest dabberde in het ondiepe onder luidkeelse aanmoedigingen en probeerde hem dan de bal afhandig te maken zodra hij in de buurt kwam. Er kwam nog een wit hondje bij en twee Jack Russells die aangelijnd moesten toekijken, maar zich qua geluid niet de minsten toonden.
Af en toe kwam de bal net even verder dan het ondiepe en dan deed Bailey ook een poging om hem te pakken en hij ging dus al snel een keertje koppie onder. Maar fanatiek als hij is als het om ballen gaat, waagde hij zich steeds verder, wild met zijn poten slaand. Toen hem dat twee slagen lukte durfde hij wel een stukkie verder en ploegde maar meteen naar de overkant. Ik stond het met angst en beven aan te zien, de handen in de zakken om in een noodgeval gauw mijn telefoon en sleutels er uit te kunnen gooien en een reddingspoging te ondernemen. Maar hij leerde snel. Terugkomend zwom hij al veel rustiger. Pffff. Nu nog conditie opbouwen.
En nu heeft ie opeens mooie krullen! Pardon een mooie watergolf.:confused: Zijn rug en flanken waren vanochtend nog helemaal glad. Hij lijkt warempel wel een echte Lakense herder.
Ook Sierra had natuurlijk de nodige waterschade, minstens tot aan haar buik nat.....:( Wie weet waagt die zich ook nog wel eens verder. Deze lol is in elk geval voor herhaling vatbaar!

Ylona

21 juli 2009, 18:11

Gewéldig!!! Kan Bailey eindelijk ook weer eens lekker los, en dan nu zwemmen voor de conditie ipv lopen. Heerlijk.

En ontzettend leuk geschreven, dat ook. Met plezier gelezen!

eldeedi

21 juli 2009, 18:20

jantina&rené

21 juli 2009, 18:38

oh dat zwemmen is zo fijn voor ze met het warme weer...
Ik heb hier ook 2 erica terpstra's...:D:D
Komt met Sierra vanzelf als ze wil, je moet niet dwingen, dan krijgen ze juist angst

Henk&Boyke

21 juli 2009, 19:04

Dank je!

Bailey mag wel dagelijks los op het uitlaatveld hoor. Daar gaan we dan ballen gooien. Alleen als het zo warm is ligt hij meer op zijn bal te kluiven dan dat hij er achteraan rent.
Nog effe....dan gaan we het in het bos weer proberen. Ik heb nu al het idee - te zien aan zijn gedrag - dat er minder reeën zijn.

die bailey is ook een leuk potret, maar eenmaal genoten van het jagen
er zijn meer beessies die leuk zijn, kan wel zeggen met mijn 'stinkerd" ik toch al enige ervaring heb opgebouwd.

Maar het is heerlijk te lezen dat het zo lekker gaat met Bailey en Sierra
maar pas op met dat weglopen. En in het jachtseizoen, dan maar aan de lijn.

eldeedi

21 juli 2009, 19:04

Oh ik ga zeker niet dwingen. Sierra heeft een los stukje bot in haar knie, dat een keer een blokkade veroorzaakte bij het de trap aflopen. Traplopen doen we sindsdien niet meer, en met lopen merk ik niet veel aan haar. Maar stel dat die poot blokkeert tijdens het zwemmen. :eek: Nee ik forceer niks!

Chanel

21 juli 2009, 19:54

Wat een leuk geschreven verhaal over de "eerste zwemles".

Hier willen de dames niet zwemmen. Beetje aan mezelf te danken toen ik een boef had die in elk plasje, watertje of modderpoel dook, vies, schoon, zomer of winter en ik dacht: "ga de volgende niet leren zwemmen". :rolleyes:

nic

21 juli 2009, 19:56

eldeedi

21 juli 2009, 20:00

Ach, die arme Bailey! Dat zo'n heerlijke middag zo moet eindigen: het ONWEERT! en Bailey heeft zich verstopt in de w.c.......(l)

annebasco

21 juli 2009, 20:47

Och arm, wat sneu nou toch. Net zo'n prachtig verhaal van het zwempartijtje en nou dit er achteraan. Hele felle flitsen en grote knallen, Basco en ik liepen er midden in, helemaal kliedernat, allebei tot op de huid. Gelukkig is hij niet bang van onweer maar regen vindt hij zoveel te erger.
Maar nu is het weer minder dus ik denk dat Bailey zo wel weer uit zijn schuilplaats tevoren komt. Dikke natte knuf van Basco!

kenter

22 juli 2009, 12:12

Haha, ik was net naar bed en toen kwam er vanuit het niets gewoon 1 hele harde knal onweer...Rowan stond met stramme poten , alle 4 tegelijk te springen, geen gezicht zei Piet ( hij bewoog alleen zijn tenen..) en blaffen..alle drie..ze maakten meer lawaai dan die onweersklap..;)

eldeedi

31 augustus 2009, 15:30

Sinds een paar dagen mag Bailey weer los tijdens de boswandeling. FEEST!
Hij schiet er als een pijl uit een boog vandoor, Sierra in zijn kielzog. Hij racet als een gek door de struiken en het kreupelhout, hopst als een namaak-ree door de varens. Ondanks mijn angst dat hij er vandoor gaat moet ik toch lachen. Het is zo'n mooi gezicht! Soms blijven ze wat achter, maar als ik fluit, komen ze tamelijk snel op HSL- snelheid langs me heen gedenderd. Sierra vindt het ook prachtig.
Dit duurt maar zo'n 10 minuten. Dan is ie bekaf. De rest van de wandeling blijft ie wat dichter in de buurt. En we hebben nog geen ree gezien.....voorlopig.
Natuurlijk bouwt hij zijn conditie weer snel op en ook aan zijn vrijheid gaat hij weer wennen. Vandaag heb ik me dus maar eens verstopt. Ik moest Sierra wel vasthouden, want die gaat dan op het pad staan wijzen: "Ze zit hier!!" Ik stond vlak bij een grote plas en toen hij in volle vaart terug kwam, zag hij in zijn aanloop om over die plas te springen, mij en Sierra staan, hield wat in, en kwam met vier poten: Plons! in de plas terecht. De modder zat tot achter zijn oren!(l)
Verder is hij tijdens het laatste onweer zomaar bij ons blijven liggen! Het was wel geen zwaar onweer, voornamelijk wat gerommel, maar wie weet, gaat hij er toch minder bang voor worden. Ik weet niet of dat nog kan op zijn leeftijd. We wachten het maar af.

Groetjes,

Berdine

jantina&rené

1 september 2009, 11:59

leuk...:D:D

eldeedi

1 september 2009, 12:28

Ik vrees dat het alweer uit is met de pret.
Vanochtend is hij er weer vandoor gegaan en dit keer heeft hij Sierra meegenomen.:(
Sierra kan hem echter niet zo goed bijhouden en zij is slecht in spoorzoeken. Ik was doodsbenauwd dat hij haar kwijt zou raken. Ik heb een minuut of vijf gewacht en ben daarna gaan zoeken, zigzaggend over de paadjes in de richting waarin ze verdwenen waren. Ik heb 20 minuten lopen fluiten, mijn oren tuiten nòg!:D
Toen zag ik ze eindelijk aankomen, Sierra een paar honderd meter achter hem aan. Allebei total loss. Ze waren zó moe, dat ze niet eens konden drinken.(l)
Ik weet niet of ik voldoende moed heb, om hem nog eens los te laten. Sierra hangt inmiddels zo aan Bailey (dat is wel heel mooi, natuurlijk) dat ze hem dus door dik en dun volgt.

Ylona

1 september 2009, 13:04

O jee, o jee .... Wat zul je geschrokken zijn Berdine ... zei ik zachtjes gniffelend ...

Ik lach je niet uit hoor, maar ik herken die fratsen inmiddels. Hier ook twee van die verschrikkelijke uitvreters. Het allerbeste wat je kunt doen als het toch weer gebeurt, is blijven staan waar je staat. Dan weten ze het beste de weg weer terug te vinden (geur). Als je blijft roepen, houden ze contact met je en denken de heren en dames dat ze nog wel even weg kunnen blijven want hé, ze horen je nog dus je staat er nog. Muisstil op dezelfde plek blijven staan, hoe ongemakkelijk ook, het is niet anders ... Behalve als ze onderweg wat schapies vinden natuurlijk! :D:p

Bij Bo en Tys zijn het periodes. Ze gaan ook weer over. Maar het is wél vervelend. Als je het niet meer aandurft, is Bailey aan de lijn inderdaad de enige optie. Of oefenen, heel veel oefenen, zoals Henk van Boyke...

Ik vind het wel geweldig om te lezen dat Sierra zo'n enorme makker gevonden heeft in Bailey.(l) Daar was het tenslotte allemaal mee begonnen! Nu de rest nog ...:D

eldeedi

1 september 2009, 13:22

Ylona

1 september 2009, 13:30

Ja voor die schapies was ik bang. Dat betekent voor Bailey: iemand met een bal en voor Sierra een leuk hondje om mee te spelen/op te jagen. Als ze dan met de eigenaren meelopen weet ik niet waar ze eindigen....
Zeker Sierra, losgeraakt van Bailey gaat dolen. Die vindt me als ik muisstil sta niet meer terug. Als hij nou alleen op pad was gegaan, was ik gewoon op mijn plekje blijven staan. Maar Sierra moet ik gaan zoeken. Lastig hoor, zo verschillend! Hoe doe jij dat met 4? Nou ja, in zekere zin heb je er maar 2: 2 stelletjes. :D

Sam en Jip heb ik geen omkijken naar ... was vroeger ook wel anders hoor, maar tegenwoordig kan ik blind op ze vertrouwen. Daarom kon ik Jip ook achterlaten op zijn plekje terwijl ik ging zoeken naar Tys. Hoef ik me geen zorgen over te maken. Bo en Tys ... tja ... blijven staan en wachten tot ze terugkomen .... het was een hele tijd over maar tegenwoordig moet het kennelijk weer. Gelukkig kan Bo niet zo ver met dat artrose lijf van hem, maar toch ... Ik heb geleerd me wat minder zorgen er om te maken. Ze komen wel weer terug. En ze zijn niet zo gek dat ze echt afdwalen. Die zekerheid heb ik inmiddels. Behalve met schapies. Maar goed, dat heeft Tys inmiddels ook al een beetje afgeleerd na die aanvaring met dat schrikdraad.

Henk&Boyke

1 september 2009, 13:38

Eldeedi,

Ik zou maar goed gaan uitkijken, ik heb hier ook zo'n exemplaar lopen die er tussen uit boeft(muist).
Wat Ylona schrijft 'op de plaats blijven" is waar.

"Stinkerd"was vorig jaar ook weer achter de konijnen aan, ik een stukje verder gelopen de dijk op of ik hem zag, "dus niet" Ik terug naar de plaats waar hij vertrokken was en "stinkerd"zat heerlijk in het gras te wachten. Positief nieuws, na hooguit 2 minuten was hij terug gestoven.

Sinds het voorjaar (op de velden kan ie niet meer, beplant) train ik met een lange lijn van 15 meter. Gaat ie verder, fluit ik (hondenfluit), loopt ie door en klein tikje op de lijn en meneerke staat stil.

Op de duikers staat "stinkerd" over de velden te turen, dus fluitsignaal, interactie, dacht het niet:(, compleet gefixeerd of er iets te zien is.
Dus weer een fluitsignaal, geen reactie en lichte ruk aan de lijn, beweging:)b, twee meter naar rechts.

Dit vele malen herhaalt, fluitsignaal, omkijken, gebaren commando of soms mijn stem. Nu loopt Flemke los, één keer fluiten en hij loopt naast me,
er is vooruitgang maar één boef maakt nog geen zomer..
Zelfs fietsers loopt ie niet meer achterna of valt naar ze uit, toch blijft het opletten maar resultaten zijn zichtbaar.

Veel oefenen, geduld en laat Bailey niet meer los, zeker het feit dat straks ook het jachtseizoen weer begint.

Als Flemming, los loopt en hij reageert niet direct, lijn ik hem aan en loop terug, daarna mag hij weer los, ritueel herhaalt zich zoveel dat mijn naaste buurvrouw, 500 meter verder op, naar buiten kwam of ik iets kwijt was:p,
nou nee, ben mijn boefke aan het trainen.

Wat ik heb geleerd is dat interactie het belangrijkste is, maar zo eigenwijs als die boefkes zijn.......... geduld,(l), belonen en hopen dat het ooit goed komt:)b

Runo

1 september 2009, 13:59

Maar je staat natuurlijk doodsangsten uit als zo'n boef ineens de wereld uitloopt... brrrrrr...

Jaren geleden heb ik zo een bouvier gevonden!

Ik had toen een krantenwijk en zag op een morgen een mevrouw met klein hondje aan riem en prachtige boef los ernaast. De boef kwam bij mij snuffelen en knuffelen en ik zei opgewekt: "o, mevrouw, wat hebt u een schitterende bouvier!" Waarop die mevrouw: "Hij is helemaal niet van mij, hij is gewoon achter me aan gelopen!" en ze verdween met een boos gezicht door een tuinhek.

Daar stond ik, met een fiets en 100 kranten en een mij onbekende boef... wat te doen? Beest liep vriendelijk met me mee. Was niet te bewegen weer naar huis te gaan. Verdwaald? Maar ik kon hem niet meenemen: ik had zo'n idee dat onze eigen boef het niet zo leuk zou vinden als ik met volwassen concurentie thuis zou komen. :eek:

Dus ben ik eerst maar gaan vragen bij de plaatselijke dierenarts (praktijk was om de hoek) of ze hem daar kenden en wisten waar zijn baasje woonde. De vrouw van de dierenarts deed welliswaar de deur open, maar had duidelijk geen zin om op zaterdagmorgen meer te doen als dat. "Breng hem naar het asyl!". Heel onvriendelijk.

Dat vond ik eng, want boef en ik moesten samen een drukke weg oversteken om bij het asyl te komen. Maar er zat niets anders op. Dus heb ik de boef naar het asyl gebracht.

En kwam uiteindelijk thuis met heeeeeeeeel veel boze telefoontjes, want natuurlijk waren alle kranten te laat....

Maanden later zag ik die boef ineens weer lopen! Dit keer aangelijnd. Ben er op af gestuiterd. "Bent u die mooie boef soms een keer kwijt geweest?" En inderdaad. Wat bleek? Die man had stad en land afgezocht, had de politie en tig keer het asyl gebeld. Uiteindelijk hadden ze daar gezegd: ja, er is hier vanmorgen een boef binnengebracht. Wilde de man natuurlijk zijn hond op gaan halen. Maar nee hoor - dat ging zo maar niet. Want het was intussen zaterdag 12.05 uur en om 12.00 uur ging het asyl dicht en dat bleef dicht tot maandagmiddag. Dan kon hij komen, eerder niet. En hij kreeg zijn boef alleen mee, wanneer hij de rekening voor drie dagen pension in het asyl kontant betaalde... :-@

Wat een ellende.

Kort en goed: dat eindeloze trainen met zo'n hond is volgens mij de inspanning dubbel en dwars waard!

eldeedi

1 september 2009, 16:41

Aardig van jullie om zo mee te denken. Maar Henk, jij hebt Flemming van pup af aan getraind, toch? Bailey was al 5 toen hij bij ons kwam. Ik denk dat dat het probleem wat ingewikkelder maakt. Bovendien is hij meer herder, dan boef, ik weet niet of dat nog verschil uitmaakt.
Een lange lijn van 15 meter zit in no time vast in de struiken. Kleine rukjes ter correctie kan ik hem niet geven. Als ik een loei van een ruk geef, trek ik mezelf haast ondersteboven en Bailey houdt heel eventjes zijn pas in.:D Hij is gewoon te sterk voor mij. Belonen als hij terug komt? Hij negeert de koekjes of wat dan ook en een knuffel is op zo'n moment ook op zijn best "te verdragen". Even aangelijnd houden als hij op het fluitsignaal niet meteen terug komt doe ik wel. Vanochtend heeft het (nog) niet geholpen, haha.
Zoals gezegd ben ik alleen gaan lopen en fluiten om Sierra. Die moest naar mijn idee allang afgehaakt hebben en die weet me dan niet meer te vinden. Bailey komt inderdaad wel terug op de plek waar hij mij achtergelaten heeft. Ik had ook gedacht dat hij, net als in de vorige periode, er af en toe gewoon alleen vandoor zou gaan, maar niet dat hij Sierra mee zou nemen. Dat maakt het wat lastiger.
Er wordt volgens mij niet gejaagd in deze bossen. Ik heb tenminste nog nooit waarschuwingsbordjes gezien bij de wandelpaden. En het eerste stuk - daar waar hij er vandoor gaat - is hondenlosloopgebied.
Want anders....inderdaad. Zelfde kleur als een ree en als ie er dan ook nog zo bij hopst....oeioeioei.....:eek:
Ik vind het geweldig wat jij met Flemming hebt bereikt. Ik zie het hier zover niet komen. Ik heb er ook niet voldoende tijd voor.

Ja Runo, heel veel mensen zijn kwaad als ze de kosten voor het asyl of het ophalen moeten betalen. In plaats van dat ze dankbaar zijn. Ik vind dat je het goed hebt aangepakt. De hond was tenminste veilig. Het zou een mooi "goed nieuws" berichtje geweest zijn voor de krant van de volgende dag!

Groetjes,

Berdine