Volledige versie bekijken : Na ruim 10 jaar allergisch voor de hond ???
harley
8 april 2009, 23:02
Hedenavond kreeg ik onderstaand verzoek per email , na ruim 10 jaar allergisch worden voor je bouvier , lijkt mij vrijwel onwaarschijnlijk , hoe denken jullie daarover. ???
Ik heb de naam bij het bericht verwijderd .
Hallo,
Ik ben F. en ben eigenaar van ........ . Jaimy,
Onze boef komt uit jullie kennel zo,n 10 jaar geleden.
Nu blijkt na enkele jaren dat mijn vrouw allergisch voor honden is..
Ik snap dat veel mensen niet zitten te wachten op een 10 jaar oude bouvier, maar we moeten echt een ander plekje voor haar gaan zoeken.
Ik wil natuurlijk dat het nieuwe adres een goed adres is en hoop dat jullie mij daar mee kunnen helpen. Misschien dat jullie in contact staan met mensen die het geen bezwaar vinden om een gezonde en vreselijk lieve bouvier voor nog enkele jaren te verzorgen.
Ik hoop snel iets van u te horen...
vriendelijke groeten,
F........
Hoi Henk,
Of zoiets waar is dat weet je nooit, een allergie kun je opbouwen. Het pleit wel voor hun dat ze jou vragen te bemiddelen en dus wel het beste met de hond voor hebben...
Als ze hem gewoon kwijt willen hadden ze hem of naar het asiel of op marktplaats kunnen zetten... Of nog erger....
Kathy
8 april 2009, 23:15
Een allergie kan echt na jaren en jaren optreden
loraine
9 april 2009, 06:28
Een allergie bouw je echt op door de jaren heen.
Dat mijn man thuis woonde niets aan de hand, hond in huis, ging nog steeds. Na een paar jaar werd hij ziek, bleek het allergie te zijn. Daarna ging het toch "weg". Werd er niet meer zo ziek van.
Gingen wij samenwonen en dat hij toen bij zijn ouders op bezoek kwam, werd het erger. Direct een reactie op de hond.
Je kunt een soort van "immuunsysteem" opbouwen, wanneer je er dagelijks mee te maken hebt. Geldt natuurlijk niet voor iedereen.
Met onze boef merkt hij niets totdat ik de hond borstel!!!
Die mevrouw kan dus eventueel ook nog een immuunsysteem hebben, zo niet, dan wordt ze ziek van de hond.
Dazzle
9 april 2009, 07:32
Het is heel goed mogelijk dat een allergie zich ontwikkeld en na jaren zich pas openbaart.
Krijg zeker de indruk dat de mensen het beste met hun hond voor hebben, door (na zoveel jaren) contact met jullie op te nemen en niet een andere weg te bewandelen.
Vind ik juist een pré!
mariella
9 april 2009, 07:50
Ik weet uit eigen ervaring dat een allergie zich ophoopt in je lichaam.
Je bent je hele leven allergisch voor iets of een bepaalde stof en je lichaam weert zich daartegen.
Daar merk je niks van.
Op een gegeven moment ben je zo vaak (in dit geval een hond) met die stof in aanraking geweest dat je lichaam zich er niet meer tegen kan weren.
En dan pas merk je zelf dat je allergisch bent voor iets
Ik heb vroeger in een dierenhotel gewerkt en had nooit last en na een tijdje brak t me aan alle kanten uit
Het kan dus wel
mariella
9 april 2009, 07:56
Een allergie bouw je echt op door de jaren heen.
Dat mijn man thuis woonde niets aan de hand, hond in huis, ging nog steeds. Na een paar jaar werd hij ziek, bleek het allergie te zijn. Daarna ging het toch "weg". Werd er niet meer zo ziek van.
Gingen wij samenwonen en dat hij toen bij zijn ouders op bezoek kwam, werd het erger. Direct een reactie op de hond.
Je kunt een soort van "immuunsysteem" opbouwen, wanneer je er dagelijks mee te maken hebt. Geldt natuurlijk niet voor iedereen.
Met onze boef merkt hij niets totdat ik de hond borstel!!!
Die mevrouw kan dus eventueel ook nog een immuunsysteem hebben, zo niet, dan wordt ze ziek van de hond.
Hoi Loraine,
je bent meestal allergisch voor de huidschilvers daarom heb je er de meeste last van als je je hond kamt.
Pakkie
9 april 2009, 08:18
Toen Freddy en ik net een stelletje waren hadden we het er al een tijdje over dat we een hond in huis wilde nemen. Dit was ook bij de familie ter sprake gebracht, let wel vóór er een hond was.
Toen we eindelijk een hondje hadden, een Rottweiler, kwam mijn schoonmoeder met het goede nieuws dat Freddy allergisch was voor honden. Gelukkig heeft Freddy nooit ergens last van gehad en is hij er waarschijnlijk 'overheen gegroeid'.
Maar ik was best boos op mijn schoonmoeder, zeg dat dan voor de hond er is. Dan kun je besluiten geen hond te nemen nietwaar?
jantina&rené
9 april 2009, 11:15
Ik zelf ben ook allergisch voor o.a. huisdieren (dus ook honden)
Alleen het gekke is dat ik van mijn eigen hondjes totaal geen last heb.
( je moet me alleen niet zien hoe ik eruit zie als ik ze trim....grote bouwbril op en eventueel ook mondkapje) ik nl. niet tegen het gestuif van hondehaar.
Boefjes haren bijna niet dus dat is voor mij de perfecte hond ( en zo zijn er nog wel een paar die ik zou kunnen houden hoor, maar voorkeur gaat toch echt uit naar de boef)
Mijn schoonouders en ouders hadden in het verleden ook honden waarvan ik de 1 wel verdragen kon en de ander dan weer niet. Een allergie kan raar in elkaar steken..........
Er zijn wel medicijnen voor te krijgen via de huisarts, maar kan zijn dat dit niet afdoende helpt ( bij mij gelukkig wel hoor)
loraine
9 april 2009, 11:42
Van onze boeven heeft Peter, mijn man, ook geen last.
Komen we bij vrienden met een labrador of golden retriever, moet je Peter na een uur zien. rode ogen, kriebelneus enz.....
annebasco
9 april 2009, 11:54
Mooi dat de eigenaar via de fokker een goeie plek zoekt voor Jaimy zodat er niet met haar gesolt hoeft te worden van hot naar her, ik hoop dat ze snel een warm mandje zal vinden!
loraine
9 april 2009, 11:57
Mooi dat de eigenaar via de fokker een goeie plek zoekt voor Jaimy zodat er niet met haar gesolt hoeft te worden van hot naar her, ik hoop dat ze snel een warm mandje zal vinden!
Is idd altijd beter dan zoals hierboven staat op Marktplaats enz.
Sylluca
9 april 2009, 18:29
Hoi, ik ben ook allergisch:). Vroeger voor knaagdieren, stof en katten en sommige honden. Niet voor de schnauzen, bij Bretta steekt het wel weer de kop op. Misschien gaat het beter (I)als ze haar puppievacht kwijt is??? Nu heb ik toevallig vandaag nieuwe medicijnen (phenegan)gehad, ik hoop dat ze beter werken en ik heb gemerkt dat als ik Bretta heb verzorgd, ik veel last verminder met een goeie douche erna (ik kan me alleen niet inhouden om lekker:)b met haar te neuzelen, de kroelkip). Ook hooikoorts, alles is opgebouwd door de jaren heen, je wordt dus niet zomaar immuun. De katten daar verwijder ik zo veel mogelijk de haren en in een bepaalde tijd zijn ze gek makend maar I LOVE THEM. Bretje ook natuurlijk, we zien wel alles went.......behalve een .:-#...!!!!
loraine
9 april 2009, 19:37
Nee, je wordt niet zomaar immuun, maar Peter kan er beter tegen nu hij met een hond onder 1 dak woont, dan op bezoek 1malig ergens. Dan wordt hij er ziek van.
Kroelen merkt hij ook wel hoor. Maar zo is het goed vol te houden.
Iedereen is toch anders en reageerd anders.
Heeft ook last van zijn luchtwegen, hooikoorts enz. Nu dus beroerde periode voor hem. En velen anderen met hooikoorts.
Het kan voorkomen dat je later allergisch wordt van een hond maar dan moet je het als kind ook geweest zijn.
Op latere leeftijd kan het dan terugkeren.
Maar ik weet ook wel dat allergie meestal wordt gebruikt als iemad ineens van zijn hond afmoet.
Onbegrijpelijk dat mensen ineens na zoveel jaar van hun hond afmoeten.
Je krijgt toch een band met je hond??
Elly de Roos
1 mei 2009, 21:54
Hedenavond kreeg ik onderstaand verzoek per email , na ruim 10 jaar allergisch worden voor je bouvier , lijkt mij vrijwel onwaarschijnlijk , hoe denken jullie daarover. ???
Ik heb de naam bij het bericht verwijderd .
Hallo,
Ik ben F. en ben eigenaar van ........ . Jaimy,
Onze boef komt uit jullie kennel zo,n 10 jaar geleden.
Nu blijkt na enkele jaren dat mijn vrouw allergisch voor honden is..
Ik snap dat veel mensen niet zitten te wachten op een 10 jaar oude bouvier, maar we moeten echt een ander plekje voor haar gaan zoeken.
Ik wil natuurlijk dat het nieuwe adres een goed adres is en hoop dat jullie mij daar mee kunnen helpen. Misschien dat jullie in contact staan met mensen die het geen bezwaar vinden om een gezonde en vreselijk lieve bouvier voor nog enkele jaren te verzorgen.
Ik hoop snel iets van u te horen...
vriendelijke groeten,
F........
Hoi Henk,
Idd. kan je na jaren ineens allergisch zijn van een hond, kat of andere beesten. Dochter van mijn vriendin is nu 22 jaar en sinds 4 jaar zijn ze er ook achter gekomen dat zij niet tegen katten kan. Dochter woont sinds 4 jaar op haar zelf en had geen last bij haar moeder, maar wel toen ze zelf katten nam. Zowel moeder als dochter hebben HTK katten. Om haar katten weg te doen........geen denken aan. Zij heeft gewoon medicijnen gekregen en kan toch haar katten houden. Zou je misschien ook aan deze mensen kunnen door geven. Mochten ze dit niet willen krijg ik meer de indruk dat ze misschien gezien de leeftijd van de hond, maar nog wel gezond, bang zijn dat ze straks te veel gaat kosten als zij toch wat gaat mankeren. En een smoesje dat iemand uit het gezin ineens allergisch is, is momenteel hier in Zoetermeer smoesje nr 1. Dus misschien ook dit??? Sorry, maar ik krijg hier dus een nare smaak van. 10 jaar lang lief en leed de hond hebben gehad en dan die paar jaar die ze nog te leven heeft moet ze ineens weg om dat mevr. allergisch is. Nogmaals er zijn medicamenten voor, al is het dan maar voor een paar jaar, dat heb je toch wel over voor je beste maatje???
Sylluca
2 mei 2009, 21:53
Tja het valt mij ook op dat er zoveel Boeven van die leeftijd ineens wegmoeten??? Allergie, misschien te hoge kosten??? Bij de schnauzen zijn het zelden honden van die leeftijd, hoogstens als de baas is overleden oid. Tuurlijk grote hond, eten, medicijnen zullen duurder zijn maar om nou je kameraadje zo op te doeken??? Ik heb ook over de hogere kosten nagedacht toen ik Bretta nam, zo zijn de honden nu voor ziektekosten verzekerd en vergelijk ik de hondenvoeren. Niets overdrevens maar ik wil later niet voor vervelende keuzes komen te staan. Trouwens ik blijk blijvend last van mijn longen te hebben, COPD, geen klein ziektetje dus, maar mijn honden zijn mijn therapie en, ja er zijn pilletjes en giga stofzuigers ed. Verandering vraagt aanpassing, wil je dat niet dan kan je wat mij betreft al met je POOTJES omhoog gaan liggen!!!!
Ik weet dat er veel mensen zijn die volkomen onterecht een huisdier de deur uit doen vanwege een zogenaamde 'allergie'. En ik ben een dierenliefhebber pur sang. Mocht ik ooit allergisch worden dan kies ik er nog liever voor om chronisch verkouden en zo te zijn dan dat ik vrijwillig afscheid zou nemen van mijn geliefde diertjes. Zeg ik nu.
Maar ik weet ook dat er mensen zijn die zó allergisch zijn dat er geen pilletje tegenop gewassen is. In mijn familie komt het voor. Mijn schoonzus en haar beide kids zijn verschrikkelijk allergisch voor alles wat een vachtje of veren heeft. Dat uit zich in verschrikkelijk zere ogen, ontzettende verkoudheid en bij de jongens zelfs zware eczeem met verschrikkelijke jeuk. Mijn broer ligt soms bij de kids in bed om over de plekken heen te blazen, om de jeuk te verlichten. Geloof me, als je dat voor je ogen ziet gebeuren dan is de keuze snel gemaakt hoor. Hoe dierbaar al de beestjes je ook zijn.
Dus: jullie hebben gelijk, sommige mensen misbruiken de allergie om van hun huisdier af te komen. Maar er zijn ook gevallen waarin het écht om allergie gaat. En dat het mensen ontzettend veel verdriet doet om van hun geliefde huisdier afscheid te nemen. Voor deze laatste groep mensen moet het wel ongelooflijk zeer doen om, behalve de verwerking van het afscheid van je huisdier, ook nog eens het verwijt te krijgen dat je datzelfde huisdier zou 'dumpen'.
Er wordt altijd misbruik gemaakt door mensen. Maar laten we nou niet meteen hele groepen mensen over 1 kam gaan scheren. We kennen de situatie niet, we kennen de mensen niet, en we hebben geen enkel recht om dat te veroordelen. En als er mensen zijn die in deze gevallen zo'n herplaatser op leeftijd nog een goed thuis kunnen bieden, waarom zouden we daar dan niet blij om zijn?
Wij hadden een hond (en dit is geen grapje) die allergisch was voor mensen. Zij kon dus niet tegen onze (dode) huidcellen.
Na allerlei testen, cocktailprikken etc.etc. bleef alleen medicatie over.
Zij heeft haar hele leven op de Prednison en Prednisolon gezeten. Ik moest haar wekelijks diverse malen wassen met speciale shampoo. Wanneer wij de medicatie probeerden af te bouwen was het gelijk weer mis. Zij beet zich werkelijk tot bloedens toe door de jeuk.
Voor een dier is het geen keuze, zij kon niet zonder mensen.
Voor een mens wel.
Ik moet er overigens niet aan denken dat één van ons morgen allergisch zou worden (mens noch hond).