kenter
17 september 2009, 12:28
Onze dames…
Wij , Elly en Piet, hebben twee herplaatsters te weten Brista en Kanjer.
Onze Brista kwam bij ons op een dag die de wereld nooit zal vergeten, namelijk 11 september 2001., ze was toen 7 maanden.
Mijn eerste boef Spike was een ruime maand hiervoor ingeslapen en ik was elke keer overstuur als ik een bouvier zag dus mijn man Piet belde met Loes van de Meerenberg Bouviers , vrienden van ons, en die had net toevallig iemand gesproken over Brista.
Wij hebben direct met de toenmalige eigenaars gebeld en de volgende dag naar Veenendaal gereden. Ze was een prachtige boef, een mooie beer..druk http://www.wendrich.info/~ellyk/foto/brista8.jpgenthousiast .
Ze moest weg wegens allergie van de kinderen, voornamelijk de oudste zoon.
Wij hebben haar verwelkomd in ons huis en ze was gelijk vriendjes met de katten en de andere twee honden, Benji een Shi Zhu en Shirley de kruising poedel/friese stabij.
Ik moest in het begin erg wennen aan haar want mijn eerste boef blafte nooit en zij doet niet anders..om het minste of geringste blaft ze lekker erop los.. J
Om een goede band te krijgen en haar wat opvoeding bij te brengen ging ik op cursus..eerst bij een grote vereniging bij ons in Zaandam, maar dat werkte niet. Tegelijk met een zooi andere honden op het veld staan en dan nog de aandacht erbij houden, nee, dat was niks voor onze Brissie..
Dus op een gegeven moment zijn we bij de Rottweilerclub gaan trainen, VZH.
Dat was maar met 3 honden op het veld en dus niet te druk en goede aandacht voor haar.
Jochem, de instructeur, was een echte rottweilerman maar was helemaal gek van onze Brista.
We trainden daar samen met Cooper, een andere boef van vrienden van ons en http://www.wendrich.info/~ellyk/foto/brista4.jpgeen herder.
Na een tijdje zijn we naar de bouvierdressuurgroep in Almere gegaan. Daar heeft ze een paar jaar getraind, ook een beetje pakwerk. Maar ze vond spelen met de pakwerker leuker dan de mouw.. Haar diploma heeft ze niet gehaald maar dat maakt niet uit..ze luistert goed dus..
Ze is wel wat rustiger geworden maar nog wel even enthousiast en zo verscrikkelijk lief ..echt mijn hondje..mijn poepie..http://www.photobyelly.nl/_MG_0805-2.jpg
Inmiddels zijn we een paar jaar verder en hebben we geen Shi Zhu meer en geen poedel…
Maar wel een bouvier reu Rowan Nikita van de Meerenberg, gekocht als pup, en een lieve blonde bouvier Kanjer…nog een herplaatster.
Kanjer komt uit het asiel in Tiel. Piet zag haar op het internet en was gelijk verliefd..wat een koppie..ze was toen 1 jaar en 3 maanden..
Wij bellen..maar je kon niet zomaar even komen voor Kanjer…want ze was en is een geval apart..
Ze is 7 maanden bij de “fokker ‘ gebleven met moeders in een hok, daarna gekocht door een paar oudere mensen, maar dat ging helemaal niet. Ze was niet gesocialiseerd en erg angstig. Ze blafte als ze weggingen en hield niet op.
Op aanraden van de gedragstherapeute hebben ze afstand gedaan en kwam ze in november in Tiel.
Wij hebben haar uiteindelijk in april gezien en zijn eropaf gegaan. We mochten langskomen omdat we een rustig huishouden hebben en al twee boeven.. http://www.wendrich.info/~ellyk/kanjer/1.jpg
Diana waarschuwde ons voor het blaffen etc maar het viel erg mee.
In feite heeft kanjer ons uitgekozen..eind mei kwam ze thuis..
Ze woont nu ruim 3 jaar bij ons en we zijn nog steeds erg blij met haar.
Zoveel achterdocht als ze in het begin had, zo is ze nu al zoveel bijgekomen, rustiger, meer zelfvertrouwen, blij..een geweldige kanjer is het.
We gaan bij een vriendin van ons van de Fremery Bouviers te knippen/scheren.Een ander kan niet aan Kanjer komen, sinds een tijdje staat ze zelfs toe dat Carin haar kop een beetje kan kammen..we gaan steeds meer vooruit http://www.wendrich.info/~ellyk/kanjer/29.jpg
Moraal van het verhaal..als je een herplaatser neemt dan kan het mee en tegenvallen, maar als je het zo goed treft als wij ben je alleen maar blij en gelukkig met je boeffies. Dan valt het harde werken in het begin om het vertrouwen te winnen van Kanjer helemaal weg tegen al het plezier van dat je nu van haar hebt.
Ook het drukke blaffen etc van Brista is nu heel gewoon..tja alles went.
Je krijgt gewoon zoveel liefde van ze en dat geeft zoveel voldoening..
Als er een zou wegvallen nemen wij gewoon weer een herplaatser..no problem..
Liefs van Elly, Piet en de boeffies..
Wij , Elly en Piet, hebben twee herplaatsters te weten Brista en Kanjer.
Onze Brista kwam bij ons op een dag die de wereld nooit zal vergeten, namelijk 11 september 2001., ze was toen 7 maanden.
Mijn eerste boef Spike was een ruime maand hiervoor ingeslapen en ik was elke keer overstuur als ik een bouvier zag dus mijn man Piet belde met Loes van de Meerenberg Bouviers , vrienden van ons, en die had net toevallig iemand gesproken over Brista.
Wij hebben direct met de toenmalige eigenaars gebeld en de volgende dag naar Veenendaal gereden. Ze was een prachtige boef, een mooie beer..druk http://www.wendrich.info/~ellyk/foto/brista8.jpgenthousiast .
Ze moest weg wegens allergie van de kinderen, voornamelijk de oudste zoon.
Wij hebben haar verwelkomd in ons huis en ze was gelijk vriendjes met de katten en de andere twee honden, Benji een Shi Zhu en Shirley de kruising poedel/friese stabij.
Ik moest in het begin erg wennen aan haar want mijn eerste boef blafte nooit en zij doet niet anders..om het minste of geringste blaft ze lekker erop los.. J
Om een goede band te krijgen en haar wat opvoeding bij te brengen ging ik op cursus..eerst bij een grote vereniging bij ons in Zaandam, maar dat werkte niet. Tegelijk met een zooi andere honden op het veld staan en dan nog de aandacht erbij houden, nee, dat was niks voor onze Brissie..
Dus op een gegeven moment zijn we bij de Rottweilerclub gaan trainen, VZH.
Dat was maar met 3 honden op het veld en dus niet te druk en goede aandacht voor haar.
Jochem, de instructeur, was een echte rottweilerman maar was helemaal gek van onze Brista.
We trainden daar samen met Cooper, een andere boef van vrienden van ons en http://www.wendrich.info/~ellyk/foto/brista4.jpgeen herder.
Na een tijdje zijn we naar de bouvierdressuurgroep in Almere gegaan. Daar heeft ze een paar jaar getraind, ook een beetje pakwerk. Maar ze vond spelen met de pakwerker leuker dan de mouw.. Haar diploma heeft ze niet gehaald maar dat maakt niet uit..ze luistert goed dus..
Ze is wel wat rustiger geworden maar nog wel even enthousiast en zo verscrikkelijk lief ..echt mijn hondje..mijn poepie..http://www.photobyelly.nl/_MG_0805-2.jpg
Inmiddels zijn we een paar jaar verder en hebben we geen Shi Zhu meer en geen poedel…
Maar wel een bouvier reu Rowan Nikita van de Meerenberg, gekocht als pup, en een lieve blonde bouvier Kanjer…nog een herplaatster.
Kanjer komt uit het asiel in Tiel. Piet zag haar op het internet en was gelijk verliefd..wat een koppie..ze was toen 1 jaar en 3 maanden..
Wij bellen..maar je kon niet zomaar even komen voor Kanjer…want ze was en is een geval apart..
Ze is 7 maanden bij de “fokker ‘ gebleven met moeders in een hok, daarna gekocht door een paar oudere mensen, maar dat ging helemaal niet. Ze was niet gesocialiseerd en erg angstig. Ze blafte als ze weggingen en hield niet op.
Op aanraden van de gedragstherapeute hebben ze afstand gedaan en kwam ze in november in Tiel.
Wij hebben haar uiteindelijk in april gezien en zijn eropaf gegaan. We mochten langskomen omdat we een rustig huishouden hebben en al twee boeven.. http://www.wendrich.info/~ellyk/kanjer/1.jpg
Diana waarschuwde ons voor het blaffen etc maar het viel erg mee.
In feite heeft kanjer ons uitgekozen..eind mei kwam ze thuis..
Ze woont nu ruim 3 jaar bij ons en we zijn nog steeds erg blij met haar.
Zoveel achterdocht als ze in het begin had, zo is ze nu al zoveel bijgekomen, rustiger, meer zelfvertrouwen, blij..een geweldige kanjer is het.
We gaan bij een vriendin van ons van de Fremery Bouviers te knippen/scheren.Een ander kan niet aan Kanjer komen, sinds een tijdje staat ze zelfs toe dat Carin haar kop een beetje kan kammen..we gaan steeds meer vooruit http://www.wendrich.info/~ellyk/kanjer/29.jpg
Moraal van het verhaal..als je een herplaatser neemt dan kan het mee en tegenvallen, maar als je het zo goed treft als wij ben je alleen maar blij en gelukkig met je boeffies. Dan valt het harde werken in het begin om het vertrouwen te winnen van Kanjer helemaal weg tegen al het plezier van dat je nu van haar hebt.
Ook het drukke blaffen etc van Brista is nu heel gewoon..tja alles went.
Je krijgt gewoon zoveel liefde van ze en dat geeft zoveel voldoening..
Als er een zou wegvallen nemen wij gewoon weer een herplaatser..no problem..
Liefs van Elly, Piet en de boeffies..