Volledige versie bekijken : Elleboogdysplasie (ED)
Zakir
12 februari 2005, 13:55
vraagjes over elleboogdysplasie afgekort ED.
Wordt een bouvier daarop getest?
Zijn er lijnen waarin dit voorkomt bekend?
Is de erfelijkheid bewezen ?
Zagaha
12 februari 2005, 14:12
Beste Zakir,
De meeste Bouviers worden daar niet op getest. Er zijn er wel. In Scandinavie gebeurd het wel bijvoorbeeld, dus als een reu daar gaat dekken, dan wordt het meestal wel gedaan. De erfelijkheid is bewezen bij verschillende rassen. Echter niet bij de Bouvier. Dit komt omdat er simpelweg nooit onderzoek naar gedaan is. Er zijn wel honden bekent die het hebben. Door de Raad van Beheer en specialisten op dit gebied, wordt het als een erfelijke aandoening gezien. Ik ben mezelf er steeds meer aan in het verdiepen en heb contact met verschillende deskundigen op dit gebied. Mocht je meer willen weten kan je me altijd een e-mail sturen via deze site.
Piet
16 februari 2005, 21:01
Helaas komt Kreupelheid, (afgekort ED) waarvan de oorzaken in het ellebooggewricht kunnen liggen, de laatste jaren steeds meer voor:
Maar bij sommige andere rassen zijn deze vormen van kreupelheid een ernstig probleem geworden.
Vanaf 1991 is intensief klinisch en röntgenologisch onderzoek verricht naar het voorkómen van deze aandoening.
Uit dat onderzoek is na voren gekomen dat bij de diverse rassen dit door verschillende afwijkingen in het gewricht wordt veroorzaakt.
Bij de Berner Sennenhond (70 % afwijkend) wordt de ED voornamelijk veroorzaakt door incongruentie en LPCM.
Bij de Labrador Retriever wordt vooral LPCM (15%) en OCD (5% ) gezien.
Bij de Rottweiler treedt ED iop ten gevolge van LPCM (16%) en bij de Golden Retriever ten gevolge van LPCMIOCD (10-15%).
Bij de Duitse Herder wordt tenslotte voornamelijk LPA en LPCM (20 %) waargenomen.
Bij de Bouvier waar het op dit forum overgaat komt de aandoening slechts zeer beperkt voor ( 0,9%)
Bij dergelijke kleine percentages is er geen sprake van erfelijkheid,maar wordt gesproken over andere oorzaken
Tevens is aangetoond dat zowel OCD als LPCM een apart verervingspatroon hebben.
Het zijn dus twee aparte ziektebeelden, die overigens ook gecombineerd in één gewricht kunnen voorkomen.
Zagaha
16 februari 2005, 23:05
Piet, sorry dat ik je even moet corrigeren op deze uitspraak. Het is niet vastgesteld hoeveel het bij de Bouvier voorkomt. Waarschijnlijk doel jij op gegevens die voortgekomen zijn uit registratie. Dit houdt echter niet in , dat dit het juiste percentage is. De meeste honden waar het bij voorkomt zijn niet geregistreerd. Bij de Bouvier is er nog nooit echt gericht onderzoek naar verricht. Bovendien gaat men er in de onderzoekswereld vanuit dat dit een erfelijke aandoening is. Andere oorzaken zijn er niet. Optimale leefomstandigheden en voeding kunnen er hooguit voor zorgen dat de aandoening zich later openbaart. De hond kan geen ED ontwikkelen als dit niet in de genen bepaald is. De ontwikkeling van ED begint uiteindelijk al op een leeftijd van 6 weken. Alle vormen van ED zijn polygenetische aandoeningen. Bovendien kan ik je vertellen dat deze aandoening ook als erfelijk betiteld staat op de groslijst. Dit is een lijst die samengesteld is door de RvB, KNMvD en de dierenbescherming. Laten we niet verder onze kop in het zand steken en onszelf en onze Bouviers behoeden voor een fout die al eerder gemaakt is met HD. Het systematisch onderzoek doen naar dit soort aandoeningen(ook bij de Bouvier) kan een hoop leed besparen voor hond en toekomstig eigenaar.
Piet
17 februari 2005, 20:38
Zagaha, het artikel komt uit het wetenschappelijk blad voor dierenartsen.
Ik heb dat kort samengevat voor de belangstellende.
Toevallig staat er nu ook een artikel geplaatst op dit forum over elleboogdysplasie .
Dat is ook weer afkomstig uit wetenschappelijk onderzoek.
Samengevat:
Ik heb wel begrip voor jouw denkwijze maar uit de recentelijk gepubliceerde wetenschappelijk stukken is duidelijk te lezen dat erfelijkheid niet de oorzaak hoeft te zijn.
In het artikel waaruit ik citeer is erfelijk niet aan de orde als de bloedlijnen van een rashond elleboogdysplasie heeft waarvan in de bloedlijnen een percentage aanwezig is die kleiner is dan 1%
De bouvier zit daar net onder.
Zagaha
17 februari 2005, 22:49
Waar komt dat cijfer van 0,9% vandaan vraag ik me af. Als je de andere rassen onder de loep neemt, kan je zeggen dat er gericht onderzoek naar verricht is. Op grond daarvan zijn die cijfers bekend geworden. Bij de Bouvier is er geen gericht onderzoek naar ED gedaan.
Als je een onderzoek wilt doen moet dit gebeuren met medewerking van een grote groep fokkers e/o eigenaren. Er moet een aselecte steekproef gedaan worden op 20% van de honden(Bouviers) die in een bepaalkd jaar geboren zijn. 8 generaties in de afstammingsgegevns van de honden, moeten in kaart gebracht worden. Dan moet er een dendograam gemaakt worden.
larenshof
8 april 2005, 17:48
Een van de meest voorkomende orthopedische problemen bij de grote hondenrassen op dit moment is elleboog-dysplasie. Dit is een groeistoornis van het ellebooggewricht, welke op jonge leeftijd voorkomt en chronische kreupel-heid kan veroorzaken.
Elleboog dysplasie is een algemene term die eigenlijk vier aandoeningen omvat:
Osteochondrosis Dissecans (OCD)
Los Processus Coronoideus (LPC)
Los Processus Anconeus (LPA)
Degeneratieve Gewrichtsziekte
http://www.bouvierkennel.info/forum/vbuploads/eb.jpg
a = opperaembeen
b = spaakbeen
c = ellepijp
7 = de voorrand van het spaakbeen
8 = de voorrand van het desbetreffende stukje bot
9 = de bovenrand van een uitsteeksel van de ellepijp
Osteochondrosis Dissecans (OCD)
Deze vorm komt voornamelijk voor bij de grotere, snel groeiende rassen bij pups tussen de vier en twaalf maanden. Meestal zijn de schouder- en ellebooggewrichten aangetast. OCD is een aantasting van de kraakbeenlaag van het gewricht. Bij trappenlopen (met name naar beneden) kan zo'n beschadiging van het kraakbeen (makkelijker) voorkomen. De gevoeligheid voor het optreden van deze beschadiging is waarschijnlijk erfelijk. De symptomen bestaan uit een geleidelijk optredende kreupelheid, de paslengte naar voren wordt verkort, het gewricht raakt overvuld en de poot wordt naar buiten gedraaid.
Los Processus Coronoideus (LPC)
Tijdens de verbening van het processus coronoideus op de leeftijd van 4 tot 5 maanden kan het losraken door een ontwikkelingsstoornis, overbelasting en/of overgewicht. Mogelijk kan dit worden verergerd door te veel calcium in de voeding. Na het afbreken zijn er drie scenario's voor het vervolg:
de hele punt blijft in het gewricht zitten
de punt wordt in stukjes gebroken door bewegingen
<LI>de punt blijft zitten tussen spaakbeen en ellepijp.
Deze aandoening komt vaker voor bij grote rassen. Met name reuen lijken gevoeliger hiervoor. De combinatie met Osteochondritis Dissecans is niet ongewoon. Het gewricht is verdikt en pijnlijk en het gewricht wordt bij het lopen vaak naar buiten gedraaid.
Los Processus Anconeus (LPA)
Grote rassen: tijdens de verbening treedt verval op van het kraakbeen, waardoor het processus anconeus los raakt.
Kleine rassen: de groeischijf in de ellepijp sluit vroeger dan die in het spaakbeen, waardoor er krachten op het processus worden uitgeoefend die tot een breuk leiden. Net als bij het Los Processus Coronoideus zijn er drie vormen. De verschijnselen die optreden tussen de 6 en 9 maanden bestaan uit kreupelheid, zwelling van de elleboog en pijn bij het bewegen van de elleboog.
De aandoening mondt uit in artritis, waardoor (chirurgische) behandeling en aangepaste beweging noodzakelijk zijn. In de Verenigde Staten wordt op kleine schaal getest op deze afwijking. Hierbij valt op dat bij alle geteste rassen de aandoening meer voorkomt bij reuen dan bij teven (cijfers van de OFA). Dit verschil komt zelfs bij grote aantallen (>1000 per ras) in significante hoeveelheden naar voren (25-50% meer dysplastische ellebogen bij reuen dan bij teven).
Degeneratieve Gewrichtsziekte
Dit omvat een degeneratie van het kraakbeen dat echter niet gepaard gaat met een ontsteking. Ook deze aandoening kan met röntgenfoto's worden opgespoord.
Verschijning Enigszins rasafhankelijk zijn er meerdere verschijningsvormen. Zo zien we bijvoor-beeld bij de Duitse Herder met name het ontstaan van een groot, niet vastgegroeid botstuk aan de bovenzijde van het gewricht (de losse processus anconeus, LPA) en bij de Rottweiler met name een klein los stukje aan de binnenzijde van het gewricht (de losse processus coronoideus, LPC). Bij een aantal andere hondenrassen (Molossers, Berner Sennenhonden, Labradors, New Foundlanders etc.) komen we vaak een mengbeeld tegen van de LPC en het loslaten van een stukje kraakbeen aan de binnenzijde van het gewrichtsvlak van de bovenarm (de osteochondrosis dissecans, OCD).
Diagnose
In een dierenkliniek kan de specialist zowel vaststellen welke van de vormen van elleboogdysplasie (ED), van toepassing is bij het dier, alsmede advies geven voor de behandeling hiervan. De uiteindelijke diagnose wordt gesteld met behulp van gedetailleerde röntgen-opnames van het ellebooggewricht.
Ook kunnen foto's ingezonden worden naar de Hirschfeldstichting of naar het buitenland voor het toekennen van een ED status volgens de FCI normen
Zeker voor dieren die ingezet worden voor de fokkerij is screening raadzaam. Het is nog (03-2002) niet verplicht door de rasvereniging (VDH)
Elleboog FCI kwalifcaties
ED-0 = Geen aanwijzing voor elleboogdysplasie (ook "vrij" genoemd)
ED-1 = Geringe osteoarthrose
ED-2 = Middelmatige osteoarthrose
ED-3 = Ernstige osteoarthrose
ED-4= Zeer ernstige mate van osteoarthrose
Onderzoek erfelijkheid
Voor zowel HD als ook ED geldt dat ze moeilijk uit een ras te fokken zijn. Zowel erfelijke aanleg alsook het milieu waarin een hond opgroeit hebben beide een deel in het hebben of krijgen van HD en ED. In het erfelijk deel blijkt dan ook nog eens dat er verschillende genen verantwoordelijk zijn voor de vorming van HD en ED (polymere overerving). In dit artikel nemen we alleen even ED als voorbeeld maar HD is analoog aan ED wat betreft overerving en het bestrijden ervan. Elleboog Dysplasie (ED) wordt in de gradaties als volgt weergegeven: ED 0 (vrij), ED I, ED II en ED III (deze laatste is de zwaarste vorm van ED)
Zoals we op onze Hollandse klompen al konden aanvoelen blijkt uit wetenschappelijk onderzoek dat je gewoon met gezonde dieren moet fokken om echt te kunnen verbeteren. De resultaten van een Scandinavisch onderzoek onder Rottweilers laten zien dat als je met gezonde (ED vrije) ouders fokt de kans op gezonde (ED vrije) pups het grootst is (tabel 1). In dat geval heeft toch nog 31% van de nakomelingen ED. Paart men een ED vrije hond echter met een hond die in meer of mindere mate last heeft van ED dan hebben 43% (ED 0 x ED 1) of zelfs 48 % (ED 0 x ED 2 of ED3) van de nakomelingen ED. Kruisen van niet ED vrije honden geeft een dramatische 56% van de nakomelingen met ED!
De resultaten van een Scandinavisch onderzoek onder Rottweilers laten zien dat als je met gezonde (ED vrije) ouders fokt de kans op gezonde (ED vrije) pups het grootst is (tabel 1). In dat geval heeft toch nog 31% van de nakomelingen ED. Paart men een ED vrije hond echter met een hond die in meer of mindere mate last heeft van ED dan hebben 43% (ED 0 x ED 1) of zelfs 48 % (ED 0 x ED 2 of ED3) van de nakomelingen ED. Kruisen van niet ED vrije honden geeft een dramatische 56% van de nakomelingen met ED!
Voor Berner Sennenhonden bekend. Uit een ander onderzoek op 2500 Zweedse Berner Sennen honden en Rottweilers blijkt namelijk dat de percentages redelijk vergelijkbaar zijn met de bovenstaande Rottweiler cijfers.
Uit dit onderzoek komen echter nog twee heel belangrijke punten naar voren:
Je kunt alleen echt verbeteren op ED als de ouders ED vrij zijn
Het grootste risico op ED treedt op als van de ouders niets bekend is van ED Omdat zelfs met ED vrije ouders nog 1 op de drie nakomelingen elleboog dysplasie heeft duurt het enorm lang (vele generaties) om in de gehele populatie te verbeteren. Daarnaast worden natuurlijk ook nog niet ED vrije ouders gebruikt want een hond is meer dan alleen een heup of elleboog gewricht. Noorwegen is al in 1980 begonnen met elleboog screening van Rottweilers en ze zijn in 10 jaar (ongeveer 3 generaties!) van 75 % ED belaste honden naar 48 % gegaan. Een zelfde situatie vinden we in Zweden voor de Berners: daar had 50% van de Berners ED (1981) en dat was 10 jaar later 35%
Inmiddels na jullie reacties en opmerkingen ben ik een heel stuk verder gekomen met mijn onderzoek naar ED bij de bouvier
Voor iedereen kort mijn bevindingen:
Wordt een bouvier daarop getest?
Nee, er wordt niet getest op ED bij de bouvier
Zijn er lijnen waarin dit voorkomt bekend?
Binnen de bouvier zijn geen lijnen bekend die ED voortbrengen.
Wel bestaat er discussie over ED binnen lijnen die voorkomen uit inteelt.
Opmerkelijk is dat ook daarvan de erfelijkheid nog niet is bewezen.
Als ED voorkomt binnen de lijn is de erfelijke overdracht niet aanwezig.
Is de erfelijkheid bewezen ?
Nee, niet bij het ras bouvier.
Daarom is er geen rede om het ED onderzoek bij de bouvier toe te passen.
Jouw onderzoek naar ED?
Zou je mij eens willen vertellen op basis waarvan jij onderzoek verricht hebt en hoe je dit gedaan hebt?
Het zijn wel erg stellige uitspraken.
Helaas zie ik door mijn beroep teveel honden die wel degelijk verschijnselen vertonen. Daarmee wil ik niet zeggen dat ze aan ED lijden, maar er zijn wel degelijk Bouviers die ED hebben.
De literatuur laat een verscheidenheid zien aan vormen, maar ook oorzaken.
De voornaamste reden voor het ontstaan van ED wordt nog altijd de erfelijkheid genoemd.
Maar tevens is dit ook weer afhankelijk van de vorm van ED.
Dus zulke stellige uitspraken hier doen, daar zou ik me voortaan van onthouden
Groet Sis
Mijn broer heeft 2 bouvierteven 1 van 3 jaar en 1 van 1 1/2 van dezelfde fokker. Beide hebben HD en ED in die maten dat de DA hem afgeraden heeft met deze teven te fokken. Hij heeft ze dan ook beide laten steriliseren.
Poly
Ik ben misschien iets te kort geweest met mijn uitleg hoe ik het onderzoek heb gehouden Sisi.
Ik heb het hier niet over alle honden maar over de rashond bouvier des flandres.
Mijn dochter is student dierengeneeskunde aan de universiteit Utrecht en heeft voor haar project ( scriptie) erfelijksheidsleer gekozen.
Omdat de hond die wij hebben een bouvier is heb ik samen met haar de erfelijkheid onderzocht van ED binnen de rasgroep bouvier.
Daarin zijn meegenomen de wetenschappelijke onderzoeken die bekend zijn.
Tevens zijn 100 bloedlijnen onderzocht die opgehaald zijn uit de database http://www.jenarae.com/pedigree.htm
Wetenschappelijk is bekend dat 20 -30% van de aandoeningen die onder de noemer ED vallen erfelijk zijn overgedragen door 1 van de ouderdieren.
De overige 60-80 % zijn in onderzoek waarvan factoren als mileu,omgeving en voeding steeds meer in beeld komen.
Uit onderzoek van de 100 willekeurig nagepluisde bloedlijnen van de bouvier blijkt nog geen 1% ED te hebben.
Lijnen waar ED in voorkomt geven de ED niet door in hun vererving als vaststaat dat dit percentage kleiner is dan 0,3%
Bij dit percentage wordt niet meer gesproken over erfelijkoverdraagbaarheid.
Of ik daarmee een stellig uitspraak neem mag iedereen zelf bepalen.
Ik wil alleen laten weten wat ik met de informatie heb gedaan die ik heb verzameld heb over ED bij de rashond bouvier.
Sisi ik heb geen onderzoek gedaan naar andere rashonden als je dat mocht bedoelen.
Wel moet ik je corrigeren dat de voornaamste oorzaak erfelijk wordt genoemd.
Dit is met de nieuwste onderzoeken naar ED ( ook HD) teruggebracht.
Van ED is dit 20-30%, HD weet ik niet.
Tevens zijn 100 bloedlijnen onderzocht die opgehaald zijn uit de database http://www.jenarae.com/pedigree.htm (http://www.jenarae.com/pedigree.htm)
U spreekt over onderzochte bloedlijnen. Hoeveel honden bevatte die 100 bloedlijnen? Hoeveel van die honden zijn er getest op ED?Wat is de verwantschap? Hoeveel generatie´s van een bepaalde lijn zijn er werkelijk onderzocht?
Wetenschappelijk is bekend dat 20 -30% van de aandoeningen die onder de noemer ED vallen erfelijk zijn overgedragen door 1 van de ouderdieren. Is dit bekend? De erfelijkheidsfactor verschilt per ras. De erfelijkheidsfactor kan pas bepaald worden als dus ouders en een aantal generatie´s nakomelingen, gescreend zijn. Dit is echter nog nooit gebeurd.
De overige 60-80 % zijn in onderzoek waarvan factoren als mileu,omgeving en voeding steeds meer in beeld komen.
U kunt nooit op basis van de gegevens, die op de door u genoemde site te verkrijgen zijn, stellen met welke gevallen u te maken heeft. Bovendien wil ik er u op wijzen dat wij dan nog te maken krijgen met verschillende aandoeningen van het ellebooggewricht en ook nog of er een laterale of bilaterale afwijking vastgesteld wordt. De constatering dat een hond ED heeft, geeft nog niet aan, welke aandoening hij heeft. De medische wetenschap stelt dat milieufactoren, hooguit de afwijking tot expressie doen komen. In het geval dat een hond een lateraal ontwikkelde vorm van ED heeft, zou men in sommige gevallen nog kunnen denken aan een trauma. Bij het bilateraal voorkomen van ED, is dat zo goed als uitgesloten.
Verder wil ik er u op wijzen dat de milieufactoren, niet de oorzaak van het ontstaan van ED zijn, in tegenstelling tot wat men denkt.
De lijn kan van HD evenmin rechtstreeks door getrokken worden naar ED, omdat bij HD er een totaal ander overerving een rol speelt.
Dat een hond bijv. HD-vrij is, zegt niets over de staat van zijn ellebooggewrichten.
Uit onderzoek van de 100 willekeurig nagepluisde bloedlijnen van de bouvier blijkt nog geen 1% ED te hebben.
Lijnen waar ED in voorkomt geven de ED niet door in hun vererving als vaststaat dat dit percentage kleiner is dan 0,3%
Hoe kunt u opmerken dat nog geen 1% ED heeft? Hoeveel van de honden die opgenomen zijn in uw onderzoek is getest op ED? Spreekt u dan over honden in Nederland? Of heeft u willekeurige “lijnen” gekozen van over de hele wereld? In de veterinaire literatuur, worden verscheidene vormen van ED als erfelijk benoemd.
Persoonlijk vind ik dus uw stelling erg voorbarig en van onkunde getuigen. Uiteindelijk worden op dit moment in Nederland nog geen 3% van de Bouviers getest op ED.
Groet Sis
Zagaha
15 juli 2006, 10:32
Ik wil hier melden dat er uitspraak is gedaan in een rechtzaak, rondom elleboogdysplasie. De rechter heeft in de uitspraak bevestigd, dat ED(LPC) gezien moet worden als een erfelijke aandoening. Deze uitspraak heeft hij gedaan op basis van de antwoorden die gegeven zijn door een getuige deskundige, op vragen die door partijen ingeleverd waren. Beide parijen zijn accoord gegaan met de aanstelling van DE getuigedeskundige en hebben beiden vragen in mogen leveren bij de rechtbank. De rechtbank heeft hieruit weer een keuze gemaakt, om aan de getuige deskundige te stellen.
Onderstaand vind u de vragen die gesteld zijn aan de getuige.
De kantonrechter:
beveelt een deskundigenonderzoek omtrent de navolgende vragen:
1) Kunt u op basis van de beschikbare medische informatie nagaan of bij de hond Harco sprake is (geweest) van ED(LPC) of enige andere vorm van ED?
In geval bij Harco wel rekening gehouden zou moeten worden met de aanwezigheid van enige vorm van ED, wordt u verzocht de volgende vragen te beantwoorden:
2) Heeft ED(LPC) een genetische grondslag; is het een erfelijke aandoening?
3) Is het mogelijk dat ouderdieren die fenotypisch vrij van ED(LPC) zijn volgens onderzoek, toch nakomelingen krijgen die met deze aandoening behept zijn? is?
4) Kan een jonge hond ED(LPC) ontwikkelen zonder genetische aanleg daarvoor?
5) Hebben reuen een grotere kans op ED(LPC) dan teven?
6)Overmatig bewegen is bij ED(LPC) één van de milieufactoren, die genoemd worden in de literatuur; kan deze factor ED(LPC) veroorzaken of is het slechts de factor die de aandoening tot uiting doet komen?
7) Openbaart ED(LPC) zich in alle gevallen op jonge leeftijd?
8 ) Kunnen voeding en bewegingsbeperkingen de ziekte ED(LPC) voorkomen?
9) Kan ED(LPC) ontstaan door een ongeval?
10) Komt ED)LPC) geregeld voor bij Bouviers?
11) Indien een bouvierpup van 4 ŕ 5 maanden tijdens rennen en spelen frontaal botst tegen een brugleuning, is het dan mogelijk dat een stukje kraakbeen van de ellbogen afbreekt als gevolg van dit ongeval?
12) Indien een bouvierpup vanaf 8 weken oud tussen twee bouvier reuen opgroeit en dagelijks met deze honden stoeit en ravot, is het dan mogelijk dat het kraakbeen als gevolg van dit opvoedingsklimaat zwakker wordt en uiteindelijk - bij voorbeeld - ten gevolge van een ongeval afbreekt?
13) De beide ouders van een pup zijn officieel HD-A, botafwijking 0 de moeder van de pup is tevens officieel ED-vrij, van de nestbroer en de zuster van de pup is eveneens vastgesteld dat deze officieel HD-A botafwijking 0 hebben en uit röntgenonderzoek is gebleken dat deze verwanten geen ED hebben; er is na de geboorte van de pup met dezelfde ouders nog een nest gefokt, waarvan geen van de pups - die inmiddels ruim een jaar oud zijn - ED hebben gekregen of symptomen hiervan vertonen en ED is overigens bij geen van alle 80 nakomelingen van de vader ED aangtroffen, kan dan in geval bij deze pup na een ongeval kraakbeen van de ellebogen afbreekt gesteld worden dat sprake is van erfelijke ED?
14) Heeft u behoefte opmerkingen naar voren te brengen die u in het belang van deze zaak acht, maar die u in het kader van de aan u gestelde vragen nog niet hebt kunnen maken?
Wij zijn van mening dat deze uitspraak van groot belang is voor de goede gezondheid van alle honden.
Niet te hard juichen is mijn eerste gedachten toe ik dit las.
Alles heeft betrekking op 1 bouvier en op alle vragen lees ik geen antwoord.
Misschien kun je die ook geven.
Zijn de vragen allemaal in het voordeel van de eigenaar uitgesproken?
Dat lijkt mij onwaarschijnlijk.
Het zou betekenen dat fokkers kunnen opdraaien voor kosten van ziektes waarvan erfelijkheid nog steeds een discussiestuk is.
Daarom denk ik dat zolang er nog verdeeldheid is onder deskundige en onderzoekers elk geval apart bekeken moet worden.
Ik zou het droevig vinden als de fokker maar overal de schuld van krijgt.
Fokkers gaan op hun beurt reageren met prijsverhogingen van hun pups om zich te verzekeren van risico's.
Zitten eigenaars daar op te wachten?
harley
16 juli 2006, 19:18
De rechter is uitsluitend afgegaan op 1 Deskundige , die zelf nog in 2004 in Amerika op een congres verklaarde dat de oorzaken kunnen zijn Voeding - Trauma en erfelijkheid.
http://members.lycos.nl/canecorsonancy/hazewinkel.htm
(Citaat) Populatieanalyse gaf aan dat HD en ED een lage erfelijkheidsgraad (h˛) hebben, die voor verschillende onderzochte rassen onder min of meer uniforme milieuomstandigheden varieert van 0,2 tot 0,6 voor HD, en van 0,24 tot 0,55 voor ED. [9] Met andere woorden: zowel HD als ED vereist een sterke invloed van het milieu om duidelijk tot uiting te komen.
Verder heeft de rechter de andere deskundige , en de zeer vele aangedraagde medische informatie in het geheel niet gebruikt.
Tijdens een van de zittingen zij de rechter zelfs "Gelijk hebben , wil noch niet zeggen gelijk krijgen " En dat gaf al aan dat een fokker in zo'n zaak niets te melden heeft. Ondanks dat de moeder en andere gerontgend waren en ED vrij en er in de 35 jaar nog nooit zo iets is voor gekomen
Tevens versprijt zij de leugen dat er volgens haar meerdere uit deze kennel zouden zijn geopereerd , ZIJ HEEFT ER NIET EEN kunnen vinden en als dat zo zou wezen waarom heeft zij dat dan niet aan de rechter medegedeeld ? Dan had deze rechtzaak niet zolang hoeven duren.!!!
Maar zij breng het steeds weer naar voren , alleen om maar leugens en laster te verspreiden tegen ons. Hier kan zij niet meer zonder leven
Ik wens de volgende fokker die hun een pup leveren als hun 3 kanjers zijn overleden , veel succes , en ook heel veel rechtzaken toe.
harley
16 juli 2006, 21:11
De rechter is uitsluitend afgegaan op 1 Deskundige , die zelf nog in 2004 in Amerika op een congres verklaarde dat de oorzaken kunnen zijn Voeding - Trauma en erfelijkheid.
http://members.lycos.nl/canecorsonancy/hazewinkel.htm
(Citaat) Populatieanalyse gaf aan dat HD en ED een lage erfelijkheidsgraad (h˛) hebben, die voor verschillende onderzochte rassen onder min of meer uniforme milieuomstandigheden varieert van 0,2 tot 0,6 voor HD, en van 0,24 tot 0,55 voor ED. [9] Met andere woorden: zowel HD als ED vereist een sterke invloed van het milieu om duidelijk tot uiting te komen.
Verder heeft de rechter de andere deskundige , en de zeer vele aangedraagde medische informatie in het geheel niet gebruikt.
Tijdens een van de zittingen zij de rechter zelfs "Gelijk hebben , wil noch niet zeggen gelijk krijgen " En dat gaf al aan dat een fokker in zo'n zaak niets te melden heeft. Ondanks dat de moeder en andere gerontgend waren en ED vrij en er in de 35 jaar nog nooit zo iets is voor gekomen
Tevens versprijt zij de leugen dat er volgens haar meerdere uit deze kennel zouden zijn geopereerd , ZIJ HEEFT ER NIET EEN kunnen vinden en als dat zo zou wezen waarom heeft zij dat dan niet aan de rechter medegedeeld ? Er staat zelfs in de uitspraak niets over vermeld , wel vreemd . Dan had deze rechtzaak niet zolang hoeven duren.!!!
Maar zij breng het steeds weer naar voren , alleen om maar leugens en laster te verspreiden tegen ons. Hier kan zij niet meer zonder leven
Ik wens de volgende fokker die hun een pup leveren als hun 3 kanjers zijn overleden , veel succes , en ook heel veel rechtzaken toe.
En ja dit heeft zeer verstrekkende gevolgen voor iedere fokker van welk ras dan ook.
harley
16 juli 2006, 21:15
De rechter is uitsluitend afgegaan op 1 Deskundige , die zelf nog in 2004 in Amerika op een congres verklaarde dat de oorzaken kunnen zijn Voeding - Trauma en erfelijkheid.
harley
16 juli 2006, 21:16
sorry ging iets mis
Zagaha
16 juli 2006, 21:26
Ter informatie de antwoorden van de getuige deskundige
1) Kunt u op basis van de beschikbare medische informatie nagaan of bij de hond Harco sprake is (geweest) van ED(LPC) of enige andere vorm van ED?
In geval bij Harco wel rekening gehouden zou moeten worden met de aanwezigheid van enige vorm van ED, wordt u verzocht de volgende vragen te beantwoorden:
Op grond van het mij beschikbaar gestelde medisch dossier en röntgenfoto´s is het duidelijk dat de hond arthose vertoont van het rechter ellebooggewricht, waarschijnlijk t.g.v. een LPC. Ook het linkerellebooggewricht vertoont aanwijzingen voor arthrose met een afwijkende aftekening vn het PC, dus zeer waarschijnlijk een LPC. De kleurenfoto´s die gemaakt werden tijdens een artroscopie tonen aan het verwijderen van een LPC uit een rechter en linker ellbooggewricht. de minder gestandaardiseerde opnamerichtingen staan niet toe een uitspraak te doen over de aanwezigheid van eventuele incongruenties van de ellebooggewrichten(daar wordt mee bedoeld een stapje in het gewrichtsvlak dat spaakbeen en ellepijp vormen met de humerus zodat de ellepijp- vooral ter hoogte van het p.c. vooral belast wordt) alhoewel dit wel aanwezig lijkt; met name in het rechter ellbooggewricht
2) Heeft ED(LPC) een genetische grondslag; is het een erfelijke aandoening?
LPC wordt bij verschillende hondenrassen waargenomen. Bij alle rassen waarbij nakomelingenonderzoek werd verricht kon worden aangetoond dat LPC een erfelijke aandoening is. Deze aandoening komt niet altijd fenotypisch tot expressie terwijl het genotype van de hond wel afwijkend is. In grootschalig onderzoek werd aangetoond dat honden met een LPC dit in 70% beiderzijds vertonen, maar dus 30% is één van de ellbogen normaal terwijl de hond het genotype bezit dat tot het optreden van LPC aanleiding geeft. Ook andere factoren binnen het dier kunnen aanleiding geven tot het tot expressie komen van de aandoening; zo wordt LPC bij vele rassen meer bij reuen dan bij teven gediagnosticeerd. Factoren buiten het dier, milieufactoren, kunnen mogelijk ook aanleiding vormen tot het tot expressie komen van het afwijkende genotype; hierbij zouden voedingssupplementen en wild spelen op jonge leeftijd mogelijk een rol kunnen spelen. Maar in alle gevallen geldt dat LPC door dergelijke factoren alleen tot expressie zal komen als het genotype afwijkend is, d.w.z. voor het optreden van LPC aanleiding zal geven. Honden die die erfelijke aanleg niet hebben zullen bij dezelfde inwendige en uitwendige factoren geen LPC gaan ontwikkelen.
3) Is het mogelijk dat ouderdieren die fenotypisch vrij van ED(LPC) zijn volgens onderzoek, toch nakomelingen krijgen die met deze aandoening behept zijn? is?
Grootschalig onderzoek in Scandinavië en onderzoek in Nederland heeft kunnen aantonen dat bij vele rassen ouderdieren met een negatief fenotype(=geen LPC op de röntgenfoto zichtbaar) nakomelingen krijgen met een positief fenotype voor LPC(= wčl LPC op de röntgenfoto van één of beide ellebooggewrichten). De Bouvierverenigingen hebben naar mijn weten tot op heden een dergelijk onderzoek niet verricht of niet openbaar gemaakt, alhoewel uit populatiegegevens vanuit Scandinavië een incidentie van 17% van ED bij de Bouvier wordt bericht.
4) Kan een jonge hond ED(LPC) ontwikkelen zonder genetische aanleg daarvoor?
LPC openbaart zich bij jonge honden in hun snelle groeifase(4-6 maanden leeftijd) in één of beide ellebooggewrichten zonder aanwijsbare oorzaak of trauma. Het PC is zodanig binnen het ellebooggewricht gelegen dat het ook niet aannemelijk is dat het t.g.v. trauma als eerste zal (af) breken. Een definitief ontkennen van de hier gestelde vraag is z´n algemeenheid zal " inde natuur" niet te geven zijn, de waarschijnlijkheid dat een LPC zich ontwikkelt bij een dier dat daarvoor de genetische aanleg mist is echter zéér onwaarschijnlijk. Het arthroscoisch verslag van Harco laat een typisch LPC zien dat wordt waargenomen bij joneg honden van grote rassen, waaronder de Bouvier, als expressie van een genetische afwijking.
5) Hebben reuen een grotere kans op ED(LPC) dan teven?
Bepaalde rassen vertonen een geslachtspredispositie voor LPC( zoals Labrador en Golden Retriever) terwijl bij andere rassen( bijv. Berner Sennenhond) dit minder uitgesproken is.
6)Overmatig bewegen is bij ED(LPC) één van de milieufactoren, die genoemd worden in de literatuur; kan deze factor ED(LPC) veroorzaken of is het slechts de factor die de aandoening tot uiting doet komen?
zie 2 & 4. overmatig bewegen is één van de milieufactoren die LPC mogelijk tot uiting kan laten komen. Overmatige belasting van het PC ten gevolge van incongruentie van het gewricht(zie punt 1; zoals mogelijk bij deze Bouvier aanwezig) wordt bij bepaalde rassen als primaire aanleiding van een LPC beschouwd: zo treffen we bij 80% van de Berner Sennenhonden met een LPC ook een incongruentie aan.
7) Openbaart ED(LPC) zich in alle gevallen op jonge leeftijd?
Nee; meestal vertoont de hond vanaf 4-6 maanden leeftijd kreupelheid, maar soms zal de hond met LPC nooit kreupel lopen óf wordt door de eigenaar nooit kreupelheid vastgesteld; dit laatste komt vaker voor bij honden met een beiderzijdse aandoening. Pas bij het ontstaan van arthrose t.g.v. een LPC die ernstier in het ene dan in het andere gewricht is, zal de kreupelheid bij de eigenaar gaan opvallen.
8 ) Kunnen voeding en bewegingsbeperkingen de ziekte ED(LPC) voorkomen?
zie 2. het omgekeerde( een bepaalde mate van bewegingsbeperking of bepaalde voeding) om LPC te vookómen, is nog niet uitgevonden
9) Kan ED(LPC) ontstaan door een ongeval?
zie 4. Indien het skelet eenmaal uitgegroeid is( d.w.z. de hond volwassen is, op ongeveer 12 maanden leeftijd) is het onwaarschijnlijk dat het mogelijk is het PC af te breken. Populatiegenetisch-onderzoek toont een familiaire verdeling aan van deze aandoening binnen bepaalde rassen; het is onwaarschijnlijk dat bij deze families wčl en bij andere families nietr een bepaald trauma zich heeft voorgedaan waardoor het PC afbreekt. Het afbreken van het PC heeft mogelijk te maken met de ( inwendige) architectuur van het gewricht, alhoewel het fijne hiervan nog niet bekend is. Alhoewel "springen uit de auto" en "uitglijden op laminaat" door sommige fokkers wel eens als oorzaak voor het optreden van LPC werd genoemd, werd hiervoor geen enkele aanwijzing bij een vergelijkend onderzoek gevonden. LPC kan waarschijnlijk dus niet ontstaan t.g.v. een ongeval.
10) Komt ED)LPC) geregeld voor bij Bouviers?
In Zweden werden in de afgelopen 15 jaar 452 Bouviers gescreend. Hiervan vertoonden 376 geen arthrose van het ellbooggewricht(geen ED), en de overige 76(d.w.z. 17% van de aangemelde honden) in meer of mindere mate ED, dit ten gevolge van LPC. Er wordt hierover bericht dat hierbij niet is gebleken dat er aanwijzing zou zijn dat trauma bij het ontstaan van het LPC bij de BOuvier een bijzondere rol zou spelen. ED(LPC) komt dus zeer geregeld voor bij Bouviers
11) Indien een bouvierpup van 4 ŕ 5 maanden tijdens rennen en spelen frontaal botst tegen een brugleuning, is het dan mogelijk dat een stukje kraakbeen van de ellbogen afbreekt als gevolg van dit ongeval?
zie ook 4 en 9. Hierbij wordt gevraagd naar een zeldzame gebeurtenis die in alle redelijkheid nooit onderzocht zou kunnen worden. Dat een dergelijk trauma tot een BEIDERZIJDS optreden van een LPC aanleiding zou kunnen geven is natuurlijk uitermate onwaarschijnlijk
12) Indien een bouvierpup vanaf 8 weken oud tussen twee bouvier reuen opgroeit en dagelijks met deze honden stoeit en ravot, is het dan mogelijk dat het kraakbeen als gevolg van dit opvoedingsklimaat zwakker wordt en uiteindelijk - bij voorbeeld - ten gevolge van een ongeval afbreekt?
zie ook 2. Opgroeien in een roedel kan gezien worden als een normale omstandigheid die niet tot ziekteprocessen aanleiding zal geven
13) De beide ouders van een pup zijn officieel HD-A, botafwijking 0 de moeder van de pup is tevens officieel ED-vrij, van de nestbroer en de zuster van de pup is eveneens vastgesteld dat deze officieel HD-A botafwijking 0 hebben en uit röntgenonderzoek is gebleken dat deze verwanten geen ED hebben; er is na de geboorte van de pup met dezelfde ouders nog een nest gefokt, waarvan geen van de pups - die inmiddels ruim een jaar oud zijn - ED hebben gekregen of symptomen hiervan vertonen en ED is overigens bij geen van alle 80 nakomelingen van de vader ED aangtroffen, kan dan in geval bij deze pup na een ongeval kraakbeen van de ellebogen afbreekt gesteld worden dat sprake is van erfelijke ED?
Bij vele rassen wordt LPC vaker bij reuen dan bij teven waargenomen, hierover bestaan geen openbare getallen, maar het zal voor de Bouvierverenigingen mogelijk moeten zijn om bij een verwachten incidentie van 17% lijders hiernaar onderzoek te doen. LPC is niet geslachtsgebonden. het is dus waarschijnlijk dat de afwijking bij de reu vaker tot expressie komt dan bij de teven bij overeenkomstig genotype. Dit houdt dus in dat teven met " het LPC gen" minder vaak dit tot expressie brengen. De conclusie kan zijn dat, indien de reu al 80 nakomelinge heeft waarbij ED werd uitgesloten(waaruit ik concludeer dat er een screeningsprogramma voor LPC bij de Bouvier bestaat) het zeer waarschijnlijk is dat de teef " het LPC-gen heeft vererfd. Graag teken ik hierbij aan dat niet iedere hond met LPC hier ook kreupel aan zal lopen, zodat een screeningsprogramma niet zozeer inhoudt dat men kijkt hoe de honden lopen dan wel röntgenfoto´s maakt hoe de ellebooggewrichten er uit zien. Onderzoek bij diverse rassen heeft aangetoond dat LPC en HD onafhankelijk van elkaar vererven; screenen op de ene aandoening sluit het vóórkomen van de andere aandoening jammer genoeg niet uit. De gegevens over de heupstatus is dus wel voor de betreffende hond van groot belang, maar niet voor deze casus.
14) Heeft u behoefte opmerkingen naar voren te brengen die u in het belang van deze zaak acht, maar die u in het kader van de aan u gestelde vragen nog niet hebt kunnen maken?
Op grond van de ervaring die bestaat bij veterinair orthopeden, de wetenschap die op het gebied van elleboogdysplasie(ED) bestaat en de vrij hoge incidentie van LPC bij de Bouvier concludeer ik dat deze hond lijdt aan een erfelijke vorm van ED, te weten een beiderzijds LPC. het zal van fokker noch eigenaar de bedoeling zijn geweest dat de hond zou gaan lijden aan een dergelijke erfelijke afwijking, maar deze gebeurtenis zal mogelijk wel aanleiding zijn om een gerichte screening in te gaan voeren bij de Bouvier en de daarbij behorende fokmaatregel om niet met dieren die positief zijn voor ED en hun verwanten te fokken, om leed bij honden en hun eigenaren te voorkomen
Dit zijn de vragen en de antwoorden van de getuige deskundige
harley
17 juli 2006, 12:31
Als men bovenstaande goed leest , dan is het antwoordt zeer duidelijk , er zijn meerdere oorzaken voor dit probleem , zoals hierboven gemeld.
Verder wil ik een ieder erop atent maken , dat bovenstaande door joke iske zelf is opgesteld , op vele vragen is totaal geen antwoordt gegeven en heeft dus totaal geen enkele waarde , het tegen over gestelde is ook in diverse wetenschappelijke onderzoeken te vinden.
Nogmaals een letterlijk gepubliceerd citaat van hun deskundige gepubliceerd op internet,
Populatieanalyse gaf aan dat HD en ED een lage erfelijkheidsgraad (h˛) hebben, die voor verschillende onderzochte rassen onder min of meer uniforme milieuomstandigheden varieert van 0,2 tot 0,6 voor HD, en van 0,24 tot 0,55 voor ED. [9] Met andere woorden: zowel HD als ED vereist een sterke invloed van het milieu om duidelijk tot uiting te komen.
En dat komt zeer zeker niet overeen met wat zij bij de antwoorden vermeld !
En als men het zeer letterlijk gaat nemen , is alles aan een mens en dier terug te wijzen naar een zekere vorm van erfelijkheid , maar dat wil nog niet zeggen dat een fokker onverantwoord heeft gefokt , en dat was voor dit proces de criteria , en nu niet meer , dus kunnen alle fokkers wel uit scheiden met fokken ,
Zagaha
17 juli 2006, 14:00
[QUOTE=harley]Verder wil ik een ieder erop atent maken , dat bovenstaande door joke iske zelf is opgesteld , op vele vragen is totaal geen antwoordt gegeven en heeft dus totaal geen enkele waarde , het tegen over gestelde is ook in diverse wetenschappelijke onderzoeken te vinden.QUOTE]
De vragen zijn aan de getuigedeskundige gesteld, de getuige deskundige heeft geantwoord aan de rechtbank. De vragen zowel als de antwoorden zijn opgenomen in de processtukken.
Het ging niet in deze rechtzaak of de fokker iets te verwijten valt!!!
Het ging in de rechtzaak om het feit, dat de kopers schade vergoeding eistte, op basis van de koopovereenkomst. Daar stond namelijk in dat als er een erfelijke ziekte of aandoening geconstateerd wordt, de fokker zich verantwoordelijk stelt en de pup zal moeten vergoeden, mits dit vastgesteld is door een deskundige. Dit is vastgesteld door verschillende deskundige en dus is de fokker daar voor verantwoordelijk.
harley
17 juli 2006, 14:33
wij zullen de discussie maar sluiten , want joke moet en zal gelijk hebben , al wijzen de feiten het tegenover gestelde
En de verkoopovereenkomst is uiteraard hierop aangepast.
kenter
17 juli 2006, 18:39
Inderdaad Harley je kan beter niet meer in discussie gaan want blijkbaar moet het altijd persoonlijk worden....modder gooien...bah...
Het was gewoon een vraag voor een studente en die is tevreden dus...klaar !!!
Heel goed Henk,wees jij de verstandigste maar !!!
Van ophouden weet ze toch niet,2 weken geleden wou ze nog informatie over onze zoran van ons.
Uiteraard werken wij hier niet aan mee!!!!
Wij hebben een topper bij jou vandaan :D
Zagaha ik vindt dat je erg kortzichtig bent.
Je hebt zo te lezen je recht gehaald op punten waar nog steeds discussie over wordt gevoerd.
Voor jou misschien een overwinning maar op langer termijn gaan fokkers zich indekken.
Gevolg zal zijn hogere prijzen voor pups en meer beperkingen in de verkoopovereenkomst.
Op korte termijn champage voor jouw, op langer termijn een kater voor hen die een pup gaan kopen bij de fokker.
Ik vraag mij af waarom het zover heeft moeten komen en zo te lezen ben ik niet de enigste
Zagaha
17 juli 2006, 19:29
Ik vraag me af of ik kortzichtig ben. Als diverse deskundigen mij geďnformeerd hebben over het feit dat het erfelijk is, zeker als een hond het aan beide kanten heeft, waarom zou ik daaraan dan twijfelen?
Moet ik dan afgaan op eventueel een fokker of liefhebbers van het ras?
Deskundigen, zoals een Prof. Drs., een Europees erkend chirurg en een deskundige op het gebied van erfelijke skeletaandoeningen. Dus niet zomaar mensen. Daarnaast vind ik het juist van groot belang dat fokkers, maatregelen nemen. Wat zou er verkeerd aan zijn om honden, waarmee gefokt wordt, op ED laten onderzoeken, als je weet dat het bij de Bouvier ook voorkomt. Dat daar een prijskaartje aan komt te hangen, vind ik een voorbarige conclusie. Ik vind de gezondheid van het ras boven alles gaan en ik denk dat fokkers dat ook vinden. Ik denk niet dat er iemand is, die deze aandoening breed in het ras wil laten komen. Om dat te voorkomen, zullen honden dus onderzocht moeten worden.
Een koopovereenkomst aanpassen, zodat de fokker ingedekt is, zonder dat de honden onderzocht worden, zal eerder tegen een fokker gaan werken, denk ik.
Van ED is namelijk de erfelijkheid aangetoond door onderzoek bij een aantal andere rassen, waarom zou dat bij de Bouvier anders zijn?
@Gijs: Ik denk juist dat mede door de uitspraak, maar ook doordat het in de medische boeken als erfelijk bestempeld staat, er eigenlijk helelmaal geen discussie over zou moeten zijn.
Het heeft zo ver moeten komen omdat de hond een erfelijke aandoening heeft waar de fokker geen verantwoording voor wilde nemen.
kenter
17 juli 2006, 20:02
KLAAR !!!!!!!
Ik heb echt een bloedhekel aan mensen zoals jij in dit geval die maar door blijft drammen...HET GAAT NIET OM JOU...het was een vraag van iemand en die is beantwoord....
kunnen we nu weer gewoon dingen bespreken als volwassenen onder elkaar??Je hebt zo te lezen al je recht proberen te halen dus dat is verleden tijd..
Excuses voor Harley die weer de pineut was...
Kenter chapeau !!!!:D (weet niet of je het zo schrijft)
[quote=harley]Verder wil ik een ieder erop atent maken , dat bovenstaande door joke iske zelf is opgesteld , op vele vragen is totaal geen antwoordt gegeven en heeft dus totaal geen enkele waarde , het tegen over gestelde is ook in diverse wetenschappelijke onderzoeken te vinden.QUOTE]
De vragen zijn aan de getuigedeskundige gesteld, de getuige deskundige heeft geantwoord aan de rechtbank. De vragen zowel als de antwoorden zijn opgenomen in de processtukken.
Het ging niet in deze rechtzaak of de fokker iets te verwijten valt!!!
Het ging in de rechtzaak om het feit, dat de kopers schade vergoeding eistte, op basis van de koopovereenkomst. Daar stond namelijk in dat als er een erfelijke ziekte of aandoening geconstateerd wordt, de fokker zich verantwoordelijk stelt en de pup zal moeten vergoeden, mits dit vastgesteld is door een deskundige. Dit is vastgesteld door verschillende deskundige en dus is de fokker daar voor verantwoordelijk.
Hoi allemaal wat een discussie heeft mijn vader uitgelokt over ED.
Ik ben student dierengeneeskunde aan de universiteit Utrecht en mijn vader is Zakir die zo te lezen een stortvloed aan reactie heeft veroorzaakt.
Ik heb met heel veel belangstelling de stukken gelezen en zie dat er zelfs al een rechter aan te pas is geweest om uitspraak te doen in een geschil tussen koper en fokker.
Zelf heb ik een scriptie gemaakt van dit onderwerp en het is allemaal niet zo makkelijk als hier geschreven wordt.
Nadeel van erfelijke aandoeningen is dat het generaties kan overslaan en dat het jaren zal duren voordat bij een hondenras is vast te stellen of er in bloedlijnen de aandoening voorkomt.
Van ED is inmiddels vast komen te staan dat 25% in erfelijkheid wordt doorgegeven.
Ik heb het artikel van deze deskundige natuurlijk meegenomen in mijn scriptie maar er zitten punten tussen die inmiddels achterhaald zijn.
ED is wat we noemen een multifactoriële ziekte,waarvan het gen wat de ziekte veroorzaakt nog niet aangetoond.
Dat is ook het belangrijkste discussiepunt,want zolang er geen gen is gevonden die de ziekte aantoonbaar maakt mag er feitelijk niet worden gesproken over erfelijke aandoening.
In het artikel waar de rechter zich over heeft gebogen van de deskundige zie ik dit niet staan,terwijl dit een zeer belangrijk punt is in de erfelijkheidsleer.
Wel kan op basis van erfelijksheidsonderzoek van rassen een patroon zichtbaar worden gemaakt wat alle tekenen van erfelijkheid aantoonbaar maakt.
Bij de bouvier heb ik een poging gedaan dit voor mij scriptie uit te zoeken,maar helaas is er geen register over ED bij de bouvier.
Uit erfelijkheids onderzoeken gaat de mileu en omgevingsfactor steeds meer invloed krijgen.
Zou er sprake zijn van een gen ( hond is drager) dan kan de aandoening alleen maar ontstaan door actief te worden.
Daarom wordt er vaak gesproken over voeding en beweging die invloed kunnen hebben op multifactoriële ziektes.
Bij HD onderzoeken is al gebleken dat een pup die met regelmaat bloot staat aan zware inspanning op de heupen een aanzienlijke verhoogde kans heeft op de vorming van HD.
Met de voeding is het al niet anders.
Zonder een oordeel te geven aan fokkers of eigenaars is mijn mening dat beide een groot aandeel kunnen dragen in het ontstaan van ED, maar ook een bijdrage in de bestrijding ervan.
Starten met onderzoek naar ED is een uitstekende manier om erfelijke overdracht te registreren.
Maar het duurt jaren voordat dit betrouwbare gegevens gaat opleveren.
Dat de rechter in een geschil een uitspraak heeft gedaan binnen een rasgroep waar geen registratie is is bijzonder.
Wat ik heel graag voor mijn studie zou willen weten is of de rechter de gen theorie heeft meegenomen.
Zo ja dan is dat een zeer belangrijk omslagpunt in erfelijkheidsonderzoek met vergaande gevolgen voor alle rasgroepen.
Micha
student dierengeneeskunde
Hoi Micha,
Ik wil mij absoluut niet in de welles/nietes discussie mengen, maar als het voor je studie/scriptie van belang is kan je het vonnis opvragen.
Vooral het dictum lijkt mij voor je studie/scriptie dan juist het belangrijkste gedeelte.
Groetjes en succes met je scriptie.
Bella
micha
jij schreef
Bij de bouvier heb ik een poging gedaan dit voor mij scriptie uit te zoeken,maar helaas is er geen register over ED bij de bouvier
kijk maar eens op www.offa.org (http://www.offa.org)
1908 bouviers onderzocht waarvan 8.7 % dysplasties
plus nog meer interessante info over ed
als je je een beetje kan redden met engels
succes herby
Zagaha
8 augustus 2006, 23:07
Hier kan je de onderzoeksresultaten bekijken van de Zweedse Bouvierclub inzake ED(AD in Zweeds)
http://www.bouvierklubben.com/Rasstandard/HD&AD-statistik.xls
joyce van rees
28 augustus 2006, 10:20
Hallo bouvier liefhebbers,
Het is al een enige tijd geleden dat iemand vroeg (12/02/2005) over Elleboogdysplasie bij bouviers.
Helaas heeft mijn Teun (nu 10 maanden) hier last van. Ik liep al vanaf april bij de da voor Teun, hij last van zijn voorpoot, hij zette hem naar mijn inziens scheef neer, ook liep hij mank als hij ging opstaan, hij moest als ware "warm" lopen. Kreeg pijnstillers en misschien groeipijnen, hierna nogmaals controle bij onze d.a. en gaf als advies met Teun naar een Dr. Crama een Orthopeed te gaan in Rotterdam.
Helaas ging deze op vakantie en hierdoor een lange wachtlijst en ben ik naar het Dierenziekenhuis gegaan in Rotterdam. Zij vertelde mij dat zij ook een orthopeed in hun praktijk hadden, en ik wilde dat Teun behandeld hebben. Ik was er constant mee bezig, en werd er wanhopig van.
Hier hebben ze foto's gemaakt, en ...... geen afwijkingen!!!! (alleen 300,= minder).
Gelukkig had ik de afspraak met Dr. Crama laten staan, en kon hier begin van de maand terecht. Foto's opgehaald bij het dierenziekenhuis en meegenomen, hij heeft deze door een speciale rontgenloog laten "opblazen" en hier kwam toch E.D. uit!!
Aan de ene kant ben ik blij, want Teun wordt nu binnenkort geopereerd, en hoop ik dat hij weer lekker kan gaan lopen.
Hij had van Dr. Crama voor 5 dagen pijnstillers gekregen om te kijken of hij zich dan anders gedraagd, want hij is vrij rustig voor zijn leeftijd. Ik kan zeggen Teun was 100% anders, hij was ondeugend en lekker aanwezig, zoals een pup moet zijn. Vandaag staat hij weer rot op, en maak ik me weer zorgen.
Teun is heel hard gegroeid de eerste maanden, hij is nu 34,5 kg en zijn schofthoogte is 66 cm. Hij heeft Royal Canin baby, (2 zakken van 15kg) daarna Royal Canin Junior (tot 7 maanden) en toen op Adult gegaan.
Trappen lopen hebben we hem niet geleerd,(bewust) dus kan hij niet!!!
Ik denk dat Teun doordat hij te hard is gegroeid deze problemen heeft gekregen, want van 0 t/m 6 maanden is hij enorm gegroeid.
Ik wilde dit verhaal kwijt, misschien hebben lezers van dit Forum tips voor ons, hoe ik Teun het beste kan behandelen voor en na zijn operatie en misschien ervaringen uitwisselen.
Groetjes,
Joyce en Teun(tje)
Chanel
28 augustus 2006, 15:05
Hoi Joyce en Teun(tje),
Ik heb er geen ervaring mee, maar wens jullie heel veel sterkte!
jackie
12 november 2006, 18:39
hallo joyce kan je mij ook vertellen waar je het aan merkte dat de knie niet goed was ik bedoel onze jill is zes maanden en speelt veel dan is ze te druk geweest en loopt ook wel eens mank of is even stijf na het slapen .
voel je ook iets aan de knie , ben benieuwd naar je antwoord gr jack en jill
ps hoe is het nu met teuntje
joyce van rees
13 november 2006, 19:22
Hallo Jackie en andere forum lezers,
Het is inderdaad een tijd geleden dat ik dit geschreven heb over Teun.
Jackie ik moet je vertellen dat het bij Teun niet om zijn knie gaat, maar om zijn voorpoot.
Er is in tussentijd nogal een hoop gepasseerd. Ik heb dit onderwerp op deze site gezet voor evt. tips voor de operatie, voor en na behandeling hiervan.
Helaas kreeg ik op deze site weinig tips (fijn voor deze forumleden natuurlijk, goed teken, waarschijnlijk komt dit weinig voor bij bouviers) op een andere bouviersite kreeg ik een tip, en deze heb ik aangenomen ivm met type operatie. (deze heeft nog niet plaatsgevonden iov artsen)
Teun is nu onder behandeling bij Dr. Dijkshoorn en Prof.Hazewinkel in Zeist, en we moeten er a.s. donderdag weer naar toe.
Op het moment gaat het gewoon slecht met onze Teun zijn poten.
Het is gewoon uien, het is een tijd weer "goed" gegaan, met medicatie maar nu is het weer pet.
Hij zet zijn (linkervoor) poot ook heel anders neer scheef en stijf. Afgelopen vrijdag moest ik naar mijn eigen da toe, voor pijnstilling, hij kon geen kant meer op met zijn poot. Echt dikke ellende. Ik hoop nu dat ik donderdag toch wat verder komt met Teun (deze artsen hadden groeipijnen geconstateerd en geen E.D. in tegenstelling tot mijn vorige arts!!). Goed is het in ieder geval niet.
Ik heb nu ook het idee, dat zijn achterwerk niet goed is, maar via een andere bouvierliefhebber, gaf mij misschien als reden dat hij zijn voorhand wil ontzien.
Gelukkig is Teun van zichzelf vanaf het begin een hele rustige hond geweest (misschien wel de reden) en is hij niet veel eisend. Dit geef mij wel een fijn gevoel, want hij is snel tevreden, en heb ik het idee dat ik hem niet te kort doe.
Jackie ik moet je wel zeggen, doe niet te veel met je hond, ze zijn nog zo kwetsbaar. Succes en ik hoop dat het niet ernstig is met je hond.
Groetjes,
Joyce
:) en Teun
kenter
13 november 2006, 23:38
Hoi Joyce, rot te lezen dat het nog steeds niet goed gaat met Teuntje...
Maar de rust van hem komt van de hond zelf hoor want Rowan zijn oompje is ook een rustige boef....behalve met trainen dan..:)
Hoop dat het allemaal toch goed komt met je boeffie !!
Elly de Roos
14 november 2006, 05:53
Hoi Joyce, Wat erg voor teuntje. Wat ik wel kan mededelen is dat Dr. Crama een enorme goede arts is. Een kennis van mij heeft een Bernersennenhond. Ook deze hond groeide in de eerste paar maanden te hard en liep ook mank, maar dan aan beide poten. Zette ook zijn poten raar neer. Dit bleek bij de knieschijven te zijn. Hij had een z.g. miniscus. Dit is door een laparascopiesonderzoek toen geconstateerd. Stukjes zijn eruit gehaald. Eerst zijn ene poot en toen de andere. Mocht dit nu niet het geval zijn, heb je ooit wel eens gedacht aan fysiotherapie voor de hond? Ik dacht dat er in Den Haag op de Torbeckelaan zo'n iemand was. Misschien constateerd die wel iets. Hoop dat je wat aan deze info hebt en beterschap met Teun.
Groetjes Elly en een knuff van Bica
joyce van rees
14 november 2006, 16:44
Hoi Elly,
Het is ook niet mijn bedoeling om dr. Crama af te vallen hoor, want ik had ook alle vertrouwen in hem. Ik heb alleen een andere dokter geraadpleegd, ivm de operatie.
In Zeist kunnen ze deze operatie uitvoeren, die ik beter bij elleboogdysplasie vind horen.
Vandaar dat ik naar deze kliniek gegaan ben.
Ze kwamen daar tot de conclusie op groeipijnen. De rest moet donderdag maar weer blijken.
Je hoort van ons.
Joyce
;) en Teun
jackie
18 november 2006, 17:44
hoi joyce dank je wel voor de reactie .
wij doen nu ook rustig aan met haar maar moet haar echt afremmen .
nou ben benieuwd hoe het met teun afloopt veel sterkte en we horen nog hoe het is gegaan knuf aan teun
joyce van rees
19 november 2006, 14:35
hallo,
Donderdag op controle geweest met Teun in Zeist, en verteld dat het niet lekker met hem ging.
Opnieuw foto's gemaakt, en deze wezen op LPCM!! Een van de afwijkingen die onder de term 'ED' valt. (was nu duidelijk te zien)
De artsen hebben Teun deze zelfde middag nog geopereerd.
Het gaat hartstikke goed met Teun. Hij houdt zichzelf erg rustig.
Hij moet nu 3 weken algehele rust dwz 3x per dag 5 minuten naar buiten, en dan 3 weken beperkt aangelijnd buiten lopen.
Groetjes,
Joyce
kenter
20 november 2006, 21:50
Joyce heel veel sterkte met de kleine...en een poot van zijn ome Rowan xxx
joyce van rees
21 november 2006, 13:34
Bedankt Kenter!!
Het gaat heel erg goed met Teun.
Het is echt een kanjer. Hij houdt zichzelf heerlijk rustig. Hij heeft er tot nu toe nog steeds geen problemen mee, dat hij maar 5 minuten per keer naar buiten mag.
We verwennen hem heerlijk met wortels en appels en manderijnen daar is hij dol op, en kunnen we toch op zijn gewicht letten.
Hij hoeft niet af te vallen hoor maar doordat hij zo weinig lichaamsbeweging heeft, wil ik dit wel op peil houden.
Maar hij is erg makkelijk. Hij heeft een stoer shirt aan, zodat hij niet aan zijn wond kan komen. Een echte kerel is hij nu.
Groetjes,
Joyce
Chanel
21 november 2006, 16:04
Het is te hopen dat die weken snel voorbij gaan en hij straks weer helemaal gezond is en lekker kan rennen!!!
Heel veel sterkte (ook voor Teun)!!