PDA

Volledige versie bekijken : Botten welke ?



trudy
15 februari 2005, 16:32
Ik wil graag weten wat voor botten je een oude hond nog kan geven zonder dat de hond daar last van krijgt.
Zijn slagersbotten nog goed of raden jullie dat af?

Martin
21 februari 2005, 19:33
Hallo trudy.
Ik heb een stuk gevonden op internet over botten.
Misschien dat je er wat aan hebt.
Martin & Boef Gabber

Wanneer je botten gaat geven aan de hond, dan zijn er diverse dingen waar je op moet letten.

Een hond die altijd brokken gegeten heeft, kan nog erg moeilijk botten verteren en ook moeten ze botten leren eten (ze moeten leren dat ze er op moeten kluiven).

Vandaar dat ik iedereen wil aanraden (aan mensen die willen beginnen) om eerst "makkelijke" botten te geven. Met makkelijke botten bedoel ik: kippennekken en/of eendennekken. Kippennekken zijn zacht en makkelijk verteerbaar en dus ideaal om te geven. Pas in een later stadium, wanneer duidelijk is dat de vertering van de kippennekken goed verloopt, kun je andere botten gaan geven. Geef dan bijv. eerst kippenvleugels of kipkarkassen. En dan bijv. eendkarkas. Bouw het langzaam.

Sla de kippennekken eerst een paar keer plat (met hamer of bijltje). Als de nekken goed worden verteerd en de hond kraakt de botjes, dan kun je de nek zo geven, zonder het plat te slaan. Knip de kippenvleugels eerst een paar keer goed in met bijv. een snoeischaar. En, let erop dat de hond er goed op "kauwt" (oftewel de botjes kraakt)! Houd desnoods de kippennek of vleugel in je hand en laat de hond er rustig aan knabbelen. Leer de hond dus te kauwen (ofwel de botjes in stukken te bijten) op de vleugels. Bouw dit zeer langzaam op totdat jouw hond gewend is aan botten en je de hond dus ook andere botten kunt gaan geven (bijv grotere botten waar de hond zich ook een beetje op kan "uitleven" (kluiven). Bekijk steeds de ontlasting van de hond om te kijken of hij de botten goed verteert.

Soms is het ook een goed idee om ook probiotics (gunstige bacterieen - bijv. acidophilus) aan de hond te gaan geven. Dit stimuleert de vertering.

Een hond die uitsluitend brokken eet, zou ik zelf geen botten geven. Botten hebben een zuur maagzuur nodig om goed verteerd te worden. Brokken bevatten veel koolhydraat en koolhydraten veroorzaken een meer alkalisch maagzuur. Geef je brokken en daarna een bot, komt het bot dus in een maag terecht waar een te alkalisch millieu aanwezig is en zal het bot moeilijk verteren.

Botten moeten ook aan een aantal zaken voldoen en dit is erg belangrijk om te weten:

Geef NOOIT gekookte botten aan de hond! Gekookte botten veranderen van structuur, zijn hard en splinteren en zijn dus gevaarlijk!

Je kunt beter geen kale botten geven (zeker niet totdat de hond gewend is aan het eten en verteren van botten). Het is dus de bedoeling dat je botten MET vlees geeft. En, het is dus de bedoeling dat deze botten voor ongeveer 50% uit bot en 50% uit vlees bestaan (hoewel hier ook discussies over gaande zijn op dit forum en sommige vinden dat de vleesbotten uit meer vlees dan uit bot moeten bestaan). Want, botten bestaan voor een groot deel uit calcium (en andere vitamines en mineralen) en vlees bestaat voor een groot deel uit eiwitten en fosfor (en weer andere vitamine en mineralen) en beide heeft een hond nodig.

Je kunt natuurlijk, als de hond gewend is(!) ook eerst een bak vlees (met bijv. groentemix) aan de hond geven en daarna een wat kaler bot. Maar, de ratio moet dus ongeveer 50% bot : 50% vlees blijven. Weinig vlees en veel bot kunnen lijden tot constipatie.

Geef NOOIT kale botten op de nuchtere maag! Kale botten (zonder vlees of vooraf vlees) veroorzaken constipatie. Ook worden kale botten op nuchtere maag veelal zeer slecht verteerd waardoor er stukken bot in de ontlasting kunnen komen te zitten.

Kale en wat grotere botten noemen we ook wel "recreatiebotten". Wanneer je zo'n bot voor het eerst aan de hond geeft, bijv. na een (vers)vleesmaaltijd (niet op nuchtere maag!), dan doe je er goed aan om ook dit langzaam op te bouwen.

Geef het bot de eerste keer een minuut of 5 en neem het daarna weg. Je kunt het bot nog 1 maal opnieuw invriezen. Wanneer je het bot (bijv) 1 week later opnieuw aanbied, laat de hond er dan 7 minuten op kluiven en neem het weg. Bouw dit langzaam op. En, houd de ontlasting in de gaten. Kijk of de hond het bot goed verteerd en of het bot hem goed bekomt.

Vaak hebben honden enorme dorst na het kluiven op een recreatiebot. Geef de hond alleen niet te drinken tot 1 uur na het eten van een bot. Het bot spoelt anders door naar de darm terwijl het bot eerst goed verteerd moet worden in de maag. Om te voorkomen dat de hond erge dorst krijgt, kun je het bot eerst onderdompelen in water. Laat de hond anders gewoon minder lang op het bot kluiven en voorkom dus erge dorst.

Daarnaast is het essentieel dat je botten gebruikt van JONGE dieren (dus, kalf, lam, jonge geit) en niet van bijv. oudere koeien of schaap. Botten van oude dieren zijn gewoon knetterhard en kunnen beschadigingen aan tanden/kiezen toebrengen en ze kunnen problemen geven bij het verteren. Kippen worden altijd op zeer jonge leeftijd geslacht, dus deze kun je altijd geven (mits de hond er aan gewend is!).

Verder moet je geen botten geven van delen van het dier dat gewicht gedragen heeft. Ook deze botten zijn te hard. Dus, geen poten. Je kunt wel ribben, schouderbladen, nekken, etc. gebruiken.

De botten mogen ook niet te klein zijn (zodat de hond deze in 1 keer wil inslikken). En, wanneer de hond nog niet erg gewend is aan het eten van bot, zou je grote botten misschien halverwege het kluiven af willen pakken. Teveel bot kan diarree, maar meestal verstopping geven.

Kippenvleugels en nekken zijn zo klein dat sommige grote honden er nooit op zullen "kauwen". Ze willen deze in 1 keer inslikken. Je doet er dan altijd verstandig aan de nekken plat te blijven slaan en de vleugels in te blijven knippen. Of, geef grotere stukken kippenkarkas of hele kippen, eenden, parelhoenen, konijnen, ed (of halve kippen, afhankelijk van het gewicht van de hond) zodat de hond er wel op kauwt en dus de botten kraakt.

Een aantal botten zijn behoorlijk gevaarlijk om te geven. Dit zijn met name kalkoennekken (de honden proberen deze in 1 keer door te slikken en daar zijn ze te groot voor: gevaar voor verstikking) en de botten van kalkoen zijn SCHERP! Heel scherp. Ik geef bijv. kalkoennekken, maar deze maal ik eerst in de gehaktmolen. Tevens zorgen botten van bijv. ossenstaart nogals eens voor problemen (wervels die losschieten en bij de hond naar binnen schieten).

Verder is mijn persoonlijke mening dat je botten nooit moet geven wanneer er geen toezicht is. Nooit. Want, er kan altijd een stuk bot tussen de kiezen vast komen te zitten, in de keel of luchtpijp schieten, etc. en daar moet je gewoon bij zijn om direct in te kunnen grijpen.

Botten kunnen ook vast komen te zitten in het slokdarm/maag/darm kanaal. Wees daar dus op bedacht en ga ogenblikkelijk naar de dierenarts wanneer je vermoed dat er een bot in de slokdarm/maag/darm vast zit. Dit gebeurd niet vaak. Het schijnt voornamelijk bij honden voor te komen die de neiging hebben om te "schrokken". Wees dus zeer alert bij honden die schrokken. Geef desnoods alleen gemalen botten! Voor zover ik weet zijn alleen de botten van gevogelte goed te malen. Alle andere
botten: daar loopt de gehaktmolen direct op stuk.

Goed, wanneer de hond een lekker groot bot heeft opgegeten, dan zal de hond de dag daarna lichte tot witte ontlasting hebben. Dit is normaal en daar hoef je dus niet van te schrikken (hoewel geheel witte ontlasting wel iets zegt over de bot:vleesverhouding en je dus eigenlijk meer vlees of minder bot zou moeten geven).

Wanneer de hond erg moeilijk kan ontlasten door teveel bot, dan moet je de hoeveelheid bot voortaan in mindering te brengen. Het is niet de bedoeling (van het eten van botten) dat de hond niet normaal kan ontlasten! Gebruik in noodgevallen (wanneer de hond zijn ontlasting niet kwijt kan) desnoods een klisma (Microlax - te koop bij drogist). Nogmaals: geef voortaan minder bot.

Wanneer er stukjes bot in de ontlasting zitten, dan was het bot: te hard, te groot, te kaal (of allemaal) en de hond heeft de botten niet goed verteren. Geef zachtere botten met nog vlees eraan (of vooraf vlees), bouw het eten van botten nog langzamer op en geef desnoods probiotics.

Een hond kan, wanneer hij nog niet gewend is om botten te eten, stukjes bot uitbraken. Meestal gaat dit gepaard met wat gele slijm. Dit is niets om je super ongerust over te maken. Het kan trouwens ook wel eens voorkomen bij honden die gewend zijn om botten te eten. In deze gevallen gaat het hier dan veelal om botten die de hond niet goed kan verteren (te hard, te weinig vlees of van een diersoort die de hond niet goed bekomt).

Het lijkt misschien (het bovenstaande gelezen te hebben) dat er dagelijks dingen mis gaan met het eten van botten. Dit is niet het geval. Er gaat gelukkig zelden iets mis. Maar, niets in het leven is helemaal zonder gevaar en ik vind dat iedereen zich van mogelijke gevaren bewust moet zijn.

bella
21 februari 2005, 22:44
Mijn boef krijgt vaak een gerookte kalfspoot uit de dierenwinkel en soms een slagersbot. Je schrijft dat botten nooit gekookt mogen worden maar mijn dierenarts zegt dat het juist wel moet want er kunnen bacterien in zitten waar hij heel ziek van kan worden. ook een hond kan bv salmonella oplopen. Als je een groot bot hebt blijft het ook na het koken bikkelhard.
groetjes,Bella

lobke
23 februari 2005, 18:42
Met grote verbazing las ik de mail van Martin, mij is juist door de dierenarts verteld dat je een hond nooit maar dan ook nooit een kippenbot mag geven!!omdat deze zowel rauw als gekookt mega scherpe splinters hebben.
Wel een gekookte mergpijp of een in de dierenwinkel verkrijgbaar gerookt bot maar het blijft oppassen geblazen. Groetjes Lobke.

Clausie
23 februari 2005, 20:56
Ook mij is door onze dierenarts verteld nooit kippenbot (zowel rauw als gekookt) te geven i.v.m. scherpe splinters. Onze oude boef kreeg een gekookt mergpijpje. Wel zonder het merg want daar ging ze van overgeven naarmate ze ouder werd. Of een lekker gerookt bot.

Groetjes Clausie

Cyvah
20 april 2005, 19:30
Iedere slager en dierenarts weet dat men GEEN kippenbotten mag geven
Mijn vriendin is ook slager geweest en dat was altijd he eerste wat men vertelde
als men om botten voor de hond vroeg.

Koop maar een mergpijpje voor de soep, als dat gekookt is heb je het beste bot voor de hond.

groeten Bram

ta
20 april 2005, 20:51
Lees het bovenstaande stuk van Martin goed.
Dat is precies de methode hoe botten gevoerd moeten worden
Geef nooit gekookte botten.

Alle botten geef je rauw inclusief kippenbotten.
Mijn honden krijgen rauwe kippenkarkassen, lamsribben, kalfsribben of geitenribben zolang het maar RAUW is en niet GEKOOKT.

GEKOOKTE BOTTEN ZIJN LEVENSGEVAARLIJK.

Het fabeltjes dat rauwe kippenbotten salmonella bij de hond veroorzaakt is onzin.
Rauwe kip veroorzaakt salmonella bij de mens maar niet bij de hond.

gr. ta.

Cyvah
20 april 2005, 21:26
Sorry Ta,

nooit kippenkarkassen geven, daar deze botten in de lengterichting splinteren en als een naald door het lichaam van de hond gaan.

in water gekookte mergpijpjes splinteren niet, deze brokkelen zonder scherpe randen op de stukjes.

Warme botten die uit een oven komen verplinteren wel, dit door de verbranding van het bot, waardoor het harder wordt.

vraag het maar eens aan je dierenarts.

ta
20 april 2005, 22:18
Sorry hoor dan mogen jullie wel 48 jaar honden fokken maar van botten heb je dan geen lood verstand.

Zoals je in het stuk van Martin kunt lezen moet je de hond eerst leren rauwe botten te eten.
Ze moeten leren dat ze goed moeten kauwen
Dan leveren de kippenkarkassen en dergelijke absoluut geen gevaar op.


Wij geven rauw voer incl. botten niet voor de leuk maar om de voeding compleet te maken.
Voor de leuk geven we een groot RAUW BOT waar ze heerlijk op kunnen knagen.
Is tevens een probaat middel voor schone tanden en kiezen.

wel eens zo'n leuk mergpijpje om de onderkaak van je hond zien vast zitten???
leuk voor de dierenarts verdiend hij ook nog eens wat.

Cyvah
20 april 2005, 23:05
Ik stop maar met de discussie,

Dit is weer een verhaal zonder einde.

bella
20 april 2005, 23:08
Net als Cyca luister ik liever naar mijn dierenarts.Als is het volgens ta dan een neparts omdat volgens hem/haar salmonella niet bij honden voor kan komen. Nooit en te nimmer een rauw bot bij mijn hond. En wat betreft de grootte van de mergpijp, ook hier heb je maten in. Ik geef vaak een heel groot bot of een volledige knie. Maar wel eerst gekookt.
groetjes,bella

ta
21 april 2005, 10:41
Sommige mensen leren het nooit.

Einde discussie



groeten ta.

arnold58
20 mei 2005, 21:41
Ik wil de discussie niet opnieuw aanslingeren , maar mijn honden krijgen alle dagen een pond gemalen kipkarkas aangevuld met ander vlees.

Ook ribben van kalveren , rauw , zo bij het slachthuis vandaan.
kippen - vleugels - dijbenen - drumsticks e.d. ook rauw !!

Dit wordt volledig verteerd en versplinterd niet zoals gekookt bot.
En ik heb 2 kern gezonde honden !!

Dierenartsen zijn niet of bijna niet geschoold over vers voer met botten en worden meestal ook nog gesponserd door één of andere diervoeder fabrikant welk merk ze dan ook nog verkopen !

Arnold

Zagaha
20 mei 2005, 23:03
Ik heb gelukkig een dierenarts die nu wel achter rauw voer staat, mits dit op verantwoorde wijze gegeven wordt. Voor hem houd dit in dat de hond een volledig voer moet krijgen. Alleen maar vlees is niet afdoende. Maar met toevoegingen en bepaalde soorten vlees bij elkaar kan je MITS je jezelf in de materie verdiept een verantwoordde voeding geven. Maar het is zeker niet de eenvoudigste manier. Daarom zal hij het niet direct aanraden aan iemand die hem hierom vraagt.

Een hond die daaraan gewend is kan heel goed botten eten, zonder daar last van te hebben. Mijn honden krijgen dagelijks gemalen kipkarkassen met andere soorten vlees en andere toevoegingen,maar krijgen voordat het gemalen wordt ook wel eens zo een kipkarkas. Het grote gevaar zit hem in, zoals Arnold al zegt, in gekookte botten. Speciaal die van kip, of graten van gekookte vis, met name zalm. Door het koken raken de botten gehard, daardoor splinteren ze of worden ze vlijmscherp en worden ze gevaarlijk. Maar............ieder zijn idee hoor!
Ik heb gelukkig veel van mijn dierenarts geleerd hier over. Hoewel dat na lang praten pas zover kwam.